Boek ons
Denk mee

Omdenken lijkt averechts te werken

30-12-2013

Henk en zijn vrouw passen de technieken van het omdenken toe in de opvoeding. Het past goed bij hoe zij zelf in het leven staan. Dus riep Henk jullie hulp in. Jullie dachten allemaal met hem mee en probeerden deze vervelende situatie om te denken. Bedankt! Hieronder de reactie van Henk.

Henk en zijn vrouw zaten met het volgende probleem:

"Dit verhaal gaat over onze zoon. We zijn altijd op een positieve manier met dingen omgegaan, maar zijn door diverse gebeurtenissen de laatste jaren meer richting strak en strikt opvoeden gegaan. Dat willen we anders. Met onze zoon ging het eigenlijk altijd wel redelijk goed, maar de laatste tijd gaat hij voortdurend over grenzen heen; hij wil niks, zegt de hele dag ‘nee nee nee’ en uit zijn frustraties op een uiterst fysieke manier. Het lastige is: we zijn heel erg gegrepen door het boek ‘Lastige kinderen? Heb jij even geluk’. Een wereld van herkenning ging vooral voor mijn vrouw open. Zo willen we opvoeden. Geen probleemdenken maar oplosdenken. We proberen dat nu toe te passen door zelf veel positiever te zijn, maar het lijkt vreemd genoeg vaak averechts te werken.

Onze zoon pikt dat nu op als ‘ik mag mijn negatieve dingen niet uiten’. Terwijl dat juist wel mag, maar wij benaderen dingen positiever. Kleine dingen moeten niet meer per se, maar gebeuren ze uit eigen beweging, dan krijgt hij meer complimentjes. We negeren slecht gedrag wat meer omdat het de moeite niet waard is om te reageren. We gaan dan over in iets anders. Dus de manier van aanspreken is anders. Maar hoewel we positieve effecten zien van onze aanpak, overheersen op dit moment de negatieve effecten. Het lijkt ook alsof hij uit zijn veilige ruimte gehaald wordt doordat wij anders omgaan met dingen. Hij lijkt soms wel op zijn zus van 1,5 die ook de hele dag ‘nee’ zegt en alles zelf wel doen en gooit met spullen als iets niet lukt. Mijn vraag is: wat zouden we anders kunnen doen?"

Er kwamen ruim negentig reacties binnen op dit meedenkverhaal en daar wil Henk jullie hartelijk voor bedanken. Hij zegt:

Bedankt voor de kans om advies te krijgen van mensen die ook bezig zijn met omdenken, daar onze omgeving daar niet zo mee bezig is.

Wat me opviel is dat er reacties kwamen van mensen die dachten te denken hoe het bij ons thuis liep, wat totaal niet het geval was. Dat vond ik wel jammer. Want juist doordat we niet verder kwamen vroegen we om hulp via deze weg. Het had niets te maken met de komst van ons tweede kind. En had ook niets te maken met dat er nu geen regels meer zijn of dat er niets meer van hem verwacht wordt. Het werd alleen niet meer zo streng van hem verwacht en enkele kleine dingen waren verdwenen. Het was niet zo dat hij ineens stuurloos was en alles maar moest kunnen, zeker niet. Het was juist dat we begonnen zijn met oplosdenkend opvoeden en dat verloren zijn (door te veel negatieve ervaringen in een te korte tijd) en nu weer opnieuw oplosdenkend willen opvoeden en dat we nu dus met tegenwerking van onze zoon te maken krijgen. Gelukkig gaat het nu wel iets beter, dus misschien was het gewoon de verkeerde fase waarin we alles omgegooid hebben. We blijven vasthouden aan onze ideeën en oplosdenkend opvoeden en hopen gewoon dat hij er steeds meer zelf positief van wordt. Daarbij hebben we onze verwachtingen weggegooid, want wij verwachten natuurlijk te veel dat hij mee zou omdenken terwijl hij dat helemaal niet kan. Het is dus niet eerlijk om dat te verwachten. We moeten nu samen zorgen dat het omdenken in ons gezin gaat werken voor iedereen.

De reactie waar Henk en zijn vrouw het meest mee konden was die van Dorine. Zij heeft het over liefdevol begeleiden en dat verwoord precies zoals ze hun kinderen graag willen opvoeden. We sturen Dorine daarom een leuk omdenken cadeau op.

Nogmaals bedankt voor het meedenken en houd deze website in de gaten voor kakelverse nieuwe meedenkers!

 

97 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
30-12-2013

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
R
Richard
30-12-2013
Omdenken betekend niet dat je je zoon altijd maar zijn zin moet geven met een positieve benadering. Hij moet wel degelijk weten dat er grenzen zijn. Volgens mij is het belangrijk dat jullie oprecht luisteren naar wat hij wil en dat jullie hem echt gaan begrijpen. Met de techniek van het samenvatten en doorvragen kan je ervoor zorgen dat je niet oordeelt over zijn wil en dat hij zelf kiest voor de route die je zelf ook voor ogen hebt. Belangrijk is wel dat jullie de regie houden. Als je de regie gaat verliezen, dan zit jullie zoon straks op de tafel en jullie eronder. Hier zal niemand gelukkig van worden.

Succes verder...
H
Helena
30-12-2013
Jullie zoon is verloren in een grote leegte zonder grenzen. Grenzen die een kind zo ontzettend hard nodig heeft om zich veilig te voelen. Het Hele-Positieve-Omdenken-Opvoeden zonder duidelijke "Tot-Hier-En-Niet-Verder!" maakt een kind eerder onzeker dan een volwaardig lid van het gezin.
H
Henri Elferink
30-12-2013
"Hij maakt zich snel zorgen" waar maakt hij zich zoal zorgen over, maak dat bespreekbaar, of probeer er achter te komen zodat je naar de daarbij behorende oplossing kan werken.

Hoop dat dit de oplossing voor jullie is
S
Sanne
30-12-2013
Wat me opvalt is dat er op andere manier wordt opgevoed, losser lijkt wel. Grenzen worden onduidelijker, wie heeft de leiding in huis? En slecht gedrag negeren we, wat is volgens jullie zoon slecht gedrag en volgens jullie?
Volgens mij is de truc om van opvoeder naar verzorger gaan, zoals Bernold het vertelt in zijn boek. Daarbij te kijken naar de behoefte van je Kids en van jezelf als volwassene, vanuit daar ontstaat gezamenlijk belang. Vanuit daar reageren, zonder standaard trucjes toe te passen. Dus jouw grenzen aangeven. (Jouw behoeften). En choose your battles. Dus bij het ene ga je de strijd aan, bijv fysieke acties, en bij het andere laat je het zitten (bijv jas opruimen).
Wat een mooie uitdaging, eigenlijk laat je zoon zien hoe je vanuit jezelf (als mens, verzorger) grenzen kan aangeven.
l
lizz
30-12-2013
Soms is het ook heel fijn als er eens niet wat mag. Boos zijn mag. Het moet geen negatieve sfeer worden maar het is echt niet erg als je eens laat merken dat je dit NIET waardeert. Kinderen zijn vaak opzoek naar grenzen en duidelijkheid. Heeft uw zoontje de wissel in de opvoeding bewust mee gekregen? Misschien snapt hij niet goed wat hij nu met de situatie aan moet. Probeer samen te kijken naar gedrag, uitvoeren van taken enz. En als hij eens zijn taak niet doet of er een hele grote mond bij opzet dan is 5 minuten op de trap of stoel zitten niet erg. Het schept structuur en duidelijkheid. Mama wil dat ik die taak doe. Leg wel altijd uit waarom hij die straf krijgt. Blijft verder positief en stimuleer het goede gedrag!
a
arjen hoogervorst
30-12-2013
"Ik vind het fijn als je dit of dat voor me doet" "Zou je me willen helpen met..." "Ik vind het niet prettig als je ..."
Kortom, doe een beroep op empathie. Dan voelt hij zich nodig en krijgt hij de kans iets voor je te betekenen. Mannen/jongens hebben dat sowieso nodig. Erkenning en gevoel nodig te zijn en oplossingen aan te dragen.

Deze tactiek deed wonderen bij mijn zoon.
S
Susanne
30-12-2013
Er is iets veranderd in jullie manier van opvoeden en dat zorgt ervoor dat datgene wat eerst vanzelfsprekend was, nu geen duidelijke boodschap meer is. Waar ligt nu de grens? Wat willen ze dat ik nu doe? Mag ik dit nu wel of niet?
Door te doen wat zijn zusje doet, denkt hij het goede te doen, want zelf weet hij het even niet meer.
Dit zal een periode zijn.
Spreek wel duidelijk af dat fisiek geweld niet toegestaan is op andere mensen of dieren en dat er ook geen spullen moedwillig kapot gemaakt mogen worden.
Verder; volhouden en goed gedrag prijzen en slecht gedrag proberen te voorkomen. Weet je dat hij boos wordt als hij zijn zin niet krijgt? Wees dat voor met een alternatief en laat hem meedenken in het alternatief.
Jullie zijn vast op de goede weg, want positief opvoeden is een goede weg. Helaas weet ik uit ervaring dat altijd positief zijn en negeren van slecht gedrag een hele opgave is. Succes!
M
Mich
30-12-2013
Als hij veel tegendraads is, zeg dan dat hij niet mág opruimen of zijn troep opruimen. Of maak zelf troep op zijn kamer en laat het liggen. Zeg dat je geen zin hebt om zijn ontbijt te maken. Dat hielp bij ons ook. Als hij dan aangeeft dat hij wél een gezellig ontbijt wik, zeg dan dat dat alleen kan als hij ook zijn bijdrage levert. Even volhouden en het is zo weer gewoon. Ouders stellen regels en geven veiligheid; kinderen volgen ze op en koesteren zich in die veiligheid
c
carin
30-12-2013
Een zoon van 6 vindt het vast fijn om ook wat te 'zorgen' voor zijn zusje van 1,5. Dan hoeft hij geen aandacht te vragen met nee, nee zoals z'n zusje en kan je hem positief aandacht geven. Ook zelf lekker bezig zijn met je eigen dingen, geven de kinderen ook ruimte om hun ding te doen. Succes
N
Nicole
30-12-2013
Jullie laten hem ik al zwemmen terwijl hij nog bandjes nodig heeft.