Boek ons
Denk mee

Ongemotiveerde dochter

11-07-2016

Vandaag is het tijd om de meedenker van Alicia af te sluiten. Haar 17-jarige dochter hoeft bijna niet naar school, wat resulteert in veel uitslapen en luieren. Dit gedrag is een doorn in het oog van Alicia. Wij vroegen jullie om haar te helpen bij het omdenken van dit probleem. Kan dit gedrag de bedoeling worden? We vroegen ook naar ervaringen. Hoe zijn jullie met een soortgelijke situatie omgegaan? Wat hielp nu het beste?

Zo omschreef Alicia destijds haar probleem:

"Ik heb een vraag over de omgang met mijn dochter van 17 jaar. Ze heeft al een langere periode nauwelijks school en ook volgend schooljaar heeft ze maar acht uur les per week, verspreid over vier dagen. Gevolg is dat ze halve dagen in bed blijft liggen. Ze komt er op z'n vroegst om 13.30 een keer uit om vervolgens uitgebreid te gaan ontbijten en haar mobiel te gebruiken. Tegen een uur of drie gaat ze zich vervelen en depressief voelen. Met een beetje geluk gaat ze nog wat ondernemen of helpt ze na wat aandringen mee met de voorkomende klusjes. Dit is dag in en dag uit hetzelfde ondanks goede en fijne, maar ook boze en geïrriteerde gesprekken met haar. Ze is het ermee eens dat het niet gezond is en dat ze een baantje moet gaan zoeken, maar doet het niet.

Aangezien we verder allemaal hard werken in ons gezin, stoort me dit gedrag enorm. Wel de hand op houden, maar geen enkele verantwoording nemen. Ik ben geneigd niet meer voor haar te strijken en geen geld meer aan haar hobby's enzo uit te geven. WiFi uitzetten is ook een sanctie waar ik wel eens gebruik van maak, maar het helpt allemaal niet veel. Haar eigen kamer bijhouden is al teveel gevraagd en doet ze na vele gesprekken hierover uiteindelijk wel. maar wat kost dat een energie zeg...

Heel graag jullie advies!"

Ervaringsdeskundigen

Het blijkt een onderwerp dat veel herkenning oproept. Met 77 reacties op de website en 109 reacties op Facebook hebben we in ieder geval genoeg om uit te kiezen. Tussen al deze meedenkers zitten ook ervaringsdeskundigen: ex-luierende dochters en zonen.

Esther bijvoorbeeld, is haar ouders erg dankbaar dat zij nooit over haar luierende gedrag hebben gezeurd. Ze vertelt dat ze gewoon zo ontzettend moe was, en als puber echt slaap nodig had. Op een gegeven moment wil iedereen zelfstandig zijn, en verandert het gedrag vanzelf.

Ook Jana is ervaringsdeskundige en schrijft dat ze het ongelooflijk vervelend vond als haar moeder haar veel te vrolijk kwam wekken 's ochtends. Van uitslapen werd ze ook niet gelukkig, maar dit was iets wat ze zelf nog moest leren.

Jortia is juist jaloers op de uitslapende dochter. Met twee peutertjes geniet ze er zo van als ze even tijd voor zichzelf heeft tijdens de middagdutjes.

We lezen veel oplossingen in de reacties, die er eigenlijk op neerkomen dat Alicia haar dochter kan helpen een nieuwe hobby of bezigheid te vinden. Heeft de dochter een schop onder de kont nodig om een baantje te zoeken, zoals wordt gesuggereerd door bijvoorbeeld Lien? Of, zoals Angela voorstelt, speel Pokémon Go! Dan gaat ze er eens op uit.

Accepteren

Wij waren vooral op zoek naar de reacties die het luieren van de dochter loslieten als probleem. Dit is nu eenmaal het geval, kan het juist mogelijkheden opleveren?

Dorien gaf aan dat haar huidige talenten benut kunnen worden. Zit ze de hele dag op haar telefoon? Misschien kan ze Alicia helpen met het opzoeken van informatie of het uitleggen van een app. Dit scheelt jou tijd en zij is er goed in. Ook ontbijt ze zeer uitgebreid, kan ze dan misschien meteen wat lunchpakketjes voor de rest van de familie maken? Of wat snijwerk doen voor het diner?

Ook werd door meerdere mensen verwezen naar het filmpje van Berthold over de lakse puberzoon:

https://www.youtube.com/watch?v=MBpjmUlAmOA

Laura is zelfs naar een van onze theatershows geweest:

Uit de show "Lastige kinderen? Heb jij even geluk!" Stop met opvoeden. Stop met van haar te verlangen wat goed is voor later. Maar kijk naar wat goed is voor in het NU. Luier eens een dagje (of meer) met haar mee en kijk eens of er dan vanzelf een gesprek opgang komt, waardoor je er achter kan komen waarom ze zo doet. Wie weet levert dat verhelderend inzicht op. Meer dan trekken aan een dood paard…

Spiegelen

Meerdere keren werd geopperd om Alicia het gedrag van haar dochter te laten spiegelen. Ga ernaast liggen en geniet samen oprecht van dit gedrag. Zo kan er meer echt contact ontstaan tussen moeder en dochter. Pim zei bijvoorbeeld:

Leuke reacties hieronder, maar het zijn oplossingen, geen omdenkers. Wellicht helpt hier de strategie van het rolverwisselen in combinatie met collaboreren. Maak van haar een partner en ga met haar mee in haar gedrag, kopieer haar, spiegel haar en doe hetzelfde als zij: laat opstaan, luieren, lang ontbijten, niet werken, geen klusjes, niet strijken, laat de boel lekker een tijdje verslonsen en ga "klagen" over hoe slecht het huishouden gedaan wordt. Ga flink tekeer tegen al die ijverige pubers die zo hard werken voor een zakcentje en zeik dat gedrag af. Ga samen op de bank zitten luieren en geniet van het feit dat je zo lekker kunt luieren. Niet opgeven, vooral lang volhouden en zorg dat het dusdanig oploopt dat zij de eerste is die er iets aan gaat doen en haar gedrag verandert. Blijf je rol dan nog even volhouden en als er meermalen acties door haar zijn uitgevoerd, begin je met belonen daarvan. Succes!

De reactie van Alicia

We hebben natuurlijk ook aan Alicia gevraagd of zie iets aan jullie reacties gehad heeft en hoe het nu met haar dochter gaat. Hieronder haar reactie:

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de uiteenlopende reacties en tips die gegeven zijn.

Ik kwam veel adviezen tegen die we al hadden toegepast, maar er zaten ook eyeopeners bij die mij hebben geleerd anders naar de situatie te kijken en naar de verwachtingen die ik heb van mijn dochter.

Het laatste schooljaar van HAVO 5 heeft onze dochter niet kunnen afmaken door deze situatie, dit hoopt ze het huidige schooljaar te doen. Ze heeft deze extra tijd nodig om dingen op een rijtje te zetten.

Inmiddels is ze ook bij professionele hulpverlening beland waar ze nu ondersteuning krijgt in het plannen van haar afspraken en dagindeling.

We hebben het advies van Lien opgevolgd en onze dochter ook voor de keuze gesteld om thuis te werken of een betaalde baan te zoeken.

Dit heeft haar enorm geholpen, ze heeft gesolliciteerd en heeft een baan. Hierdoor is ze gemotiveerd om uit bed te komen, het geld wat ze verdiend kan ze leuke dingen mee doen, ze ontmoet andere mensen en staat veel positiever in het leven.

Ze houdt best haar lange uitslaap dagen en blijft de rommelkont, maar dit is geen punt van ergernis meer. Deels omdat ik anders naar de situatie ben gaan kijken, maar vooral ook omdat ik zie dat onze dochter nu gelukkiger, blijer en positiever is geworden.

Ze wil voorlopig nog gebruik maken van de professionele ondersteuning, er zijn best lastige momenten waarop ze zelf aangeeft dat ze voelt dat ze terugvalt in somberheid en depressie.

Ze herkent de signalen nu en heeft geleerd dat teveel in haar hoofd en agenda haar lamslaat. Om die reden moeten we nu zelfs haar helpen op de rem te trappen en niet te veel hooi op de vork te nemen.

In de reacties las ik ook regelmatig de adviezen terug om te investeren in een goed contact, het doen van leuke dingen en de ontspanning zoeken.

Ondanks de zorgen en ergernissen die er waren hebben we deze momenten veelvuldig gehad. De band was en is sterk en warm en het is heerlijk om nu een dochter te zien die weer geniet van de gewone dingen en van haar persoonlijke groei naar volwassenheid.

Ook onder andere de reactie van Jana en Esther als ervaringsdeskundigen waren fijn om te lezen, hoe zij terugkijken op een soortgelijke periode en nu in het leven staan.

Wat ik vooral geleerd heb? Relativeren, vertrouwen dat het wel goed komt en loslaten…

Iedereen bedankt voor het meedenken!

Bedankt weer voor het meedenken allemaal. Heb je zin in meer meedenkers? Binnenkort vind je op onze website weer een paar kersverse problemen. Alle lopende casussen vind je hier. Schroom je ook vooral niet om je eigen meedenkverhaal in te sturen.

79 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
Nelleke Poorthuis
11-07-2016

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
M
Marleen
21-07-2016
Ik heb 4 kinderen tussen 23 en 33 jaar, met momenten hetzelfde meegemaakt en geloof me; het gaat voorbij!
Hun kamer = hun eigendom (bij wijze van spreken). Vinden ze 't heerlijk in de rommel, het zij zo. Houd de deur dicht, ga niet kijken, dan heb je er ook geen last van. Dat moet het minste van je zorgen zijn. Mijn oudste dochter (nu 25) stond op die leeftijd tijdens vakanties steeds later en later op, tot ze dag en nacht zo ongeveer omgedraaid had. Nu is ze steeds als eerste op om te gaan werken, 6 uur of 7 uur in de ochtend.
Wel belangrijk (volgens mij) is dat zij iets zoekt wat echt belangrijk is voor haar. En daar steun je haar in, hoe bizar het ook is.
Misschien heb je zelf wel een probleem waar zij je mee kan helpen? Raad vragen aan je dochter ipv raad geven is weer een andere insteek. Vraag haar opinie (...) en luister aandachtig naar haar antwoord.......
E
Ellie
20-07-2016
inderdaad, lekker in haar sop laten gaarkoken.
Destijds had ik ook zo'n zoon.

Dus ophouden met extra geld voor de hobbies, dan maar een baantje als vakkenvuller. niks meer strijken, kan je zelf met 17 jr.
Zelf haar vuile was in de wasmachine laten stoppen. en zeker haar kamer niet meer opruimen.
Je kunt misschien nog wel voor elkaar krijgen dat het computer gebeuren beperkt wordt en ook al die dingen met die telefoons. Is voor iedereen irritant.

Als de rest van de familie gewoon de eigen manier van leven blijft volgen, zal ze zich na verloop van tijd uitgesloten voelen. Dat zeuren (deed ik ook) helpt niks, integendeel.

Het kan nog wel eens helpen als er bv. een leuk vriendinnetje is waar ze over huis komt. Als er dan bv. een goed contact met die moeder is, kan je als moeder
nog wel eens achtergrond contact hebben met die moeder, waardoor je er achter kan komen, wat er in je dochter leeft.
Mijn zoon kwam veel bij een vriend, waar veel andere vrienden ook over huis kwamen, met de moeder had ik goed contact en op die manier hielden we beiden, de beide jongens in de gaten.
Na verloop van een jaar of 2 zag ie ineens het licht en was deze periode voorbij en werd er weer goed gewerkt aan de opleiding.

misschien dat dit helpt.
F
Ferry
20-07-2016
eens met Pim; mijn gedachten gaan na het lezen van je verhaal ook direct uit naar kopieren/ spiegelen van gedrag. Ga naast haar in bed liggen en ga ervoor om oprecht te genieten van dat gedrag. Benoem hoe heerlijk dat is en wees in jou gedrag 'student' van het gedrag van je dochter. stel je lerend, nieuwsgierig, vragend op en benoem wat er prettig is en hoe knap het is dat ze dit elke dag kan volhouden. goed misschien hoef je niet perse in hetzelfde bed te liggen... probeer niet in de verleiding te vallen dat je op verantwoordelijkheid wijst of gaat benoemen dat ze die moet nemen, kunt idd beter initiatieven belonen.
focus niet teveel op de ogenschijnlijke kleinheid van 'alleen maar eigen kamer opruimen lukt niet'. dat is namelijk helemaal niet klein omdat het niet om de kleine ruimte gaat maar om, wat je terecht opmerkt, het nemen van verantwoordelijkheid. dat is natuurlijk veel groter en daarin spelen ook identiteit en persoonlijke (on)zekerheid enz een rol. lastige thema's voor jonge mensen
M
Marlous
20-07-2016
Verdiep je in haar en zorg eerst weer voor contact, echt contact, volgens mij zijn jullie belandt in een negatieve spiraal... zorg voor positiviteit
Kijk wat videos van berthold: http://omdenken.nl/berthold-geeft-antwoord-lakse-puberzoon/
https://www.youtube.com/user/OmdenkenTV/videos
Lastige kinderen? Heb jij even geluk van Berthold Gunster gelezen?
Puberbrein en Motivatie van Binnenstebuiten gelezen?
Eet ze gezond of te eenzijdig of te veel junkfood? (werkt averechts op die heftige gevoelens en kan tot depressieve gevoelens leiden ... suikers, brood...
Staat ze /staan jullie open voor een bezoek aan de mesoloog... ze kan immens veel last hebben van haar hormonen!
Behandel die ander zoals je zelf behandeld zou willen worden... en dat is een hele pittige!
Schrijf je in voor een 10-daagse meditatiecursus (kadootje aan jezelf en weg van dit patroon, goed om daarna weer "opnieuw" te beginnen. (Vippasana meditatie in Dilsen BE)
Ik hoop dat er tips voor je bij zitten waarmee je verder kunt...

Succes moeder van een puberdochter... en ... houd de zonzijde!
O
Olga
20-07-2016
Wees haar partner, niet haar tegenstander. Ga naast haar staan ipv tegenover haar.
Investeer in je relatie met haar, vertrouw op de capaciteiten van je dochter, gun haar de tijd die ze nu heeft.
Wat zou ze zelf willen doen met haar tijd?
En je eigen verwachtingen loslaten van hoe jij vindt dat ze haar tijd moet doorbrengen, het is haar leven, help haar er iets moois van te maken.
Misschien kunnen jullie samen iets gezelligs doen? Als ze later ook een drukke baan heeft, een gezin, enzovoort, heeft ze er vast niet zoveel tijd meer voor!
L
Linda
20-07-2016
Rustig blijven, maar wel duidelijk verwachtingen voor de volgende dag uitspreken. Geef een puber wel de nodige vrijheid en ruimte dat ze zelf bepaalt wanneer ze dat uitvoert. Of geef haar de keus uit verschillende klussen dan heeft ze wel het idee dat ze zelf kiest (en voor haar gevoel bepaalt).
E
Eva
19-07-2016
Is het jou probleem of die van je dochter?
C
Carola Jehae
19-07-2016
Het eerste wat in mij opkomt is ....waarom stoort de realiteit je zoals die nu voor je voelt?
Wat is jullie dochter haar behoefte? Wat is jouw/ jullie behoefte.
Je kunt je eens afvragen wat doet je dochter wel goed naar jouw/ jullie verwachting?
Vaak focussen we zo op dat wat we niet willen( het probleem) zodat we de mens zonder het verhaal niet meer kunnen zien. Dus dat wat wel fijn, gezellig, productief is.
Wat zou er gebeuren als de rest van het gezin wat minder hard zou werken, meer zou uitrusten, uitgebreid de tijd zouden nemen voor samen te eten, contact te hebben met elkaar?
Tja, er komen zomaar wat vragen in mij op. Maakt me werkelijk nieuwsgierig.

Wat valt er hier voor diegene die zijn h eraan storen te leren?

Veel ontdek plezier!
G
Geert
19-07-2016
Vervelend dat je in die situatie zit en dapper dat je het als Meedenker hebt ingediend. In de reacties zitten al aantal mooie omdenkers (van Pim bijvoorbeeld). Het begint met accepteren van het gedrag. Zolang je dat niet kunt (wat begrijpelijk is, maar dan is het probleem misschien nog niet groot genoeg) komt er geen kanteling en zal jullie Vastdenken alleen maar moeilijker worden. Dus; accepteer en wees eerlijk naar je zelf wat je behoefte echt is (werkende dochter, meer school, opgeruimd huis, eensgezindheid..). Succes ik hoop dat je de reacties oppakt!
H
Hanneke
19-07-2016
Nou ik heb hier ook zoiets gaande in huis ben heel benieud naar wat omdenk-advies...