Boek ons
Denk mee

Omdenken lijkt averechts te werken

30-12-2013

Henk en zijn vrouw passen de technieken van het omdenken toe in de opvoeding. Het past goed bij hoe zij zelf in het leven staan. Dus riep Henk jullie hulp in. Jullie dachten allemaal met hem mee en probeerden deze vervelende situatie om te denken. Bedankt! Hieronder de reactie van Henk.

Henk en zijn vrouw zaten met het volgende probleem:

"Dit verhaal gaat over onze zoon. We zijn altijd op een positieve manier met dingen omgegaan, maar zijn door diverse gebeurtenissen de laatste jaren meer richting strak en strikt opvoeden gegaan. Dat willen we anders. Met onze zoon ging het eigenlijk altijd wel redelijk goed, maar de laatste tijd gaat hij voortdurend over grenzen heen; hij wil niks, zegt de hele dag ‘nee nee nee’ en uit zijn frustraties op een uiterst fysieke manier. Het lastige is: we zijn heel erg gegrepen door het boek ‘Lastige kinderen? Heb jij even geluk’. Een wereld van herkenning ging vooral voor mijn vrouw open. Zo willen we opvoeden. Geen probleemdenken maar oplosdenken. We proberen dat nu toe te passen door zelf veel positiever te zijn, maar het lijkt vreemd genoeg vaak averechts te werken.

Onze zoon pikt dat nu op als ‘ik mag mijn negatieve dingen niet uiten’. Terwijl dat juist wel mag, maar wij benaderen dingen positiever. Kleine dingen moeten niet meer per se, maar gebeuren ze uit eigen beweging, dan krijgt hij meer complimentjes. We negeren slecht gedrag wat meer omdat het de moeite niet waard is om te reageren. We gaan dan over in iets anders. Dus de manier van aanspreken is anders. Maar hoewel we positieve effecten zien van onze aanpak, overheersen op dit moment de negatieve effecten. Het lijkt ook alsof hij uit zijn veilige ruimte gehaald wordt doordat wij anders omgaan met dingen. Hij lijkt soms wel op zijn zus van 1,5 die ook de hele dag ‘nee’ zegt en alles zelf wel doen en gooit met spullen als iets niet lukt. Mijn vraag is: wat zouden we anders kunnen doen?"

Er kwamen ruim negentig reacties binnen op dit meedenkverhaal en daar wil Henk jullie hartelijk voor bedanken. Hij zegt:

Bedankt voor de kans om advies te krijgen van mensen die ook bezig zijn met omdenken, daar onze omgeving daar niet zo mee bezig is.

Wat me opviel is dat er reacties kwamen van mensen die dachten te denken hoe het bij ons thuis liep, wat totaal niet het geval was. Dat vond ik wel jammer. Want juist doordat we niet verder kwamen vroegen we om hulp via deze weg. Het had niets te maken met de komst van ons tweede kind. En had ook niets te maken met dat er nu geen regels meer zijn of dat er niets meer van hem verwacht wordt. Het werd alleen niet meer zo streng van hem verwacht en enkele kleine dingen waren verdwenen. Het was niet zo dat hij ineens stuurloos was en alles maar moest kunnen, zeker niet. Het was juist dat we begonnen zijn met oplosdenkend opvoeden en dat verloren zijn (door te veel negatieve ervaringen in een te korte tijd) en nu weer opnieuw oplosdenkend willen opvoeden en dat we nu dus met tegenwerking van onze zoon te maken krijgen. Gelukkig gaat het nu wel iets beter, dus misschien was het gewoon de verkeerde fase waarin we alles omgegooid hebben. We blijven vasthouden aan onze ideeën en oplosdenkend opvoeden en hopen gewoon dat hij er steeds meer zelf positief van wordt. Daarbij hebben we onze verwachtingen weggegooid, want wij verwachten natuurlijk te veel dat hij mee zou omdenken terwijl hij dat helemaal niet kan. Het is dus niet eerlijk om dat te verwachten. We moeten nu samen zorgen dat het omdenken in ons gezin gaat werken voor iedereen.

De reactie waar Henk en zijn vrouw het meest mee konden was die van Dorine. Zij heeft het over liefdevol begeleiden en dat verwoord precies zoals ze hun kinderen graag willen opvoeden. We sturen Dorine daarom een leuk omdenken cadeau op.

Nogmaals bedankt voor het meedenken en houd deze website in de gaten voor kakelverse nieuwe meedenkers!

 

97 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
30-12-2013

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
A
Angela Smit
14-08-2015
Beste omdenkers,

Wat te doen met sommige opa's en oma's die zich erg bemoeien met de opvoeding. Met name gericht op bepaalde zaken als gezond eten en minder snoepen. Onze oudste dochter van 4 heeft nogal de neiging om (te) veel te eten en erg stevig te worden. Oma vindt het onzin en lijkt wel expres altijd snoepjes in haar tas te hebben. Het blijft niet bij 1 snoepje maar het zijn er bij elke ontmoeting wel 10. Iets erover zeggen zorgt voor verongelijkte ruzies en uitspelen over de hoofden van de kinderen. "Oma mag jullie niets geven"; wordt er dan gezegd. Aan de andere kant wordt er veel "aangestuurd"op onze kinderen die beiden nog een speen hebben. Mijn jongste van 2 nog op momenten van vermoeidheid thuis overdag. En mijn oudste van 4 (bijna 5) s' nachts. Bij mijn oudste dochter hebben we een periode de speen afgezworen. Zij was toen net 3. De speen is toen aan Sinterklaas meegegeven. By the way dezelfde opa en oma vonden het toen te vroeg! Dit leidde ertoe dat mijn dochter in de nacht last kreeg van pover nocturnus, ze leek wakker maar sloeg dan gillend en schreeuwend om zich heen. Dit heeft zich later bij een volgende poging herhaald. Mijn twee kinderen zijn beide slechte slapers, de jongste nog steeds. Plus erg temperamentvol en eigenwijs. Ik kamp nog steeds met een chronisch slaapgebrek en ik koester elk moment van rust. Na het lezen van lastige kinderen heb ik even geluk schaarde ik de speen steeds meer onder de molshoop. Natuurlijk weet ik dat het slecht is voor haar gebit, maar na de aanvallen van pavor nocturnus sprak mijn man uit: "Dan maar een beugel". Ergens wacht ik op haar eigen moment dat ze de speen letterlijk niet meer nodig heeft. Wat is het omdenken in deze situatie?
Dank alvast.
Angela
A
Annette
27-05-2016
Angela, Ik weet niet of je er wat aan hebt maar ik heb zodra ik moeder was geworden gekozen voor de volgende zienswijze. Ik heb de waarheid niet in pacht wat opvoeden betreft, maar dat hebben al die andere ook niet. Voor onze dochter kan het goed zijn gedurende het opgroeien ook met andere zienswijzen kennis te maken en te leren dat er meer waarheden bestaan en dat de regels niet altijd overal hetzelfde zijn.Daarin aansluitend heb ik altijd gesteld daar waar je in huis bent daar gelden de regels van de personen die daar wonen. Thuis gelden de regels van thuis maar als je elders bent dan kan het zijn dat daar andere regels gelden. Mijn schoonouders hebben bij haar geboorte aangeboden 1 dag in de week op te passen. Ze is hun eerste kleinkind (dat zal ws ook niet meer veranderen) en daarmee ook extra bijzonder. Die oppasdag is heel waardevol gebleken. Aan de ene kant heb ik hun vrij gelaten in hoe ze met haar omgingen aan de andere kant hebben mijn schoonouders haar ook heel veel meegegeven. Natuurlijk zijn er altijd wel punten waar in je het niet altijd eens bent maar waarom van een mug een olifant maken? Wel heb ik me voorgenomen als er echt iets zou zijn waar ik het beslist niet mee eens kon zijn dan overleg ik het met hen als mijn dochter er niet bij is. Dat is echter nooit nodig geweest. Wat de snoepjes van oma betreft. Gun haar het om haar kleinkind te verwennen. Daar zijn oma's voor. Geef zelf minder snoepjes als oma is geweest met snoepjes. Ik heb zelf nog steeds zeer goede herinneringen aan kennissen die langskwamen en geld gaven voor een ijsje omdat we zo hard aan het meewerken waren in de tuinderij. En aan mijn opa die als hij op verjaardag kwam steevast een zak engelse drop mee had voor de jarige. Mijn ouders hebben ons dat nooit misgunt.Of merk tussen neus en lippen op dat je dochter het leuk zou vinden naar de speeltuin te gaan of naar de film . Met andere woorden creëer openingen voor andere verwennerijen dan snoep.En als je dochter vraagt waarom ze van oma dingen mag die ze van jou niet mag kan je haar uitleggen dat oma's speciaal zijn en hun kleinkinderen extra mogen verwennen. Wie wil er bij tijd en wijlen nou niet extra verwend worden. Dat geeft een goed gevoel zowel aan je kind als aan oma. En indirect ook aan je zelf als je ziet dat kleinkind en oma het goed met elkaar kunnen vinden en van elkaar genieten. En als er dan iets is wat echt niet goed voelt bewaar dat dan voor een privégesprek op een later tijdstip. Aan de ene kant omdat dan je kind er niet bij is en aan de andere kant omdat dat wat je ergerde als het even heeft kunnen bezinken meestal lang niet zo erg meer is. Succes. (Overigens onze dochter is nu 13 bijna 14 en sociaal lekker zelfverzekerd en redelijk makkelijk in de omgang en wat heel plezierig is. Ze voelt zich mijn inziens bijna overal op haar gemak.
A
Redactie Omdenken
17-08-2015
We gaan je even een mail sturen Angela. Maar als er hier anderen zijn met tips, schroom je niet om ze te delen!
P
Paul Sliggers
01-03-2014
Ik ga er van uit dat jullie zoon later in de 'maatschappij' zal moeten functioneren en wellicht in loondienst zijn boterhammetje moet verdienen. Helaas is het zo dat normaliter de maatschappij met een negatieve reactie zal komen op een minder goede prestatie en dat het 'schouderklopje' bij een goede prestatie vaak uitblijft. Jullie zoon zal daar aan gewent moeten zijn voordat hij in die situaties terecht gaat komen. Overigens zal het veranderen van de reactie van jullie op zijn acties zijn zelfvertrouwen niet ten goede komen.
C
Catrien
13-02-2014
Kinderen moeten leren van ervaringen, oorzaak en gevolg. Als ouders proberen de oorzaak voor te zijn, kan het kind ook niet leren wat het gevolg is. Dit heeft iemand nodig om keuzes te kunnen maken in het leven. Het komt altijd en iedere dag terug. Een kind moet voelen dat buiten dat de keuzes die hij maakt vervelende , maar vooral ook goede gevolgen kan hebben, dat moet hem zelfvertrouwen geven, waardoor het kind goed in z'n vel komt te zitten. Vraag hem wat hij wel of niet leuk vindt en vraag ook waarom, relativeer het samen en met een dosis humor erbij. Onderneem leuke (individuele) aktiviteiten. (vader -zoon of moeder zoon dag) Hij voelt zich speciaal en vraag of hij samen met zijn zusje een puzzel leert maken(omdat hij dat zo goed kan!) Als vader de auto wast, zet zijn fiets of skelter erbij, en laat 'm deze ook wassen en daarna gezellig wat drinken,"Zo, van wij hebben hard gewerkt`!.. Enne....er zullen altijd conflicten zijn, daar zijn we allemaal groot mee geworden....
H
Hilde
12-02-2014
Het blijft lastig om het goed te doen en wat is goed. Heb zelf 4 kinderen, die juist heel erg behoefte hebben aan duidelijkheid en taken. deze week helpt mijn zoon mee met tafel afruimen, een ander veegt de vloer aan. Jassen op de kapstok. doen ze dat niet, spreek ik ze er wel op aan. Regels zijn regels. Maar snap je dilemma zo goed. Misschien heeft hij juist wel behoefte aan duidelijkheid. Schrijf het op, spreek "taakjes"af met een beloningssysteem. Mijn dochter is bv. dol op afvinklijstjes,.. ook leuk! Weet niet of het helpt of werkt hoor, dat is toch vaak uitproberen. positief is altijd goed,... succes met jullie prachtige klavertje 2,...
L
Liesbeth van Tunen
11-02-2014
Klussen met je zoon doen die zijn eigenwaarde vergroten en hem meer verantwoordelijkheid geven. Deze klussen juist samen doen! Benadrukken dat hij groot is en deze grote klussen aan kan. Denk aan papa helpen met klusjes in en om huis, mama helpen met koken enz.Wanneer iets niet helemaal goed, benadrukken wat wel goed gaat!
K
Katie
11-02-2014
Kinderen zijn ongelofelijk gevoelig voor de intentie die wij als ouders in onze woorden en daden stoppen. Als ik jullie verhaal lees, dan praat je wel omdenkend, maar ligt er een intentie onder van 'oh oh, hoe reageert hij nu weer?' Het weg positiveren van zijn emoties gaat jullie helaas niet helpen. Eigenlijk is het juist heel knap wat jullie zoon doet, want hij zoekt zijn eigen weg door zijn grenzen op te zoeken en dat op zijn eigen manier te uiten. Leg hem wel jullie verdriet en frustratie voor en laat hem met een omdenkalternatief komen. Succes!
i
ilse
10-02-2014
Een kind van 6 moet gewoon zijn jas aan de kapstok hangen. Leer hem wat normaal sociaal gedrag is thuis en bij een ander. Als je dat niet doet kan hij nog niet met mes en vork en z'n mond dicht eten als hij zestien is.
C
Caroline
09-02-2014
Wat zijn de situaties waarin het misgaat? Is dit wanneer zijn zusje meer aandacht krijgt, wanneer er bezoek is, wanneer hij moe is etc.? Als je dat weet kun je er wellicht beter op inspelen. Ik ben van mening dat kinderen ook dingen moeten, je kunt bijvoorbeeld best van ze verlangen dat ze wel moeten helpen me bijvoorbeeld de tafel afruimend wel de visite gedag zeggen als ze daar eigenlijk geen zin in hebben. Je wilt je kinderen toch waarden en normen meegeven en op school wordt er bijv. ook verwacht dat ze wat moeten doen, ook als ze geen zin hebben.
Dus mijn tip zou zijn; kijk eerst eens naar wanneer er zich situaties voordoen wanneer hij zich explosief gedraagt en hoe je dit kan voorkomen of veranderen, en schroef daarna het moeten ook weer op.
H
Henry
31-01-2014
Zo te lezen zijn er wel grenzen, maar zijn ze momenteel niet duidelijk doordat de methode verandert is. Kan gebeuren. Wat ik niet lees is of jullie je zoon stimuleren om te zeggen wat hij wel wil. Misschien met humor: Als hij zegt dat hij iets niet wil dan zeg je: Ik wil ook geen kameel in mijn bed...of laat hem wat grappigs invullen. Daarna volgt: Maar wat wil je wel!! Jij wilt de kameel in de dierentuin en het bed voor jou alleen.
Mijn zoon had een paar jaar geleden problemen met slapen (staat ook op de site) en het bleek dat het beter werkte toen ik hem vroeg zelf te bedenken wat hij nodig had. Misschien is jullie zoon daar nog te jong voor, maar kun je er wel naar toe werken. Trouwens zijn nee, nee, nee is toch juist het uiten van iets negatiefs? Misschien kun je hem omdraaien naar een actiever kind die van jullie meekrijgt dat hij mag meedenken in wat hij wil en hoe hij dat wil. Benoemt hij iets wat niet kan of mag, dan kun je zeggen dat hij nog meer mogelijkheden zou kunnen bedenken.
M
Martin verheij
29-01-2014
Zonder een groot drama te maken kun je op een rustige manier jouw zoons gevoel erkennen. Bijvoorbeeld: Ik zie dat je heel boos bent...
Even laten zien dat je zijn gevoel opmerkt.


Of zeggen: ik begrijp dat je het niet leuk vind als je zusje eerst....