Boek ons
Denk mee

Ruzie

13-06-2016

We sluiten vandaag de meedenker van Willemijn en haar man af. In deze meedenker hebben wij jullie gevraagd of je relationele ruzies kan omdenken. Willemijn en haar man zijn allebei nogal dominante types met als gevolg dat dit nog weleens botst. Hoog tijd om te kijken wat Willemijn aan jullie reacties heeft gehad!

Willemijn had het volgende probleem:

Hallo meedenkers, ik heb een vraag. Hoe voorkom ik dat ik elke keer in conflict kom met mijn man en dat we zo boos worden op elkaar dat we er een paar dagen van moeten bijkomen? We praten het altijd uit. Zeggen sorry en zweren dat het niet weer zal gebeuren. Maar zes weken later…

We zijn allebei best dominant. We kunnen ook sorry zeggen en inzien wat de fouten waren. Maar wat ik lastig vind is dat als één van ons tegen de ander uitvalt, dat altijd heel erg heftig is. Dat komt waarschijnlijk omdat het dan al een paar dagen broedt, de een denkt zij zal wel dit… en ik denk hij zal wel dat… Graag zou ik dit willen voorkomen. Zodat we niet meer zo boos worden op elkaar dat we lelijke dingen gaan zeggen.

We praten het elke keer weer uit, maar toch sluimert het altijd op een of andere manier. Het zou fijn zijn om eens terug te krijgen hoe het anders kan. En hoe het bij een ander gaat.

We kregen ruim 150 reacties binnen op deze meedenker, zowel via de website en op Facebook werd er goed meegedacht. Veel adviezen waren gericht op het accepteren en/of het loslaten van de situatie. Er kwamen ook andere inzichten voorbij, sommige waren meer oplossingsgericht dan andere, en af en toe kwamen er ook echte omdenkers voorbij!

Iedereen maakt wel eens ruzie

Het blijkt maar weer dat ruzie in praktisch iedere relatie voorkomt. Er was veel herkenning en alleen dat al kan een geruststellende gedachte zijn. Marian zit in dezelfde positie en zegt er het volgende over: ‘’Je wilt niet persé ruzie, maar het gebeurt gewoon en elke keer trap je in die oude valkuilen. Doordat we dominantere types zijn, beleven we dingen graag intenser en dat geldt voor de ups, maar helaas ook voor de downs. De kunst is om je energie te halen uit die topmomenten en elkaar te herinneren aan de fijne momenten als er een ruzie is of het even niet zo lekker loopt!’’

Annet probeert de mooie momenten vast te houden als het minder gaat. ‘’Ga je onvoorwaardelijk voor elkaar? Dan kom je hier doorheen. Tel vooral de momenten dat het goed gaat en geef die een gouden randje. Dat helpt om de vervelende dagen door te komen.’’

Ze geeft ook een duidelijk advies: ‘’Stop met zweren dat het nooit weer gebeurt.’’ Dit is namelijk iets dat je nooit kunt beloven. Hier kunnen wij ons goed in vinden, want het kan alleen maar tegenvallen als je dit aan elkaar blijft beloven. Accepteren dat er soms ruzie ontstaat is dan een stuk effectiever. Annet: ‘’Besef dat het over een tijdje weer terugkomt en over een tijdje nog een keer. De tussenpozen zullen steeds langer zijn. Als je onthoudt dat je ook gelukkige momenten hebt (eerst momenten, later dagen en uiteindelijk weken, maanden) dan levert het veel op.’’

Blijf bij de kern

Soms zitten we zo verstrikt in een ruzie dat we voorbijgaan aan wat er werkelijk speelt. Het ligt dan niet zozeer bij de uitbarsting, maar meer bij de weg ernaartoe. De emmer loopt vol, maar hoe zorg je ervoor dat je dat moment vóór bent? Luuk stelt voor om directe spanningen te benoemen en op een respectvolle en rustige manier feedback te geven. ‘’Maak afspraken over hoe je die feedback geeft en ontvangt. Bijvoorbeeld: 1. Actief luisteren 2. Elkaar laten uitpraten en 3. Samenvatten wat de ander zegt en dit serieus nemen.’’

Als je feedback geeft op het moment dat er ergernissen ontstaan, kun je misschien voorkomen dat het begint te ‘sluimeren’. Schreeuwen is escaleren en dan ben je eigenlijk al voorbij aan de kern van het probleem. Dus respecteer elkaar en blijf praten is zijn advies.

Thomas sluit hierop aan en zoekt het nog iets dieper: ‘’Er zijn honderden stellen met dominantie in hun gedrag en er zijn honderd varianten daarop. Je zou er gek van worden dit allemaal te behandelen in je bericht. Maar ook dominantie heeft een oorzaak. Is er onzekerheid of onmacht in de situatie? Hoort daar een sterke emotie bij? Angst misschien? Als dat de oorzaak is, dan wordt het een terugkerend thema.’’

Het verleden speelt inderdaad een rol, laat Willemijn aan ons weten. Volgens Thomas is het kennen van jezelf een oplossing om te zien waar de spanning vandaan komt. Als je dat weet te benoemen kun je de situatie beter controleren.

Afwachten

Ook werd het advies om niet te snel op elkaar te reageren veel genoemd. Sandra: ‘’Dit is een zeer herkenbaar verhaal. Pas toen we afspraken de een zijn verhaal te laten doen en daar pas een paar uur later op te (mogen) reageren, kwam er langzaamaan verandering. Door de tijd te nemen/krijgen om na te denken over wat de ander nu werkelijk zegt, kun je meer overwogen reageren en vervallen we niet in uitersten. Daarbij zijn de eerste emoties die zo’n monoloog oproepen alweer gezakt en dat geeft rust.’’

Magda reageerde met dat we vaak niet meer in staat zijn om te communiceren als de emoties en frustraties te hoog oplopen. De een voelt zich gekwetst en de ander kwetst terug of implodeert. Maar het is niet altijd te voorkomen, want we worden vaak verrast als ruzie ontstaat. ‘’Misschien is het wel goed om onszelf en de ander denkbeeldig te omarmen, rustig ademend zodat de boosheid of verdriet kans heeft om weg te vloeien.’’

Spaaractie?

Karin gooide het over een andere boeg en stelt voor om er een spaaractie van te maken: ‘’stop elke keer dat je ruzie maakt €100 in een pot (of een ander bedrag dat wél zeer doet, maar niet direct tot faillissement leidt). In principe kun je dan na een jaar héél mooi en romantisch op vakantie met z'n tweeën. Misschien hoef je na een keer of 5 alleen nog maar met het biljet te wapperen en je schiet in de lach en kun je daarna weer met elkaar praten.’’

Ruzie maken mag

Ook al doen we het liever niet, ruzie maken kan soms ook fijn zijn. Gewoon blijven doen dus. Anouk: ‘’Oké, het hoeft niet uit de hand te lopen, maar aan de andere kant is het ook goed voor je relatie om zo af en toe eens wat conflicten te hebben en die met elkaar uit te werken. Ze zijn ook behoorlijk leerzaam!’’

Daarnaast mag het volgens Marleen ook gezegd worden dat het fantastisch is dat de ruzies telkens weer bijgelegd worden. ‘’Geweldig dat jullie weten waar de fout zit en sorry kunnen zeggen! Eens echt boos worden, werkt dat niet ontladend? En kom je daar niet sterker uit? Kwetsende woorden kunnen beter wegblijven. Word boos zonder de ander gericht te kwetsen. Dus wordt niet boos op de ander, maar boos op de situatie en het gevoel dat je krijgt.’’

Reactie van Willemijn

Willemijn heeft jullie reacties met aandacht gelezen en heeft ons het volgende laten weten:

Wij kennen elkaar al 27 jaar dan weet je alle in en outs wel redelijk van elkaar. Je komt ieder uit een ander gezin en de één lost problemen op die manier op en de ander doet het zo, we komen daar ook elke keer weer op uit en proberen er het beste van te maken.

Uit elkaar gaan is geen optie omdat we wel de liefde voor elkaar hebben, alleen het valt niet mee om ook met de mindere kanten van elkaar om te gaan. Nu probeer ik inderdaad weg te lopen op momenten dat ik erg boos word om de schade, qua gevoelens, enigszins te beperken.

In het boekje ‘De vijf talen der liefde’ blijkt ook dat ieder een taal heeft om te uiten (red. dat is uiteindelijk ook een kwestie van accepteren).

Ik wil jullie hartelijk bedanken voor de moeite.

Bedankt weer voor het meedenken allemaal. Heb je zin in meer meedenkers? Je vindt op onze website weer een paar kersverse problemen. Alle casussen vind je hier. Schroom je ook vooral niet om je eigen meedenkverhaal in te sturen.

85 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
Nelleke Poorthuis
13-06-2016

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
C
Caroline van der Aa
17-06-2016
Of het helemaal te voorkomen is weet ik niet maar wat je beiden jezelf kan aanleren is dat als het gebeurt bij wie dan ook je kan (leren) denken; hee wat gebeurt er nu met mij als de ander zo boos doet tegen mij. Deze laatste zin is magisch als je het allebei bij jezelf houd. En vervolgens je alleen luistert naar de boosheid van de ander. Zonder verder erop te reageren alleen te voelen wat het met jou doet. Je laat het dus binnenkomen zonder tegenreactie. Dan de vraag; ben je klaar met je boos zijn en het mogen uiten ervan? Dan hebben we het er straks over. Het lukt ons lang niet altijd maar we lachen erom, want we weten wel hoe het ook kan. Een volgende keer lukt het wel.
A
Annette
17-06-2016
De kern van het probleem lijkt de heftigheid van de ruzies en de lelijke dingen die gezegd worden tijdens de ruzies. Een belangrijke zin in het verhaal om aan een oplossing te beginnen: 'Dat komt waarschijnlijk omdat het dan al een paar dagen broedt, de een denkt zij zal wel dit… en ik denk hij zal wel dat…'. En daar kan je zelf mee aan de slag: je kan beredeneren en aanvoelen dat het voorafgaand aan een ruzie al broedt. Ga in die periode al het gesprek aan, zodat de ruzie voorkomen kan worden dan wel minder heftig en lelijk is.
M
Marjolein
17-06-2016
Wij hebben een jaar lang iedere maand een geplande middag waarop we samen tijdens een mooie wandeling elkaar melden wat ons prikkelt/stoort en denken er samen over na of daar wel of niet wat aan gedaan moet worden en zo ja wat en kan de ander dat? Na dat jaar waren we zo gewend aan het uitspreken van onze kleine dingen dat het nooit groot wordt, omdat we tegenwoordig direct uitspreken wat "moeilijk" was om uit te spreken. Succes gewenst!
R
Roxani
17-06-2016
Probeer het bij jezelf te houden. In plaats van terug te reageren met verwijten te verwoorden wat het met je doet. "Dat je dat zegt maakt me verdrietig/boos/etc. Waarom zeg je dat?" Ook helpt het mij wel eens de ruzie te parkeren. Ik zeg dan dat ik nu even niet kan reageren zonder hem verdrietig te maken en dat wil ik niet dus ga ik even lopen met de hond ofzo.
R
Rob
17-06-2016
Is ruzie hebben erg?...soms kan het best weleens lekker zijn om even te uiten. Vaak bij de mensen van wie je veel houdt. Je kan in rust stand wel afspraken maken binnen welke marges de ruzie mag plaatsvinden . Niet schelden, elkaar uit laten praten etc. Het voordeel van ruziens het goedmaken......Daar kan je je dan ook volledig op richten. Zonder grenzen?
I
Inge
17-06-2016
Als je het niet lukt om de ruzie te voorkomen, waarom plan je de "ruzie" dan niet elke 4 weken ipv je er elke 6 weken door te laten overvallen?
A
Anoniem
17-06-2016
Ruzie begint bij de tweede zin! Reageer na 9 seconde op de ander....dan is je eerste gevoel wat gezakt en kan je wellicht makkelijker luisteren naar wat er gezegd wordt!
F
Ferdi de Jong
16-06-2016
Beginnen met NIVEA (Niet Invullen Voor Een Ander), bedenken of het probleem waar de ruzie over gaat echt een probleem is, immers als het elke keer opgelost wordt is het probleem de communicatie tussen elkaar.
Zou daarom aanraden: leg je probleem uit, met 3 oplossingen, biedt het aan je partner aan en volg hetzelfde principe als 2 ruziënde kinderen, 1 praat de ander luistert.
Ik bedoel niet horen maar luisteren en doorvragen om helder te krijgen waar de ander mee zit.

Overigens is het nog simpeler om te denken vanuit dit principe:
Er zijn 2 soorten relaties, partners die ruziën en partners die liegen dat ze geen ruzie hebben( je gebruikt dan de acceptatie dat het zo is)

Succes!
I
Ikke
16-06-2016
Het is niet echt omdenken maat wel effectief: hou elkaars hand vast tijdens het ruziën. Heel waarschijnlijk gaat het er dan meteen een stuk minder heftig aan toe. Blijf luisteren en focussen op het feit dat je er gelukkiger uit wil komen (ipv de ander de grond in te boren). Succes!
M
Marian
16-06-2016
Heel herkenbaar, zo gaat het bij ons ook, je wilt niet persé ruzie, maar het gebeurt gewoon en elke keer trap je in die oude valkuilen.Tegenover de heftige 'downs' zijn er ook veel mooie 'ups'. Terwijl in andere relaties het 'geluksniveau' misschien wel veel constanter is, gaat het bij ons (en bij jullie denk ik ook) van laag naar hoog. Het voordeel is dat we tijdens de ups wel echt op een bergtop zitten en misschien op die momenten wel veel gelukkiger zijn dan de mensen die een hele constante relatie hebben. Doordat we dominantere types zijn, beleven we dingen graag intenser en dat geldt voor de ups, maar helaas ook voor de downs. Gemiddeld zitten we dan weer op hetzelfde geluksniveau als mensen die een (voor ons ietwat saaie) constante relatie hebben. De kunst is om je energie te halen uit die topmomenten en elkaar te herinneren aan de fijne momenten als er een ruzie is of het even niet zo lekker loopt!