Boek ons
Denk mee

Ongemotiveerde dochter

11-07-2016

Vandaag is het tijd om de meedenker van Alicia af te sluiten. Haar 17-jarige dochter hoeft bijna niet naar school, wat resulteert in veel uitslapen en luieren. Dit gedrag is een doorn in het oog van Alicia. Wij vroegen jullie om haar te helpen bij het omdenken van dit probleem. Kan dit gedrag de bedoeling worden? We vroegen ook naar ervaringen. Hoe zijn jullie met een soortgelijke situatie omgegaan? Wat hielp nu het beste?

Zo omschreef Alicia destijds haar probleem:

"Ik heb een vraag over de omgang met mijn dochter van 17 jaar. Ze heeft al een langere periode nauwelijks school en ook volgend schooljaar heeft ze maar acht uur les per week, verspreid over vier dagen. Gevolg is dat ze halve dagen in bed blijft liggen. Ze komt er op z'n vroegst om 13.30 een keer uit om vervolgens uitgebreid te gaan ontbijten en haar mobiel te gebruiken. Tegen een uur of drie gaat ze zich vervelen en depressief voelen. Met een beetje geluk gaat ze nog wat ondernemen of helpt ze na wat aandringen mee met de voorkomende klusjes. Dit is dag in en dag uit hetzelfde ondanks goede en fijne, maar ook boze en geïrriteerde gesprekken met haar. Ze is het ermee eens dat het niet gezond is en dat ze een baantje moet gaan zoeken, maar doet het niet.

Aangezien we verder allemaal hard werken in ons gezin, stoort me dit gedrag enorm. Wel de hand op houden, maar geen enkele verantwoording nemen. Ik ben geneigd niet meer voor haar te strijken en geen geld meer aan haar hobby's enzo uit te geven. WiFi uitzetten is ook een sanctie waar ik wel eens gebruik van maak, maar het helpt allemaal niet veel. Haar eigen kamer bijhouden is al teveel gevraagd en doet ze na vele gesprekken hierover uiteindelijk wel. maar wat kost dat een energie zeg...

Heel graag jullie advies!"

Ervaringsdeskundigen

Het blijkt een onderwerp dat veel herkenning oproept. Met 77 reacties op de website en 109 reacties op Facebook hebben we in ieder geval genoeg om uit te kiezen. Tussen al deze meedenkers zitten ook ervaringsdeskundigen: ex-luierende dochters en zonen.

Esther bijvoorbeeld, is haar ouders erg dankbaar dat zij nooit over haar luierende gedrag hebben gezeurd. Ze vertelt dat ze gewoon zo ontzettend moe was, en als puber echt slaap nodig had. Op een gegeven moment wil iedereen zelfstandig zijn, en verandert het gedrag vanzelf.

Ook Jana is ervaringsdeskundige en schrijft dat ze het ongelooflijk vervelend vond als haar moeder haar veel te vrolijk kwam wekken 's ochtends. Van uitslapen werd ze ook niet gelukkig, maar dit was iets wat ze zelf nog moest leren.

Jortia is juist jaloers op de uitslapende dochter. Met twee peutertjes geniet ze er zo van als ze even tijd voor zichzelf heeft tijdens de middagdutjes.

We lezen veel oplossingen in de reacties, die er eigenlijk op neerkomen dat Alicia haar dochter kan helpen een nieuwe hobby of bezigheid te vinden. Heeft de dochter een schop onder de kont nodig om een baantje te zoeken, zoals wordt gesuggereerd door bijvoorbeeld Lien? Of, zoals Angela voorstelt, speel Pokémon Go! Dan gaat ze er eens op uit.

Accepteren

Wij waren vooral op zoek naar de reacties die het luieren van de dochter loslieten als probleem. Dit is nu eenmaal het geval, kan het juist mogelijkheden opleveren?

Dorien gaf aan dat haar huidige talenten benut kunnen worden. Zit ze de hele dag op haar telefoon? Misschien kan ze Alicia helpen met het opzoeken van informatie of het uitleggen van een app. Dit scheelt jou tijd en zij is er goed in. Ook ontbijt ze zeer uitgebreid, kan ze dan misschien meteen wat lunchpakketjes voor de rest van de familie maken? Of wat snijwerk doen voor het diner?

Ook werd door meerdere mensen verwezen naar het filmpje van Berthold over de lakse puberzoon:

https://www.youtube.com/watch?v=MBpjmUlAmOA

Laura is zelfs naar een van onze theatershows geweest:

Uit de show "Lastige kinderen? Heb jij even geluk!" Stop met opvoeden. Stop met van haar te verlangen wat goed is voor later. Maar kijk naar wat goed is voor in het NU. Luier eens een dagje (of meer) met haar mee en kijk eens of er dan vanzelf een gesprek opgang komt, waardoor je er achter kan komen waarom ze zo doet. Wie weet levert dat verhelderend inzicht op. Meer dan trekken aan een dood paard…

Spiegelen

Meerdere keren werd geopperd om Alicia het gedrag van haar dochter te laten spiegelen. Ga ernaast liggen en geniet samen oprecht van dit gedrag. Zo kan er meer echt contact ontstaan tussen moeder en dochter. Pim zei bijvoorbeeld:

Leuke reacties hieronder, maar het zijn oplossingen, geen omdenkers. Wellicht helpt hier de strategie van het rolverwisselen in combinatie met collaboreren. Maak van haar een partner en ga met haar mee in haar gedrag, kopieer haar, spiegel haar en doe hetzelfde als zij: laat opstaan, luieren, lang ontbijten, niet werken, geen klusjes, niet strijken, laat de boel lekker een tijdje verslonsen en ga "klagen" over hoe slecht het huishouden gedaan wordt. Ga flink tekeer tegen al die ijverige pubers die zo hard werken voor een zakcentje en zeik dat gedrag af. Ga samen op de bank zitten luieren en geniet van het feit dat je zo lekker kunt luieren. Niet opgeven, vooral lang volhouden en zorg dat het dusdanig oploopt dat zij de eerste is die er iets aan gaat doen en haar gedrag verandert. Blijf je rol dan nog even volhouden en als er meermalen acties door haar zijn uitgevoerd, begin je met belonen daarvan. Succes!

De reactie van Alicia

We hebben natuurlijk ook aan Alicia gevraagd of zie iets aan jullie reacties gehad heeft en hoe het nu met haar dochter gaat. Hieronder haar reactie:

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de uiteenlopende reacties en tips die gegeven zijn.

Ik kwam veel adviezen tegen die we al hadden toegepast, maar er zaten ook eyeopeners bij die mij hebben geleerd anders naar de situatie te kijken en naar de verwachtingen die ik heb van mijn dochter.

Het laatste schooljaar van HAVO 5 heeft onze dochter niet kunnen afmaken door deze situatie, dit hoopt ze het huidige schooljaar te doen. Ze heeft deze extra tijd nodig om dingen op een rijtje te zetten.

Inmiddels is ze ook bij professionele hulpverlening beland waar ze nu ondersteuning krijgt in het plannen van haar afspraken en dagindeling.

We hebben het advies van Lien opgevolgd en onze dochter ook voor de keuze gesteld om thuis te werken of een betaalde baan te zoeken.

Dit heeft haar enorm geholpen, ze heeft gesolliciteerd en heeft een baan. Hierdoor is ze gemotiveerd om uit bed te komen, het geld wat ze verdiend kan ze leuke dingen mee doen, ze ontmoet andere mensen en staat veel positiever in het leven.

Ze houdt best haar lange uitslaap dagen en blijft de rommelkont, maar dit is geen punt van ergernis meer. Deels omdat ik anders naar de situatie ben gaan kijken, maar vooral ook omdat ik zie dat onze dochter nu gelukkiger, blijer en positiever is geworden.

Ze wil voorlopig nog gebruik maken van de professionele ondersteuning, er zijn best lastige momenten waarop ze zelf aangeeft dat ze voelt dat ze terugvalt in somberheid en depressie.

Ze herkent de signalen nu en heeft geleerd dat teveel in haar hoofd en agenda haar lamslaat. Om die reden moeten we nu zelfs haar helpen op de rem te trappen en niet te veel hooi op de vork te nemen.

In de reacties las ik ook regelmatig de adviezen terug om te investeren in een goed contact, het doen van leuke dingen en de ontspanning zoeken.

Ondanks de zorgen en ergernissen die er waren hebben we deze momenten veelvuldig gehad. De band was en is sterk en warm en het is heerlijk om nu een dochter te zien die weer geniet van de gewone dingen en van haar persoonlijke groei naar volwassenheid.

Ook onder andere de reactie van Jana en Esther als ervaringsdeskundigen waren fijn om te lezen, hoe zij terugkijken op een soortgelijke periode en nu in het leven staan.

Wat ik vooral geleerd heb? Relativeren, vertrouwen dat het wel goed komt en loslaten…

Iedereen bedankt voor het meedenken!

Bedankt weer voor het meedenken allemaal. Heb je zin in meer meedenkers? Binnenkort vind je op onze website weer een paar kersverse problemen. Alle lopende casussen vind je hier. Schroom je ook vooral niet om je eigen meedenkverhaal in te sturen.

79 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
Nelleke Poorthuis
11-07-2016

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
M
Marianne
21-07-2016
Niet betalen voor haar hobby's. Maar haar wel uitdagen om iets creatief te doen vanuit haar interesses. En ja, een puber ruimt niet graag op en het lijkt of ze alleen hangen te hangen. Maar er speelt heel veel in een puberhoofd. Uitdaging is een sterke motivator.
P
P.
21-07-2016
Onze kinderen moeten nu in de vakantie om 8 uur 's ochtends aangekleed aan tafel zitten. Ze hebben elk hun eigen dag om in de stal te helpen, dan begint de dag om 4 uur. Geen iPads Ed. door de week, alleen in de weekenden. Het klinkt vreselijk streng maar ze zijn het gewend. En ja, natuurlijk protesteren wel eens. Het zijn nog steeds kinderen haha! Ik denk dat een dagelijkse routine belangrijk is, probeer daar maar eens mee te beginnen. Veel success!
E
Els
21-07-2016
Oef. Ik weet niet of je er bent met een klein zetje, maar ik zou (zoals anderen ook suggereren) eens beginnen met er in meegaan. Zal voor jezelf ook onwennig voelen, maar ga eens samen een dag in bed of op de bank liggen. Wat voor jou ontbijt is is voor haar lunch, maar zoek wat leuks (Gossip girl?) op Netflix en stap samen in de binge-modus. Maak contact. Ontdek of ze misschien stiekum echt in de put zit en daarom zo passief is. Succes!
a
an
21-07-2016
Ik zou als ouder in overleg met het kind een dag samen iets leuks gaan doen. Die dag begint erg vroeg (reistijd) en je bent pas laat thuis. Die dag besteed je alle tijd aan dat ene kind en geef je complimenten en ga je het gesprek aan. Op die manier haal je het kind uit de sleur en krijgt het kind weer zin om leuke dingen te doen en vroeger op te staan. hopelijk werkt het. Zo niet. Dan heb je toch een flink aantal uren in jullie relatie geïnvesteerd .
J
Jaap Koole
21-07-2016
Doen waar je goed in bent! Wat mooi dat je zo'n goedkope alarminstallatie in de huiskamer hebt. Een privé bewakingsdienst voor de hele dag. Vraag haar vooral op die bank te blijven zitten. En oma's sieraden kistje (of iets dergelijks) scherp in de gaten te houden. Niet weggaan, gewoon op de bank blijven zitten. Houd het oog er goed op en verlaat de kamer niet. Je hebt per slot van rekening een verantwoordelijkheid! Hoogstens een wc-bezoekje, maar snel dan. Niet te lang weg en weer op die bank. Als ze het volhoud, belonen met goede woorden en wellicht iets meer zakgeld. Gaat ze weg, dan verdiend ze niks.... Ze móet op die bank blijven!! (Dit werkt geen 2 dagen en ze wil van alles gaan doen...)
A
Astrid de Jong
21-07-2016
Jouw huis is je dochter haar plek om te leren hoe de wereld werkt ook als ze straks op zichzelf woont.
Bij ons thuis hebben we een aantal trainingsdoelen, zakgeld boven de 15 geven we niet meer, dan kun je namelijk prima zelf een baantje zoeken, later kun je namelijk ook niet je hand ophouden als je niet meer thuis woont. Van het loon wat ze ontvangen betalen ze hun telefoon en hobby's. Van de kinderbijslag wordt schoolgeld en kleding betaald. Verder kunnen ze zelf wassen, strijken en opruimen. Haar kamer is haar domein.
1x per week een maaltijd maken voor het hele gezin, ze mogen zelf kiezen wat als er maar groente of fruit bij zit. In het begin met begeleiding en later ook uitbreiden met zelf de boodschappen halen voor deze maaltijd. Leg niet zelf op welke dag ze dat gaat doen, maar laat haar een dag kiezen die haar het beste uitkomt. Jouw thuis is het oefenveld voor de echte wereld buiten als ze straks niet meer thuis woont. Voor de rest neem elke week een dagje of een dagdeel tijd voor jezelf. Opvoeden werkt het beste als je af en toe even alles loslaat.
R
Rebecca
21-07-2016
Wat is het probleem? Waarom vind je het zo stuitend dat ze zo lang in bed ligt? Ze ziet nu duidelijk het nut nog niet in van werken of andere dingen ondernemen. nu keur je haar (gedrag) af, daardoor zal ze zich ook rot voelen.
Natuurlijk zal ze moeten leren om te werken en net haar handje op te houden, maar of ze dat gaat doen door haar te straffen? Dan wordt het strafwerk...
Je zegt dat je met haar afspreekt dat ze moet gaan werken, maar is dat jullie afspraak of iets wat jij haar oplegt? Wat zou ze zelf graag willen doen in haar vrije tijd, wat vind ze zelf leuk? Wat vond ze vroeger leuk, heeft of had ze een hobby? Kan ze daar nu iets mee?
R
m-jelle
22-07-2016
Waarom moet ze iets doen?
Laat haar lekker, heb hier ook een puber die uren kan slapen, hangen en lezen.
Lekker laten gaan!
Vroeger mocht ik het niet van mijn moeder, moest ook altijd wat doen. Mijn dochter gun ik haar eigen keuzes.
Succes en vergeet niet te genieten van deze mooie leeftijd
A
Anoniem
21-07-2016
De dochter is helemaal niet ongemotiveerd. Ze heeft alleen niet dezelfde motivatie als haar moeder (of de rest van het gezin), dat is alles.
B
Blije moeder
21-07-2016
Heel herkenbaar, maar ik ben blij dat mijn zoon pubergedrag vertoont. Een paar jaar geleden is hij door zijn vader mishandeld en in 1e instantie leek dit hem niks te doen. Hij kwam alleen versneld in de pubertijd (op 11 jarige leeftijd). Toen hij 15 jaar was, heeft hij 3 weken tegen mij gezwegen. Hij zei echt geen woord! De communicatie kwam volledig van mijn kant: 'we eten vanavond bonen, als je liever wat anders eet hoor ik het graag!'.
Het deed mij veel pijn, kon gelukkig wel uithuilen bij mijn vriend en vriendinnen. Ik hoorde hem wel praten over zijn headfoon, dat deed nog meer pijn. 'Wat heb ik verkeerd gedaan?'.
Na 23 dagen sprak hij weer tegen me en maakte mij de gelukkigste moeder van de wereld. Een tijd later heb ik hem gevraagd waarom hij niet tegen mij sprak, hij zei 'ik was heel boos op alles! Maar wilde dat niet op jou uitkuren, omdat je dat niet verdiend! De hele wereld was fout en ik was gewoon boos!!'. Hij is een gamer, kan hier zijn ei in kwijt. Hij volgt een goede opleiding met een goede baankans. Hij wil geen bijbaan, heeft dus ook geen geld. Dit maakt hem niks uit, hij heeft niks nodig (zegg hij zelf). Zijn kamer lijkt op een oorlogsveld. So be it.. Het kan altijd slechter..
B
Albertine
22-07-2016
Wat ontzettend knap dat je hem 23 lange dagen hebt laten betijen. Hartverscheurend om te lezen wat de oorzaak was, maar ik denk dat het voor zijn persoonlijke ontwikkeling heel belangrijk is dat je hem deze periode hebt gegund. Sowieso dat je hem laat zijn wie hij is.
E
Erica
21-07-2016
Inplaats van sancties, ook al ben ik het er helemaal mee eens dat ze best klusjes in huis kan doen, zou ik toch proberen om in gesprek met haar te gaan. En dan niet over haar 'foute' gedrag maar over hoe het écht met haar gaat en wat er in haar omgaat. Het is een lastige periode, en zulk gedrag komt ergens vandaan. Je noemt zelf al dat ze zich rond de middag depressief begint te voelen. Denk met haar mee, wat zij voelt, wat voor haar belangrijk is en wat zij zou kunnen doen. Ik snap dat je je er aan ergert maar ze heeft juist je steun nodig in plaats van je afwijzing is mijn mening. Dat ze zich ook gewaardeerd gaat voelen. Spreek ook de kanten van haar uit die je wel goed en positief bent en waar je trots op bent. Als zij zal merken dat ze er toe doet en wel degelijk dingen kan, geloof ik dat haar gedrag ook zal veranderen. Natuurlijk ben je haar moeder en is het lastig voor jou, maar het lijkt me nog lastiger voor haar. Het is haar probleem en het lijkt me belangrijker om haar te helpen dan om er jouw pobleem van te maken en te zorgen dat ze zich gedraagt zoals jij wil.
E
Melanie
21-07-2016
Amen voor dit antwoord!