Boek ons
Denk mee

Zorgen over geld

16-12-2015

Tijd om deze meedenker af te sluiten. Addy had het gevoel dat ze zelf aan het vastdenken is en kon wel wat frisse perspectieven op haar probleem gebruiken. Jullie dachten weer met haar mee. Hieronder een samenvatting van de reacties en een terugblik van Addy.

Dit was het probleem waar Addy mee zat:

Vraagstuk is dat ik me gevangen voel tussen huis, werk en daarmee geld en niet goed zie hoe daaruit te komen. Ik heb een koop-appartement waar ik nu vijf jaar heel fijn woon maar waarvan ik steeds sterker voel dat ik er vanaf wil. Niet vanwege de plek, maar omdat de kosten die dit huis met zich meebrengt (hypotheek en andere vaste lasten) maken dat ik me in mijn keuze voor werk en andere activiteiten altijd zal moeten laten leiden door de vraag wat ik ga verdienen. Omdat ik hier alleen kan blijven wonen als ik minimaal het salaris heb wat ik nu krijg. En dat wil ik niet meer. Omdat ik meer ruimte wil hebben om ook onbetaald activiteiten te ondernemen, en omdat ik geloof dat het gezonder voor me is als ik minder kan werken. Het vraagstuk wordt actueler omdat ik van alle kanten merk dat het tijd wordt voor ander werk, andere bezigheden en niet precies weet wat ik wil. Ik zou eigenlijk een tijd niks willen doen om van daaruit te kijken wat er ontstaat. Maar dat kan niet omdat ik m'n inkomsten nodig heb (te weinig spaargeld om het wat langer mee vol te houden). Er schieten continue allerlei oplossingsrichtingen door m'n hoofd (geld lenen van m'n ouders, vaststellingsovereenkomst met m'n werkgever, huis verkopen) maar door allerlei redenen lijkt daar niet de 'uitweg' te zitten. Of ik kan het niet meer zien.

Kortom: ik weet niet zo goed hoe uit deze situatie te komen, en voel me ondertussen heel erg gevangen met als oorzaak geld, terwijl ik juist geld verdienen helemaal niet zo belangrijk vind. Blijf er over nadenken maar dat levert geen nieuwe wegen meer op. Dus wat andere perspectieven zijn heel erg welkom.

Frustratie

De vele reacties gingen alle kanten op, maar er waren een paar overeenkomsten in te vinden. Allereerst vroegen flink wat meedenkers zich af wat het probleem nu precies is. Logisch, want dat is de allereerste vraag die je jezelf moet stellen als je een probleem om wilt denken. Er kwamen veel verschillende dingen naar voren in het probleem van Addy, waardoor er gesuggereerd werd dat niet de praktische zaken het daadwerkelijke probleem zijn, maar de achterliggende frustraties. De onvrede van Addy over hoe haar leven op dit moment in elkaar steekt.

Maak een keuze

Ons viel ook op dat er meerdere mensen aanstuurden op het maken van een keuze. Daar kunnen we ons helemaal in vinden. Zolang je blijft twijfelen, de voor- en nadelen blijft afwegen en niets doet, ben je ja-maar gedrag aan het vertonen. Daar bereik je niets mee. Het maakt niet uit wat je kiest, maar neem een besluit. Zet je huis te koop of kies er bewust voor om dat nu niet te doen. Maar zodra je blijft hangen in 'ik zou mijn huis graag willen verkopen, maar...' zal de frustratie over de situatie ook blijven bestaan en is loslaten onmogelijk. Zeg ja. Of nee. Maar geen ja, maar.

Terugblik van Addy

We hebben uiteraard ook aan Addy gevraagd hoe zij haar meedenker ervaren heeft en of ze er iets aan heeft gehad.

Goh, wat een hoop reacties. Fijn dat zoveel mensen met me meedenken en omdenken. Een korte terugblik van mijn kant. Ik zie een paar lijnen in de reacties op mijn vraagstuk. Een deel van de suggesties gaat in de richting van 'soberder leven, tevreden zijn met minder, waardeer het kleine, enz'. Wat ik goed begrijp, alleen ik geloof dat mijn oplossing daar niet zo ligt. Ik hecht al jaren niet zo aan luxe, al vijf jaar geen tv, doe regelmatig een rondje door m'n huis om te zien waar ik spullen kan minderen. Verder is er een groep reacties die gaan over 'laat je huis voor je werken, verhuur, onderhuur'. Mooi nieuw inzicht vind ik, zo had ik er nog niet naar gekeken. En tot slot de groep die me meer prikkelt om te kijken naar mijzelf als persoon in deze situatie 'hoe komt het dat ik hier last van heb, accepteren, geduld hebben, kijk wat wel kan'. Uiteindelijk ging het daar het meest over geloof ik. Want hoe is het nu: de wens om van dat huis af te komen is er nog steeds, ik heb 'm alleen op de iets langere termijn geschoven omdat ik nog wat andere dingen te doen heb. De vraag kwam ook voort uit heel veel frustratie dat het me niet lukte een aantal zaken te veranderen op korte termijn. Ondertussen heb ik meer rust, en meer geduld en ontstaat er (natuurlijk) meer ruimte om er anders naar te kijken. Ik ben bijvoorbeeld erg gepakt door het idee van de Tiny Houses, dus daar ga ik me verder in verdiepen. Dank voor meedenken.

We vroegen Addy ook om een reactie uit te kiezen, die haar het meest aansprak of waar ze het meest aan heeft gehad.

De reactie die ik kies is die van Hanneke. Zij eindigt met 'ga hardlopen'. Dat ben ik niet gaan doen, maar ik eet gezonder dan een half jaar terug, ben 15 kilo lichter en sport meer (bootcamp sinds kort, ook een beetje hardlopen). Dus met dat advies zat Hanneke op een weg die me meer brengt dan wat ook. En ik moest daar ook gewoon om lachen!

Alle meedenkers weer bedankt voor alle tips, adviezen en omdenkers. Voor meer meedenkcasussen klik je hier. Zit je trouwens zelf met een probleem en ben je benieuwd hoe onze meedenkers daar tegenaan kijken? Mail ons dan gerust en we bekijken samen of jouw inzending geschikt is voor deze rubriek.

52 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
16-12-2015

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
G
Gregory Evad
03-10-2015
Five rules for happiness:

1. Free your heart from hatred
2. Free your mind from worries
3. Live simply
4. Give more
5. Expect less
M
Marianne Vanhauwaert
03-10-2015
Heb je al eens geprobeerd om iedere dag een uurtje niets te doen? Of in het weekend 1 dag niets te doen? Geen verplichtingen, geen verantwoordelijkheden, geen gepieker. Gewoon niets doen. Laat het huis maar eventjes stof vergaren, laat de boel maar effekes in het honderd lopen. Het is het einde van de wereld niet. Maar met dat regelmatige uurtje of dagje niets doen, valt misschien één en ander vanzelf in de plooi en zal je beter weten wat je echt een probleem vindt, waar je naar toe wil en hoe het pad zich kan vormen. Als je niet tevreden bent met de huidige situatie zal je MOETEN moeilijke keuzes maken. Maar weet eerst zeker dat het daaraan ligt en niet aan een onrust of onvrede in jezelf die door die keuzes ook niet opgelost zullen zijn. Begin met een dagje 'niets doen' en bezie wat er uit volgt. Dat is mijn omdenkraad :-).
k
karola.schroder@planet.nl
03-10-2015
Wat dacht je van tijdelijk verhuren van je huis, woningruil, een kamer verhuren, kosten delen met anderen. Dat geeft ruimte en nieuwe ervaring.
I
Ivo
03-10-2015
Je wilt een stap terug nemen, maar je vind alle simpele oplossingen te grote stappen. Neem dan een kleinere stap. In plaats van verkopen kan je je huis verhuren; wellicht wil iemand anders op die manier wel de vaste kosten voor je dragen. Ondertussen kan je kleiner gaan wonen tot je weer een stabiele werksituatie hebt. Je kan dan later alsnog je huis verkopen of opnieuw betrekken.
P
Peter
03-10-2015
Dit omschrijft nou precies wat het hele wereld probleem is, hier hebben heel veel mensen last van dat ze i.v.m. de vaste lasten niet van baan kunnen/durven te veranderen omdat ze dan in een onzekere situatie terecht komen. Voor dit probleem is er een hele simpele oplossing waar de hele wereld beter van wordt, de rijken van nu zullen bijna niets minder hebben maar daarentegen zullen de minder bedeelden juist veel meer hebben. En Addy zou precies krijgen wat ze wil hebben de vrijheid om te kijken wat ze wil gaan doen. Lees mijn blog en jullie begrijpen/zien precies wat ik bedoel.
Het blog is misschien nog lang niet af maar niemand kan zeggen dat ik geen gelijk heb in mijn ideeën.
http://eenwereldzondergeld.blogspot.nl/
Vele zullen zeggen droom maar lekker verder maar komen zelf niet met een betere oplossing en kunnen ook niet zeggen dat dit alle problemen niet op zouden lossen.
Op https://www.facebook.com/groups/848387268560765/ kun je ook mijn boek lezen waar ik mee bezig ben en nog duidelijker maakt wat de problemen van Abby veroorzaakt en wat de oplossing is voor iedereen die met het zelfde probleem zit.
Ook ik zit met de zelfde problemen dat ik liever ander werk zou doen waar ik gelukkiger van word en iets zou bijdragen aan de samenleving.
Ik hoop dat vele van jullie mijn blog en boek aandachtig lezen en hun gedachte erover laten gaan om tot een nog beter stappenplan te komen om dit te bereiken.
J
Jos
03-10-2015
Wat grappig..... bij de reactie lees is heel vaak pogingen om het proberen op te lossen. Iedereen gaat maar uit dat het een probleem is. Ik zou zeggen dat de weg naar verandering (en dat is wat anders dan het oplossen) begint met het accepteren van wat is. Vanuit die acceptatie kun je kijken naar welke veranderingen je leven nog beter kunnen maken. Maar denken vanuit een probleem, levert na oplossing meestal weer een volgend probleem.......
L
Lucas
19-09-2015
Als alle oplossingen onmogelijk lijken, maar je wilt toch een oplossing, zul je voor één van die onmogelijke oplossingen moeten gaan. Soms lijkt een oplossing onmogelijk, maar als je het in stappen bekijkt, zijn die stappen allemaal te zetten. Welke stappen zouden kunnen leiden tot een oplossing?
Ik heb geen concrete oplossing, behalve: "dan verkopen we toch gewoon de boot?" ... de huizenmarkt trekt aan, stap 1 zou zijn om te onderzoeken hoe je er financieel voor zou staan als je je huis verkoopt en een huurwoning zoekt. https://www.eigenhuis.nl/huis-verkopen/ HEEL VEEL SUCCES
K
Karen
18-09-2015
Addy, uit de omschrijving maak ik op dat je single bent en dat de gebondenheid die je ervaart dus niet door een partner wordt veroorzaakt maar door de manier waarop je op dit moment in het leven staat. Single, koopwoning en een baan. Dat zijn de drie feiten die ik zie. En ik zie een groot verlangen naar vrijheid en hoe je die vrijheid zou willen invullen (ander werk, minder werk, vrijwilligerswerk). In een klein tussenzinnetje staat wellicht nog de belangrijkste conclusie die je zelf al hebt getrokken namelijk: en omdat ik geloof dat het gezonder voor me is als ik minder kan werken.
Misschien moet je het van de andere kant benaderen.. Niet zozeer hoeveel geld moet ik verdienen om dit leven te kunnen handhaven, maar eerder: ik wil dit leven niet langer handhaven wat heb ik wél nodig. En als je er achter bent wat je wél nodig hebt kun je er een prijskaartje aan hangen. Ik heb minimaal X nodig om mijn leven op de Y manier te kunnen leven. Pas als je dat weet kun je gaan kijken naar praktische oplossingen. Misschien is dat wel dat je je huis eens laat taxeren zodat je weet hoeveel geld je tekort komt voor je droom. Misschien is dat minder dan je denkt.
Of je gaat kijken naar iets heel anders: je bent ongebonden, zet een advertentie voor een huisgenoot (als je je huis zou willen delen), wellicht loop je een leuke vriend/vriendin tegen het lijf waarmee je op termijn een andere relatie ontwikkelt en die je de vrijheid geeft om samen minder te werken.
Het belangrijkste is het besef dat je je gezondheid niet langer op het spel wilt zetten. Misschien doe je het al, maar ik zou zeggen...ga op yoga, mindfulness, zoek andere groepen mensen op dan je gebruikelijke kring. Kijk wat je daar tegenkomt, mensen met wellicht dezelfde ervaring als jij. En kijk wat zij hebben gedaan en welke keuzes zij hebben gemaakt om hun situatie te veranderen. Misschien moet je wel twee weken naar een klooster op vakantie om alles te laten bezinken en juist wég te zijn uit je gewone omgeving.. En het is nooit te laat om andere keuzes te maken. Er hangen alleen consequenties aan elke keuze die je maakt. Dus ja,neem alle adviezen ter harte en maak het saaie plaatje met de berekeningen. Maar maak de berekening ook de andere kant op, en zet daarnaast wat je het liefste zou doen. En zet dan een tijdspad uit om het te kunnen realiseren. Heel veel succes..
M
My Ky Spoek
18-09-2015
Hoi Addy, je hebt het gevoel dat je huis en daarmee de hoogte van je inkomen bepalen wat voor keuzes je mag maken in je verdere leven. Door deze situatie voel je je beperkt en gevangen. Wat als ik je zeg dat NIET het huis en NIET het inkomen jou een gevangen gevoel geven, maar dat dit komt door je sterke hang naar zekerheid! Je wil zekerheid hebben dat je je hypotheek kan betalen, dat je een dak boven je hoofd hebt, dat je jezelf in je levensonderhoud kan voorzien, etc. Hierdoor ben je bang om stappen te ondernemen, want je ziet alleen maar beren op de weg. Wat als ik geen dak meer boven mijn hoofd hebt, wat als ik met een hypotheekschuld blijf zitten, wat als ik straks geen geld meer overhoud voor vakantie, etc. Kortom, je houdt jezelf gevangen in een vicieuze cirkel, die je alleen kan doorbreken door je hang naar zekerheid wat te laten veren. Heb je echt de huidige salaris nodig of kom je ook wel rond met 75% minder salaris? Word je al gelukkiger als je een dag in de week minder gaat werken? Stel jezelf flexibeler op. Maak het jezelf makkelijker. En heb lef om die eerste stap naar verandering te zetten, want jij bent de regisseur van je eigen leven. Laat anderen niet zeggen wat jij moet doen. Dat bepaal jij zelf! Het enige wat je nodig hebt is inzicht en moed. Succes met de keuzes die maakt!
I
Inge Schultinga
18-09-2015
Je wilt je leven anders inrichten, maar ziet (gebrek aan) geld als een belemmering.
Wat als geld geen enkele rol zou spelen? Hoe zou je leven er dan uitzien? Wat zou je dan doen? Hoe zou je willen wonen? Hoe zou je je dagen door willen brengen? Pak een groot vel papier en schrijf, teken, knutsel ál je dromen en verlangens. Stel je voor hoe je je zou voelen als je zó zou leven. Niets is te gek.
Hang je kunstwerk 'verlangen' op een plek waar je het elke dag ziet. Wees niet bang om het aan te passen als er meer ideeën en dromen naar boven komen. Blijf je aandacht richten op "Wat áls..." in plaats van "Ja maar... ", op waar je naar verlangt in plaats van dat wat je niet bevalt, op wat jij wilt creëren in plaats van op wat jou klem lijkt te zetten. Als jij aandacht geeft aan de vraag 'Wat?' komen de antwoorden op; de vraag 'Hoe?' uiteindelijk vanzelf.