Boek ons
Denk mee

Zorgen over geld

16-12-2015

Tijd om deze meedenker af te sluiten. Addy had het gevoel dat ze zelf aan het vastdenken is en kon wel wat frisse perspectieven op haar probleem gebruiken. Jullie dachten weer met haar mee. Hieronder een samenvatting van de reacties en een terugblik van Addy.

Dit was het probleem waar Addy mee zat:

Vraagstuk is dat ik me gevangen voel tussen huis, werk en daarmee geld en niet goed zie hoe daaruit te komen. Ik heb een koop-appartement waar ik nu vijf jaar heel fijn woon maar waarvan ik steeds sterker voel dat ik er vanaf wil. Niet vanwege de plek, maar omdat de kosten die dit huis met zich meebrengt (hypotheek en andere vaste lasten) maken dat ik me in mijn keuze voor werk en andere activiteiten altijd zal moeten laten leiden door de vraag wat ik ga verdienen. Omdat ik hier alleen kan blijven wonen als ik minimaal het salaris heb wat ik nu krijg. En dat wil ik niet meer. Omdat ik meer ruimte wil hebben om ook onbetaald activiteiten te ondernemen, en omdat ik geloof dat het gezonder voor me is als ik minder kan werken. Het vraagstuk wordt actueler omdat ik van alle kanten merk dat het tijd wordt voor ander werk, andere bezigheden en niet precies weet wat ik wil. Ik zou eigenlijk een tijd niks willen doen om van daaruit te kijken wat er ontstaat. Maar dat kan niet omdat ik m'n inkomsten nodig heb (te weinig spaargeld om het wat langer mee vol te houden). Er schieten continue allerlei oplossingsrichtingen door m'n hoofd (geld lenen van m'n ouders, vaststellingsovereenkomst met m'n werkgever, huis verkopen) maar door allerlei redenen lijkt daar niet de 'uitweg' te zitten. Of ik kan het niet meer zien.

Kortom: ik weet niet zo goed hoe uit deze situatie te komen, en voel me ondertussen heel erg gevangen met als oorzaak geld, terwijl ik juist geld verdienen helemaal niet zo belangrijk vind. Blijf er over nadenken maar dat levert geen nieuwe wegen meer op. Dus wat andere perspectieven zijn heel erg welkom.

Frustratie

De vele reacties gingen alle kanten op, maar er waren een paar overeenkomsten in te vinden. Allereerst vroegen flink wat meedenkers zich af wat het probleem nu precies is. Logisch, want dat is de allereerste vraag die je jezelf moet stellen als je een probleem om wilt denken. Er kwamen veel verschillende dingen naar voren in het probleem van Addy, waardoor er gesuggereerd werd dat niet de praktische zaken het daadwerkelijke probleem zijn, maar de achterliggende frustraties. De onvrede van Addy over hoe haar leven op dit moment in elkaar steekt.

Maak een keuze

Ons viel ook op dat er meerdere mensen aanstuurden op het maken van een keuze. Daar kunnen we ons helemaal in vinden. Zolang je blijft twijfelen, de voor- en nadelen blijft afwegen en niets doet, ben je ja-maar gedrag aan het vertonen. Daar bereik je niets mee. Het maakt niet uit wat je kiest, maar neem een besluit. Zet je huis te koop of kies er bewust voor om dat nu niet te doen. Maar zodra je blijft hangen in 'ik zou mijn huis graag willen verkopen, maar...' zal de frustratie over de situatie ook blijven bestaan en is loslaten onmogelijk. Zeg ja. Of nee. Maar geen ja, maar.

Terugblik van Addy

We hebben uiteraard ook aan Addy gevraagd hoe zij haar meedenker ervaren heeft en of ze er iets aan heeft gehad.

Goh, wat een hoop reacties. Fijn dat zoveel mensen met me meedenken en omdenken. Een korte terugblik van mijn kant. Ik zie een paar lijnen in de reacties op mijn vraagstuk. Een deel van de suggesties gaat in de richting van 'soberder leven, tevreden zijn met minder, waardeer het kleine, enz'. Wat ik goed begrijp, alleen ik geloof dat mijn oplossing daar niet zo ligt. Ik hecht al jaren niet zo aan luxe, al vijf jaar geen tv, doe regelmatig een rondje door m'n huis om te zien waar ik spullen kan minderen. Verder is er een groep reacties die gaan over 'laat je huis voor je werken, verhuur, onderhuur'. Mooi nieuw inzicht vind ik, zo had ik er nog niet naar gekeken. En tot slot de groep die me meer prikkelt om te kijken naar mijzelf als persoon in deze situatie 'hoe komt het dat ik hier last van heb, accepteren, geduld hebben, kijk wat wel kan'. Uiteindelijk ging het daar het meest over geloof ik. Want hoe is het nu: de wens om van dat huis af te komen is er nog steeds, ik heb 'm alleen op de iets langere termijn geschoven omdat ik nog wat andere dingen te doen heb. De vraag kwam ook voort uit heel veel frustratie dat het me niet lukte een aantal zaken te veranderen op korte termijn. Ondertussen heb ik meer rust, en meer geduld en ontstaat er (natuurlijk) meer ruimte om er anders naar te kijken. Ik ben bijvoorbeeld erg gepakt door het idee van de Tiny Houses, dus daar ga ik me verder in verdiepen. Dank voor meedenken.

We vroegen Addy ook om een reactie uit te kiezen, die haar het meest aansprak of waar ze het meest aan heeft gehad.

De reactie die ik kies is die van Hanneke. Zij eindigt met 'ga hardlopen'. Dat ben ik niet gaan doen, maar ik eet gezonder dan een half jaar terug, ben 15 kilo lichter en sport meer (bootcamp sinds kort, ook een beetje hardlopen). Dus met dat advies zat Hanneke op een weg die me meer brengt dan wat ook. En ik moest daar ook gewoon om lachen!

Alle meedenkers weer bedankt voor alle tips, adviezen en omdenkers. Voor meer meedenkcasussen klik je hier. Zit je trouwens zelf met een probleem en ben je benieuwd hoe onze meedenkers daar tegenaan kijken? Mail ons dan gerust en we bekijken samen of jouw inzending geschikt is voor deze rubriek.

52 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
16-12-2015

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
F
Frits
17-09-2015
Denk dat je met het leven zelf zit en de invulling daarvan waarin je teleurgesteld bent en hetgeen je omschrijft een zondebok is die je de schuld kan geven.
Een eigen huis is tegenwoordig vaak goedkoper dan een huurhuis in maandelijkse lasten (afhankelijk van de waarde van een huis )
Er was een vrouw die het allemaal zo zat was dat ze alles heeft verkocht wat ze had en kocht een rugzak, is daarna de wereld ingetrokken en leeft van de natuur en alles wat ze krijgt en voelt zich helemaal gelukkig.
Hiermee geef ik aan dat je wat leven betreft keuzes kunt en moet maken maar te eerste afvragen van hoe komt het dat ik niet gelukkig ben en wat heb ik daar voor nodig en hoe kan ik dat vervolgens realiseren.
Ik wens je veel succes naar je zoektocht van je daadwerkelijke probleem.
Groet,
Frits
J
Janneke
17-09-2015
Denk eens om en structureer je vraagstelling. Je hebt - zoals Marco al schrijft - een aantal situaties waar je blijkbaar uit wilt, en ik lees zelf uit je verhaal dat alles valt of staat met de kosten van je huis en overige vaste lasten. Tenzij je een ander probleem hebt wat hier niet staat, zou ik daar beginnen. Zet het huis te koop. Maak plannen voor als het verkocht is en bereid deze goed voor, maar voer ze nog niet uit. Het 'verplichte' werken voelt mede zo aan omdat je de vaste lasten moet betalen (ook zoals je zelf al aangeeft), dus neem nog geen ontslag o.i.d.

Na de verkoop kun je dan beginnen met het daadwerkelijk uitvoeren van je plannen, omdat je dan weet wat je maandelijks overhoudt. Je kunt dan het geld wat je overhoudt gebruiken voor leuke of andere nuttige dingen, in plaats van voor je huis.
E
Erna van Poppel
17-09-2015
Ik heb het gevoel dat je hele leven op dit moment niet is wat je ervan verwacht. Je zit vast in een stramien waar je mee opgroeit. Geld verdienen, hard werken voor een baas en om de zaak te compenseren koop je een mooie woning die je glorieus inricht om in je vrije tijd daar bij te kunnen trekken en op te laden voor de volgende werkweek. Werken naar het weekend, 48 weken lang en dan jaaaa daar is de beloning, vakantie. Die vervolgens weer zo voorbij is en dan begint het verhaal weer opnieuw.
Ik denk dat je eens goed moet nadenken wat er echt moet veranderen zodat je plezier in het leven krijgt, wat voor JOU specifiek lol in het leven brengt. Dan hoe dit te bereiken. Alles kan ook al lijkt het nu niet zo. Ikzelf werkte ook bij een gemeente, heb mijn baan aan de wilgen gehangen. Woning verkocht en met een koffer met kleding op het vliegtuig gestapt naar een andere plek. Heb hier nu een klein huisje, ingericht met tweedehands spulletjes. Ik poets wat huisjes voor de huur en de boterham en verder geniet ik elke dag van de rust in mijn hoofd en doe de dingen die ik echt belangrijk vind. Ik zeg niet dat dit is wat je moet doen maar denk maar eens na wat je wilt en werk daar gewoon naartoe, nogmaals alles kan. Succes
E
Eveline
17-09-2015
Wauw!, ik heb echt respect voor u.
E
Eveline
17-09-2015
Wauw!, ik heb echt respect voor u.
M
Marco
16-09-2015
Wat is nu het werkelijke probleem, je somt een aantal situaties op. Echter ik lees (maar misschien vergis ik mij) niet echt een duidelijk probleem.

Ik lees oa:
- ik kom geld te kort
- ik maak me zorgen
- ik vind m'n werk niet meer leuk
- mijn huis staat "onder water"
- ik werk bij de gemeente
- ik voel me gevangen
- als ik mn huis verkoop heb ik een restschuld
- ik wil minder werken
- ik heb te weinig spaargeld
- ik heb inkomsten nodig
- etc
Dus:
Wat is het probleem?
Is het een echt probleem?
Ben jij het probleem?
Is het probleem de bedoeling?

Suc6
M
Esther
23-09-2015
Beste Addy, Marco en mede omdenkers,

Marco benoemt het geheel terecht: Wát is het probleem? Dat is namelijk de eerste stap in het omdenkproces: Benoem en bovenal ERKEN het probleem (de 'ja' in ja-en).

Als ik een poging mag wagen, dan is het probleem jouw tekort aan kapitaal/ jouw te hoge (vaste) lasten. Naar jouw idee belemmert dit probleem je om te doen wat je wilt; “Ik zou eigenlijk een tijd niks willen doen om van daaruit te kijken wat er ontstaat’’. Daarmee verleg je de focus van het omdenken van het probleem (ongewenste situatie) naar hoe je het graag zou willen zien (de gewenste situatie) en sla je op die manier de eerste stap over.

Het is niet meer dan logisch dat je van daaruit direct aan het oplossen slaat en aan de reacties te zien, jij niet alleen. ;-) Het zit in het DNA van de mens om te elimineren wat we niet willen ipv het te transformeren tot iets wat we wel willen of misschien zelfs nodig hebben.

Ik ben aan het googlen geslagen. Op de voordelen van een tekort aan kapitaal en te hoge vaste lasten. En zelfs google kwam met oplossingen ipv omdenkeningen. Zo verweven zit het dus in ons (vast)denkproces. Maar als je een stapje terug doet en eerst erkent dat het probleem er ís, hoe zou je er dan voor kunnen zorgen dat dit probleem juist de voorwaarde wordt om iets te kunnen doen wat je wel wilt?

Eerlijk is eerlijk, een antwoord heb ik (nog) niet voor je. Maar bij deze daag ik niet alleen jou maar iedereen die jou wil helpen uit, om te bedenken (om te denken) hoe jouw probleem de voorwaarde wordt om een situatie te creëren die je wél wenst.

Hartelijke groet,
Esther
M
Redactie Omdenken
18-09-2015
We hebben de tekst vlak na het plaatsen een beetje aangepast. Marco was er vlot bij. :)
M
Suzanne
18-09-2015
Hoi Marco, waar staat eigenlijk dat ze bij de gemeente werkt? Ik zie dat niet in de tekst?