Boek ons
Denk mee

Niet naar school

11-08-2015

Hanneke had jullie hulp nodig. Haar 10-jarige zoontje wilde niet naar school en ze zat zo vast in dat probleem dat ze er zelf niet meer zo goed op een andere manier naar kon kijken. Gelukkig konden jullie dat wel. Jullie dachten in grote getale met haar mee en daar heeft Hanneke zeker iets aan gehad. Hieronder haar reactie.

Inmiddels zijn we drie maanden verder en bijna aan het einde van de zomervakantie (die overigens extreem relaxed was, dit in tegenstelling tot andere jaren!). En wat een reacties! Ik was er echt door aangedaan, sommige reacties raakten me heel erg. Vooral die reacties waarin naar voren kwam dat we trots op hem moeten zijn en dat hij een bijzonder kind is. Dat heeft me echt geholpen met omdenken over mijn eigen kind! Eigenlijk wist ik het wel maar als je een kind hebt dat niet zo makkelijk meegaat met de stroom (we hebben ook een kind dat “probleemloos” door het leven huppelt en wel met alle stromen mee zwemt, dus we weten ook hoe dat is!) kom je snel met allerlei instanties in aanraking die gaan roepen dat het zo niet meer gaat en dat je kind niet in orde is. Maar ook met mensen die ongenuanceerd hun mening geven over jou of je kind. En ik ging twijfelen aan mezelf en erger, aan mijn zoon. Op een gegeven moment stonden wij als ouders, zonder dat we dat zelf doorhadden of wilden, samen met onder andere school en therapeuten, tegenover onze zoon. Door een paar dingen, waaronder de reacties op deze meedenker, konden we het weer helderder zien. Een van de belangrijkste dingen was dat we ons realiseerden dat onze zoon, die inmiddels 11 is, het allemaal niet doet om ons het leven zuur te maken, hij kan niet anders! Die simpele gedachte waren we in het heetst van de strijd vergeten… Hij heeft het het zwaarst van allemaal.

Onze zoon is overigens in Duitsland opgegroeid, zijn vader is Duits, dus het Duitse schoolsysteem is niet vreemd voor hem. Daar kwamen de problemen dus niet vandaan. Maar hij is wel een autonoom kind, altijd geweest, en dat past in een Duits schoolsysteem denk ik wel minder dan in Nederland. We hebben dan ook besloten hem vanaf volgend schooljaar in Nederland naar school te laten gaan. We hebben een heel goede school gevonden, niet al te ver bij ons vandaan en we hebben goede hoop dat hij daar beter op zijn plek zal zijn en dat er beter gekeken gaat worden naar wat hij kan in plaats van naar wat hij niet kan.

Ook hebben we in Nederland een uitgebreid intelligentie onderzoek laten doen en daar kwam een heleboel uit. Hij is niet hoogbegaafd maar hij heeft wel een disharmonisch profiel, zoals dat heet. Op sommige onderdelen scoorde hij bovengemiddeld hoog, op anderen onder het gemiddelde. We hadden al een diagnose Asperger maar ook AD(H)D achtige dingen spelen een rol vermoeden wij. De symptoom overlap tussen beide is erg groot dus dat is ook niet goed van elkaar te scheiden en misschien is het ook eigenlijk helemaal niet zo belangrijk welk label je eraan hangt. Alleen om hulp te krijgen heb je hier in Duitsland een diagnose nodig. Maar die diagnose heeft ons jammergenoeg niet echt geholpen - ik had gehoopt van wel - omdat mensen (school, therapeuten) HEM niet meer zagen, maar alleen nog maar ‘een Asperger jongen’. En hij is zoveel meer dan dat. De standaard Asperger symptomen zoals geen oogcontact maken, geen emoties kunnen lezen, de nerd die alleen op het schoolplein zit etc., al die dingen gaan voor onze zoon niet of nauwelijks op. Hij is geen klassieke Asperger jongen. Sociaal heeft hij het niet extreem moeilijk, hij heeft vriendjes, hij kijkt mensen aan, hij kan emoties lezen. Dus daardoor werd hij eigenlijk nog minder begrepen en ik moest steeds de therapeuten uitleggen dat ze hem die dingen niet hoefden te leren want dat daar niet het probleem zat. Wij hebben verschillende psychologen en therapieën geprobeerd maar we zijn nu eerst maar met alles gestopt omdat we geen centimeter opschoten. Dat heeft hem heel erg veel rust gegeven. Dat waren voor hem nog meer volwassenen die, naar zijn gevoel, van alles van hem wilden. Ik en mijn man gaan wel nog naar een psycholoog/coach en dat helpt ons allemaal!

Wij denken dat vooral overprikkeling een groot ding is bij hem, hij ziet en hoort alles en alles komt ongefilterd bij hem binnen en daardoor is hij soms heel erg druk of sluit zich juist af. En hij is, zoals gezegd, erg autonoom. Wat wij als ouders overigens geen slechte eigenschap vinden, dat zijn we zelf waarschijnlijk ook. Alleen is het een wat onhandige eigenschap als kind in een (zoals iemand het heel mooi in een reactie noemde) ‘one size fits all’ schoolsysteem…

En nu is het afwachten hoe het op de nieuwe school gaat. De verandering zal niet makkelijk zijn, maar we hebben goede hoop dat hij weer plezier gaat krijgen in leren, want dat is eigenlijk het belangrijkste! Ik zal jullie over een tijdje laten weten hoe het gaat.

Bedankt iedereen voor de soms prachtige reacties, ik heb er echt iets aan gehad!

We vroegen Hanneke naar de reactie waar ze het meest aan gehad heeft, omdat we die meedenker altijd belonen met een boek. Ze vond het erg lastig en nomineerde er een aantal. Uiteindelijk hebben wij gekozen voor de reactie van Annelies omdat ook wij in de het verhaal van Hanneke vooral een jongen zien met prachtige eigenschappen zoals wilskracht en autonomie. Je krijgt mail van ons Annelies.

We willen jullie allemaal weer heel hartelijk bedanken voor alle reacties. Zin in meer meedenkers? Alle lopende casussen vind je hier!

137 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
11-08-2015

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
F
Femke
08-05-2015
Beste Hanneke

Ik ga het even op de omdenkmanier benaderen, kijken of je er iets aan hebt.
Gefeliciteerd! Jij hebt een zoon die weigert zich gek te laten maken door mee te gaan in een systeem waar hij enorm gestresst van wordt, zonder dat hij het nut ervan inziet. Dat zouden meer mensen moeten doen! En daarnaast is hij ook nog eens intelligent, fantasierijk en heeft hij veel ideeën. Wat een geweldig joch. En tot slot heeft hij een enorm doorzettingsvermogen, want ondanks dat hij het nut er totaal niet van in ziet, gaat hij wel naar die school, iedere dag weer. Hij had ook in zijn bed kunnen blijven liggen. Kortom, een diamantje. Maar nog wel een beetje een ruw diamantje!
Ik zou tegen hem zeggen: logisch dat je niet naar die school wil, want je wordt er gestresst van en vindt het niet leuk. Wel heel goed dat je toch blijft gaan, anders krijgen we boetes en gedoe met leerplichtambtenaren. Maar laten we daar een betere vorm voor zoeken, wat minder vervelend is voor jou tot je 16 bent en niet meer hoeft. Laten we eens gaan fantaseren hoe jouw ideale school eruit zou zien. Tekenen, knippen, plakken etc. Wat wil je daar doen? En waar word jij juist ontspannen van in plaats van gestresst?
Samen maak je het ideale curriculum. En dit post je dan weer op deze site, zodat mensen kunnen meedenken over waar dit te vinden is, of hoe dit te realiseren is. Of: laat je zoon een website bouwen als hij dit leuk vindt, met dit vernieuwende lesidee. Ga met hem naar andere scholen om inspiratie op te doen van wat hij leuk vindt en wat niet. En ook bijvoorbeeld naar scouting, of sport, of schilderles, gewoon steeds 1x om ideeen op te doen. Het wordt jullie gezamenlijke project. Maak een facebookpagina. Geef hem op voor het brainteam van Omdenkende Kinderen. Etcetera! Ik stel me zo voor, dat dit tot aardige veranderingen in de situatie zou kunnen leiden!
F
Karla
08-05-2015
Mooi omgedacht, Femke. Helemaal mee eens!
A
Adrienne
08-05-2015
Er zijn steeds meer jongeren die niet meer naar school willen, en vooral ook niet meer kunnen. Zij hebben andere behoeftes en een andere vorm van ontwikkeling nodig. Het is heel belangrijk om samen met je kind te kijken wat hij wil en wat hij dus nodig heeft. Boos of agressief worden is een teken dat iemand je grenzen over gaat en in deze dus dat hij gedwongen wordt om naar school te gaan terwijl daar niet zijn interesses en drijfveren liggen. Sterker nodig, hij wordt daarin waarschijnlijk gedwongen iemand anders te zijn dan dat hij is. Mijn advies: kijk inderdaad naar omgevingen voor hoogbegaafdheid en kijk wat hij het liefste doet als hij thuis is, wat zijn dromen zijn, etc. Hij is pas 10, maar ik werk bij Spirare Talent Valley en daar is onze jongste 8. Op vroege leeftijd kun je al zien dat iemand niet meer in het reguliere onderwijs past en hoe langer iemand dan moet blijven zitten, hoe meer beschadigingen worden opgelopen. Wens je veel succes :).
W
Wendy
08-05-2015
Luister naar hem. Vind een school met een ander type onderwijs. Mijn kinderen zijn overgestapt (weliswaar van basisschool) van regulier onderwijs naar Dalton onderwijs. Aanleiding was dat ik een briefje kreeg in het taalschrift van mijn dochter met daarop de mededeling dat ze de school haat en de vraag of ze op een andere school mag zitten. Op haar oude school scoorde ze beneden het laagste van het landelijke gemiddelde. Op de nieuwe school was haar eerste cijfer een 9,5. Overigens plaste ze al twee jaar een aantal keer per week in bed (waarvoor ze ook onderzoek heeft gehad en nu loopt bij een urotherapeut) en dat bedplassen is acuut gestopt toen ze naar de nieuwe school mocht (dus dat probleem is ook opgelost). Het zijn kinderen, kinderen hebben ruimte nodig om zich te kunnen ontwikkelen en 'lucht', in plaats van een hoge werk- en prestatiedruk. Bij Dalton onderwijs leren de kinderen met vrijheid in gebondenheid. Ik zie dat mijn kinderen weer kind kunnen zijn, ook op school.
O
Orford Ness
08-05-2015
Waar is Hanneke zelf? Wat vind je van al deze goed-bedoelde adviezen en theorieën?
Iedereen druk met je maar zelf zien we je niet. Bestaat Hanneke wel of is dit virtueel en imaginair omdenken?
Spannen we ons in voor een echte zaak of iemands brainwave? .. Hanneke?
a
anneke
08-05-2015
ik zou eerst na gaan of hij op het juiste niveau zit en of ander soort onderwijs (als dat er in duitsland is) meer iets voor hem zou zijn.
heeft hij dit pas sinds deze school of op de basisschool ook al? zo niet kan het goed aan de schoolkeuze liggen.
omdenken....omspiegelen
laat hem een week niets doen en doe ook niets voor hem (vergroot zijn verlangen van niets doen). onwijs moeilijk voor jou dat is zeker en toch zou ik het proberen (breng wel de school/inspectie op de hoogte).
heel veel succes !!! probeer het los te laten en echt met elke vezel in je lijf hem te zijn in je doen en laten om zo toch op de een of andere manier contact met hem te krijgen.
M
Marjolein
08-05-2015
Misschien een rare vraag-opmerking. Maar heb je hem wel eens laten testen op hoogbegaafdheid? Kinderen die hoogbegaafd zijn, zijn slim. Maar het belangrijkste is dat ze op een andere manier denken waardoor het onderwijs vaak niet aansluit. Als je geen uitdaging krijgt, verlies je de motivatie om te leren...
M
Mama
08-05-2015
vp-kloof? Daar kan je behoorlijk onzeker van worden! Sterkte met je zoon.
J
Job
08-05-2015
Is er door een deskundige gekeken naar de gezinsdynamiek? Dus welke rollen de gezinsleden innemen en hoe jullie als gezin functioneren/communiceren. Hierbij dient niet enkel de huidige situatie in kaart gebracht te worden, maar ook ten tijde van de peutertijd van uw zoontje. Het kan misschien zijn dat de desinteresse voor school slechts een uiting van opstandigheid is. Hij merkt dat hij aandacht krijgt daardoor en dat kan een beloning zijn voor hem. Negatieve aandacht is immers ook aandacht.
Een andere optie (maar wellicht is hij nog wat te jong om dat te snappen):
Wil je een knappe vriendin later? Die willen mannen met geld. Mannen met geld hebben een diploma. Je kunt maar beter je best doen op school.
G
Ger de Bruijn
08-05-2015
Hallo Hanneke,
Ik wil je eerst even zeggen dat ik een man van 60 jaar ben en nog steeds het kind in me heb. Het advies om je zoon naar een nederlandse school over te laten gaan lijkt mij nog het beste advies. Hij is gewoon nog niet klaar voor die middelbare school. Je zegt dat ze in Duitsland hiet twee jaar op voor liggen. Misschien denkt hij er binnen twee jaar anders over. met al die "goedbedoelde" adviezen van die " koudegrond psychologen" die hier reageren zou ik in ieder geval niets doen. Die zogenaamde " moeder" die hier je kind in de voedselbank wilt laten werken spant hierbij de kroonmet dit debiele advies.

vriendelijke groeten, Ger
m
micha
08-05-2015
Ik zou de oorzaak van het gedrag onderzoeken. Het klinkt als iets in de richting van ADD en ASS. In de richting van ADD kan het te maken hebben met concentratieproblemen in relatie met planningsproblemen. In het geval van ASS heeft het te maken met hoe hij informatie verwerkt, hoe zijn brein functioneert op deelgebieden als sociale interactie, communicatie en executieve functies. Het is aan te bevelen met deze hulpvraag naar een orthopedagoog te gaan met expertise op het gebied van autisme om je zoon te onderzoeken.