Boek ons
Denk mee

Treuzelen

24-08-2015

Wauw, wat een hoop reacties zijn er binnen gekomen op de vraag van Brenda. Zij mailde ons een tijdje geleden over haar ‘treuzelaar’ en de onhandige consequenties daarvan. Fantastisch dat er zo wordt meegedacht. Tijd om deze meedenker af te ronden.

Dit was Brenda's probleem:

Mijn zoon van 7 wil zich wel aankleden ,maar treuzelt zo verschrikkelijk. Hij staat minuten lang te douchen zonder zich echt te wassen, blijft vervolgens staan en doet de douche niet uit. Gaat zich uiteindelijk (nadat ik het meerdere keren gezegd heb) toch afdrogen, treuzelt dan weer met aankleden (gaat bijvoorbeeld spelen of naar buiten kijken). Om vervolgens weer haastig te moeten eten. Ik heb al geprobeerd er een wedstrijd van te maken, dat werkt een paar keer maar daarna is de lol er wel af. Ik heb ook al een beloning gegeven: dat als er tijd over is hij nog op de iPad mag of even tv-kijken. Dat is pas echt een drama, want daar wil hij vervolgens niet mee stoppen en dan moet ik daar weer iets voor verzinnen. Ik hoop dat jullie tips hebben.

Er kwamen veel tips binnen over hoe je over het algemeen het beste met (kinderen met) ADHD om kunt gaan. Deze tips zijn natuurlijk erg nuttig want van daaruit kun je beoordelen wat het kind nodig heeft. Ook kregen we een heleboel hele goede reacties met echte omdenkers.

Omgaan met ADHD

In de reacties werden een aantal tips gegeven over hoe je met ADHD om moet gaan bij kinderen. Zo werd genoemd dat het belangrijk is de kinderen structuur te bieden. Voorbeelden hiervan waren het ophangen van pictogrammen in de douche van alle taken die je 's ochtends moet doen, je kind precies vertellen wat er van hem verwacht wordt en hoeveel tijd hiervoor staat of taken verplaatsen naar de vorige avond zodat er meer tijd overblijft en er meer ruimte is om te treuzelen.

Wat is het probleem?

Daarnaast vroegen de meedenkers zich vaak af wat nou de kern van het probleem was. Het kind treuzelt, is dat erg? Wat gebeurt er als het kind treuzelt? Moeten we het eigenlijk wel treuzelen noemen? Wordt dit probleem opgelost door te hameren op het feit dat het kind treuzelt of kan er beter ergens anders op gefocust worden? Of kan het treuzelen ook op een andere manier benaderd worden of juist dienen voor iets positiefs?

Mogelijkheden

In lijn van het omdenken werden een heleboel goede mogelijkheden genoemd. Allereerst vonden veel meedenkers dat het woord treuzelen een negatieve lading heeft. Vaak werd juist de positieve kant van het treuzelen belicht: dankzij haar treuzelaar zou Brenda haar eigen leven eens lekker kunnen onthaasten. ‘’Relax lekker mee met je kind’’ en ‘’geniet van het treuzelen en de tijd die jullie samen hebben’’, werden vaak als tip gegeven. Haar kind geniet van de dingen die hij doet en leeft in het nu. Dat zou ze volgens onze meedenkers zelf ook eens kunnen proberen.

Verder stelden een aantal meedenkers dat Brenda misschien kon proberen haar zoontje de verantwoordelijkheid te geven. Dit houdt dus in dat ze met hem gaat meebewegen en dus lekker ‘mee-treuzelt’. Alles lekker rustig aan of juist nóg meer te treuzelen dan je kind.

Reactie Brenda

Uiteraard hebben we ook aan Brenda gevraagd of ze iets aan het meedenken gehad heeft en hoe het nu met haar treuzelaar is. Ze mailde ons het volgende:

Na het lezen van alle reacties kwam ik tot de conclusie dat ik gewoon eerder op moet staan, hem de tijd moet geven en hem positief moet stimuleren. Hij is inderdaad pas 8 en niet al 8. Ik heb mij dus een vriendelijkere manier van benaderen aangemeten en dat maakt het vooral veel gezelliger. Ik was bang dat hij het dan nooit leert, maar dat zal wel meevallen. En trouwens: hij kan rustig zijn hele leven treuzelen, mits hij er op tijd mee begint!

De ochtenden gaan hier steeds minder gepaard met gemopper en geschreeuw. We zitten gezellig aan tafel en ik zeg ruim van te voren "doe je schoenen aan", dan heeft hij nog tijd om het nog drie keer van mij te horen. Ook het wedstrijdje treuzelen heb ik al eens geprobeerd. Dat lukte maar 30 seconden ofzo en toen ging hij automatisch sneller aankleden!

Alle meedenkers weer bedankt voor de bijdrage. Heb je zin in meer meedenkers? Zeer binnenkort vind je op onze website weer een paar kersverse problemen. Alle lopende casussen vind je hier. Schroom je ook vooral niet om je eigen meedenkverhaal in te sturen.

Noot van de redactie: de jongen op de foto is niet de zoon van Brenda, maar een mooie stockfoto van een dromerige jongen.

103 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
24-08-2015

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
V
Vivian
15-09-2015
Heel herkenbaar dit. Mijn dochter doet dit ook. Ik heb met haar gepraat hierover en zij zei dat ze het moeilijk vindt om 's ochtends alles zo snel te moeten doen. Ik heb haar gevraagd of ze dan misschien eerder op wilde staan of dat ze misschien liever 's avonds wilde douchen zodat ze 's ochtends wat meer tijd heeft, of dat ze misschien zelf ideeën heeft? Wonderlijke reactie was dat ze liever vroeger opstaat maar daarbij ook liever 's avonds douchen. Ze zei dat ze dan in de ochtend fijn rustig aan kon doen. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat ik 3 dingen van haar verwacht in de ochtend: aankleden, tanden poetsen en plassen. Dit is heel duidelijk voor haar. Ik help haar ook niet. ik push haar niet. Ik maak haar wakker, geef haar een dikke knuffel en zeg alleen: mama gaat over 20 min naar beneden om te ontbijten. Ben je dan klaar? Dat is eigenlijk voldoende. De structuur van iedere dag hetzelfde. De positiviteit van het wakker worden. Het uitspreken van verwachtingen. Perfect. (o ja, mijn dochter is 5)....
B
Barbara
11-09-2015
Herkenbaar, dat getreuzel. Wat hier helpt is een to-do lijstje maken van wat de kinderen moeten doen. dus alles letterlijk. Je kunt het zo uitgebreid maken zoals je zelf wilt. Dus opstaan, douchen, wassen onder de douche, haren wassen, aankleden, eten, tanden poetsen, tas inpakken enz enz. en elke keer als er weer iets is gedaan mag er en dik kruis door. En dat voelt schijnbaar zo goed dat de motivatie om het volgende te doen groot is.
E
Elin
08-09-2015
Ik denk dat er mogelijk sprake is van overprikkeling doordat hij direct al veel "moet" bij het opstaan. Het wegdromen onder de douche en hyperfocussen op de i-pad zijn tekenen van ontspanning en stilte zoeken. Laat hem 'savonds uitzoeken en klaarleggen wat hij de dag erna aantrekt, dit geeft hem ook autonomie hierover, en laat hem voor het naar bed gaan al douchen/of misschien zelfs uitgebreid in bad gaan. Dit zorgt ervoor dat het een ontspan moment wordt, ipv iets wat moet.
G
Gabriela van Antwerpen
06-09-2015
Misschien helpt het om het douchen naar de avond te verschuiven. Dat levert 's ochtends meer tijd op. Als je je zoon dan op dezelfde tijd laat opstaan, heeft ie iets meer tijd om te treuzelen.
Naast dat denk ik dat hij misschien niet goed beseft dat hij erg lang staat te douchen. Iets van een klok zou kunnen helpen. Je kunt dan met hem afspreken dat hij over een kwartier klaar is, gewassen en wel. Of een ander tijdsbestek, wat jij (en hij) nodig vindt.

Misschien helpt het ook om met hem over zijn ochtendritme te spreken. Wat moet hij allemaal doen? Eten, aankleden, tas inpakken. Hij zal vast een voorkeur hebben voor de volgorde en dan kun je afspreken het altijd volgens die volgorde te doen. Misschien wil hij wel liever eerst eten en daarna pas aankleden?
A
Anoniem
06-09-2015
Als kind was ik, en nu als student ben ik, kampioen treuzelen. "Oh, ik heb nog even," is een makkelijke gedachte, vooral wanneer deze gevolgd wordt met "als ik me straks haast, kan ik nu niks doen!"

De reacties hier geven als advies meer tijd te geven. Mijn advies is: Geef hem minder tijd. Zet de wekker iets later, ga eventueel voor alleen 's avonds douchen, en laat helemaal geen tijd over voor ontspanning in de ochtend. Zeker met ADHD is focus belangrijk, gooi die focus volledig op de deadline! Na een tijd zal hij zelf ook doorkrijgen dat, als hij het allemaal iets sneller doet, hij meer ruimte heeft voor ontspanning in de ochtenden.

Voor andere momenten van de dag geldt hetzelfde. Waarschijnlijk zal hij nooit een fantastische planner worden, maar wanneer de deadline eraan komt, komt het altijd goed. Maak de deadline nauwer, en zie hoe snel het kan gaan :-)
A
Adriana
02-09-2015
Even nog een andere gedachte. Ik ken een vrouw, die ook ADHD heeft en die verpleegster is. En niet zomaar een verpleegster, ze haalt mensen, die een ongeluk hebben gehad in het buitenland op en brengt ze terug naar huis, naar een Nederlands ziekenhuis. Vaak hectische situaties met veel stress. Wat ik opvallend vond aan haar verhaal is dat ze vertelde dat, hoe meer stress en drukte om haar heen is, hoe meer relaxt en gefocust zij is. Daar moest ik bij dit verhaal ook aan denken. Misschien vindt het zoontje van Brenda die hectiek van zijn moeder, die zich 's ochtends druk loopt te maken, juist wel heel erg prettig. Als zij zich druk maakt, wordt het lekker stil in zijn hoofd.

Dus ik denk dat Brenda er eerst achter moet proberen te komen waarom haar zoontje eigenlijk treuzelt. Treuzelt hij omdat hij het eigenlijk rustig aan wil doen? Heeft hij dus een hekel aan drukte en geeft hij, zoals in andere reacties wordt gesuggereerd, zelf het goede voorbeeld? Of vindt hij drukte om hem heen, juist prettig? En zorgt Brenda's drukke gedrag er dus voor, dat hij zelf lekker in de treuzel - of beter relax - stand komt, omdat de focus dan minder ligt op de drukte in zijn hoofd. Bovendien hebben we het hier over de tijd voordat hij naar school moet. En voor mensen, die juist goed functioneren bij drukte, is zo'n school, waar het juist rustig en stil moet zijn, wel de laatste plek op aarde waar je wil zijn. En dan gaan rust en orde thuis ook niet helpen om hem zover te krijgen. Dan lijkt mij het aanspreken van zijn eigen vrije wil een beter plan. Misschien heeft ie wel een kleine kinderdroom. Misschien wil hij later spannende dingen gaan doen. Dat kan een aanknopingspunt zijn om hem duidelijk te maken, dat school, de dingen zelf doen en op tijd komen toch nodig zijn om dat voor elkaar te krijgen. Als ze het zelf willen, dan heb je er geen kind aan.

Mijn dochter is 16 en heeft dyslexie. Vooral de basisschool was geen pretje. Maar ze zit inmiddels wel in 5 vwo. Het enige dat ik van jongs af aan heb gedaan, is met haar in gesprek blijven over frustrerende situaties en haar vrije wil in goede banen te leiden. Haar helpen om samen een 'slim plan' te bedenken om verder te komen waar zij heen wil, als ze dat zelf niet kon overzien. En dat dat soms ook betekent dat ze dan dingen moet doen, die ze niet leuk vindt, zoals school. Ik heb dus nog nooit achter haar gejaagd.
A
Anoniem
01-09-2015
Ik lees heel veel reacties waarin aangegeven wordt een timer, zandloper of kookwekker neer te zetten voor zoonlief. Maar waarom je zoon zo opjagen? De ochtend rustig starten kan ook positief zijn. Ga eens een kwartier eerder het bed uit! Dan ga je daarna met een rustiger gevoel naar school, werk of andere afspraken. Dit allemaal omdat je niet gehaast de deur uit bent gegaan. De ochtend kan dus heerlijk starten en daarna verlaat je het huis met een gevoel van ontspanning. En zoonlief heeft heerlijk kunnen genieten van zijn ''treuzel'' momentje! Win-win voor moeder en zoon.
Geen mogelijkheid? Dan is 's avonds douchen altijd nog een optie.
F
Franca
31-08-2015
Mijn dochter heeft (ook) géén last van tijdsdruk. Dit betekend veelal dat ze zich niet laat opjagen en al helemaal niks heeft met 'schiet nou op anders komen we te laat!' Onlangs hebben wij samen met onze dochter een methode bedacht die goed werkt. Stel we willen om 13:00 uur vertrekken om ergens naar toe te gaan. Dan zorgen wij (de rest van het gezin, behalve onze dochter) dat we om 12:45 uur klaar zijn voor vertrek. Onze dochter heeft dan nog een kwartier extra om een beetje te treuzelen, dromen en bijvoorbeeld te tandenpoetsen. In dat kwartier zeggen we een paar keer dat het tijd is om te gaan, maar wij hoeven ons niet naar te voelen en zij hoeft geen gemopper van ons aan te horen.
G
GiLi
30-08-2015
Omdenken is meegaan in het treuzelen. Geef hem de verantwoordelijkheid. Dus niet zeggen; 'als je niet oppast kom je te laat' of 'schiet op". Nee, gewoon meetreuzelen. Dus ook rustig ontbijten, rustig naar de auto, rustig fietsen. je bent toch al te laat. Het is geen kwestie van haasten, maar van op tijd vertrekken.
Misschien dat hij dan een paar keer te laat komt, misschien dat je zelf een idee opdoet hoe je ermee om kan gaan. Misschien dat hij een paar keer een belangrijke afspraak met zijn vriendjes mist.
Maar geef hem het initiatief en verantwoordelijkheid.
Als ik onze dochter van 4 mee moet krijgen kan, ik meegaan in de dans of haar verantwoordelijkheid geven voor een taakje en dan werkt ze mee en glimt van trots. Als ik zeg nee, je moet... dan kom ik erachter hoeveel kracht in zo'n klein lijf kan zitten.
A
Annemiek
30-08-2015
Wij hebben een treuzeldag ingesteld. ... op schooldagen doen we op de klok opstaan. En in het weekend soms een heerlijke treuzel ochtend! Door mijn zoon van 4 bedacht nadat ik uitlegde dat op tijd op school komen ook belangrijk en fijn is!