Boek ons
Denk mee

Reïntegratie

05-03-2014

Linda wil graag weer reïntegreren op de arbeidsmarkt, maar weet niet zo goed hoe. Hoe neem je nu de juiste beslissing? Kan omdenken hierbij helpen? Ze vroeg daarbij om jullie hulp. Die kreeg ze, in de vorm van ruim honderd bemoedigende reacties.

Haar probleem formuleerde ze als volgt:

"Nadat ik afgestudeerd ben in de Psychologie, heb ik een aantal jaren in het HBO onderwijs gewerkt. Enerzijds leuk werk, maar ik was elk jaar wel weer toe aan 'iets nieuws' en stapte dan weer over naar een ander docententeam of nieuwe opleiding. Dit patroon laat zich ook zien in mijn vrije tijd. Ik doe graag veel dingen naast en na elkaar, denk snel en diepgaand. Ik ben ook snel weer ergens op uitgekeken, toe aan een nieuwe uitdaging. Tegelijkertijd heb ik een enorme behoefte aan autonomie en ruimte om mijn eigen ritme te bepalen, een behoefte aan veiligheid, zekerheid en vastigheid. Ik heb ook een aantal 'beperkingen', zoals het niet goed kunnen verdragen van woon/werkverkeer met de auto of het OV.

Na de zoveelste baanwisseling ben ik uiteindelijk vastgelopen in werk en leven, en bleek het nodig een periode van bezinning (inclusief therapeutische begeleiding) in te lassen. Na anderhalf jaar is de tijd aangebroken om me weer te richten op een terugkeer naar de arbeidsmarkt. Hierin loop ik echter vast. Bang om (weer) de verkeerde keuzes te maken, me niet gelukkig te voelen, nog steeds geen voldoening te gaan vinden in mijn baan en werkomgeving. Ik heb wel ideeën over hoe en wat, maar dit zijn er eigenlijk te veel en soms lijkt de ene optie en dan weer de andere de beste keuze. Wanneer is een droom een (zinloze) vlucht uit de realiteit en wanneer de moeite en het risico waard om er achteraan te gaan? Vaak wordt het advies gegeven naar mijn gevoel te luisteren, maar dat kan de ene dag (soms zelfs het ene uur) iets heel anders zeggen dan de andere. Zo blijf ik hangen, terwijl ik wel goed weet wat mijn kwaliteiten en competenties zijn. Hoe verder?"

We vroegen Linda naar haar reactie op jullie tips en adviezen. Heeft ze er iets aan gehad? Hoe gaat het nu met haar?

"Alle reacties van de Omdenkers gaven bemoediging, inspiratie, confrontatie en veel goede tips. Dank daarvoor. Het proces heeft bij mij langer geduurd dan gewild/verwacht, en is eigenlijk nog steeds volop bezig. Omdat ik lange tijd vast bleef zitten in de fase van angstig zijn om te gaan doen, een volgende stap te zetten, onvoldoende kunnen voelen wat ik wel wilde. Ik heb wat vrijwilligersbaantjes gedaan en netwerkgesprekken gevoerd, maar kreeg elke keer weer het gevoel van 'dit is het niet’ in plaats van 'ja, in deze richting ga ik verder’. 

Veel Omdenkers lijken het uitgangspunt te hebben dat iemand iets 'wil', een eigen interesse of passie heeft. Dat is bij mij nog vaak een worsteling, überhaupt iets willen, het leven als positief en zinvol ervaren. Als ik daarin blijf hangen, maakt dat passief en depressief, een valkuil waar ik niet meer uitkom. 

Met ondersteuning van mijn therapeut en druk vanuit het UWV zal ik binnen nu en vier maanden betaald werk móeten vinden. Ik ben aan het solliciteren op de functie die ik al eerder heb gehad (HBO-docent) en toen telkens weer mee ophield. Uit arremoede, omdat ik niks beter weet? Uit angst omdat ik niet durf te gaan voor wat ik echt wil (hoewel ik nog steeds niet zo goed weet wat dat dan precies zou zijn)? Misschien. Wie weet is het zo dat ik door deze bezinningsperiode hetzelfde werk anders ervaar en er meer voldoening uit haal dan daarvoor. Misschien ook niet, en dan zal ik - vanuit een positie met baan - weer verder op zoek gaan. 

Iets waar ik ook mee bezig ben, maar eigenlijk niet op durf te hopen dat het lukt, is stappen gaan zetten op het pad dat uiteindelijk tot een eigen praktijk als GZ-psycholoog leidt. Dat was de oorspronkelijke bedoeling van mijn studie, maar door persoonlijke omstandigheden is het destijds anders gelopen, en zal ik nu weer 'bij nul' moeten beginnen. 

En... te midden van dit alles beseffen dat er inderdaad meer is dan werk in het leven. Wat nog veel belangrijker is om een positief levensgevoel te krijgen en te houden. Bovendien, zo'n uitgestippeld pad van zoveel jaar vooruit? Hmm, mezelf kennende waarschijnlijk kansloos. Behalve als het wel mijn passie/droombaan blijkt..."

Welke reactie was het meest waardevol? We vroegen Linda om iemand uit te kiezen. Een reactie die haar heeft geraakt of waar ze het meest aan heeft gehad. We belonen per meedenkverhaal altijd minimaal één persoon met één van onze boeken.

"En aan welke reactie ik het meest heb gehad? Dat is erg lastig kiezen. Ehm, dan denk ik toch één in de trant van bemoediging, vertrouwen geven in het proces in plaats van het resultaat, en iemand die al snel reageerde: Peter te Riele."

We willen jullie allemaal weer heel hartelijk bedanken voor alle reacties. Zin in meer meedenkers? Alle lopende casussen vind je hier!

103 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
05-03-2014

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
H
Henry den Neijsel
23-03-2015
Niet te veel denken, maar doen!
B
Beo
23-03-2015
Je patroon zou dat van hoog-intelligent kunnen zijn. kijk eens op www.mensa.nl
r
ruud
10-03-2015
probeer eens een olifant in een emmer te stoppen!!

als het gelukt is hoor ik het graag.
J
John
11-02-2015
Beste Linda, het heeft enerzijds te maken met de keuzestress die we allemaal ervaren. Je kunt uit zoveel dingen kiezen en hoe kies je dan het juiste? Bij het maken van je keuze sluit je ook veel keuzes uit omdat nu eenmaal niet alles tegelijk kan. Probeer je niet druk te maken over de juiste keuze, kies eerst iets wat goed voor je voelt en je kunt altijd wisselen mocht dit het niet zijn, geniet van de reis en niet alleen van de eindbestemming. Alle ervaringen die je opdoet in je leven brengen je een stap dichter bij je doel. Je gelukkig voelen heeft niets te maken met de juiste baankeuze, geluk ervaar je binnenin jezelf en is voor een ieder anders, de 1 heeft hier een miljoen voor nodig terwijl een ander met een kopje thee in de eerste lentezon al gelukkig is. Verlos jezelf van een enorme verwachting om nu het juiste te moeten kiezen, kies iets, geniet, verander, leef, dans en accepteer jezelf, ook de kant die het lastig vind om te kiezen, het maakt jou de beste Linda die er is en die is helemaal goed zoals ze is. Je bent hier om te creëren, te ervaren en te genieten, zie een onjuiste baankeus niet als falen maar als een stap dichter bij de baan die het wel voor je is en neem alles mee wat je er van hebt geleerd. Geniet van je proces, het leven en jezelf. Veel wijsheid gewenst!
A
Agatha
05-02-2015
In de weergave van de situatie zitten veel 'ja maars'. Schrijf ze op. Bedenk er nog meer. Vraag hulp bij het bedenken van belemmeringen. Ooit zijn ee geen nieuwe meer! Pas als je ze allemaal hebt benoemd kun je er wat mee. Rubriceren. Orde van grootte. En vooral: leegte. Om ruimte te hebben voor wensen, ideeën en mogelijkheden B
S
Saskia
19-12-2014
Je lijkt het als een probleem te ervaren dat je elk jaar iets nieuws wilt. Wat als je het jezelf zou gunnen, om elk jaar iets anders te mogen gaan doen? (En langer blijven dan een jaar mag ook natuurlijk, als je het prettig hebt op die plek.) Ik lees dat je 1,5 jaar de tijd hebt genomen (hebt moeten nemen) voor bezinning inclusief therapie. Er zijn vast mogelijkheden om die bezinning en therapie op een andere manier in je leven te houden (coaching, yoga, aikido, 1 X per kwartaal een gesprek met een psycholoog etc).
J
Josefien Harmsen
24-11-2014
De keuze die je op dat moment maakt is altijd de juiste keuze. Het is alleen soms lastig om te ontdekken waarom. Vertrouw erop, ook wanneer deze ontdekking pas later komt of helemaal niet.
k
kees
14-10-2014
Neem voor de grap de eerste de beste baan aan. Een baan waar je nooit aan zou hebben gedacht. Bij die klus ontmoet je allerlei mensen die op volstrekt andere manieren denken en werken. Je bouwt een netwerk op, je komt weer in een ritme en je kunt de werkzaamheden op jouw unieke manier analyseren en oplossen. Ook kun je de mensen daar motiveren of inspireren. Het gaat niet alleen om wat jij in een baan kunt krijgen... het gaat ook om wat jij kunt geven. Het pad ontvouwt zich voor je op een manier die je niet kunt verzinnen. Laat het gebeuren en geniet ervan.
N
Nevyn
10-10-2014
Als je door diepe dalen bent gegaan, zoals ik begrijp. Hoop ik dat je 1 ding herkent.
Er is er maar 1 die op 1 moment, nl NU het beste voor je kan betekenen. Die kan kiezen om te zwemmen of te verzuipen.
Alleen jij kan altijd het beste voor jezelf betekenen, of dat nu veel of weinig is, je hebt gedaan wat je kon.
Denk simpel. En stap voor stap.
E
Elisabeth
30-09-2014
Als ik je beperkingen lees hebben wij wellicht hetzelfde etiket. Maar ik heb mij niet laten weerhouden. Toen ik thuis kwam te zitten in de ZW zag ik mijn kans en ben vrijwilligerswerk gaan doen in de juridische branche. Mijn droom was een eigen juridisch kantoor, maar ik wist niet of ik dat wel echt aankon. Het vrijwilligerswerk ging uitstekend, mijn zelfvertrouwen nam sprongsgewijs toe en nu heb ik al twee jaar een eigen kantoor. Ik bedoel maar te zeggen, maak van je nood en deugd en probeer als dat kan vrijwilligerswerk te vinden in jouw droomrichting met behoud van uitkering. De druk is dan niet zo hoog als bij een betaalde baan en als het niet voor je werkt, ga je door naar het volgende. Je zit nu misschien even in het smalste deel van een zandloper, spreekwoordelijk dan, maar als je vasthoudt aan wie jijzelf bent dan komt er vanzelf weer ruimte. Een droom die iemand heeft zie ik als een roeping. Die droom is er niet voor niets. Dat is de bestemming die het best bij jou past. Zo denk ik er in elk geval over. Veel succes!