Boek ons
Omge- dacht

Veiligheid langs het spoor

07-08-2013

Ter inspiratie hierboven een originele video van het Australische Metro Trains. Over hele domme manieren om dood te gaan.

Tijd om de balans op te maken van de meedenkcasus van deze maand. Wat was het probleem? ProRail is verantwoordelijk voor het spoorwegnet in Nederland. Initiatieven om de veiligheid op spoorwegovergangen te vergroten en het aantal ongelukken terug te dringen zijn al genomen. Maar een ongevallenpercentage van nul lijkt niet haalbaar. Menselijk gedrag laat zich niet zo makkelijk corrigeren. Met alle, soms tragische, gevolgen van dien.

ProRailZou ProRail, met dit probleem als uitgangspunt, de situatie kunnen omdenken tot een nieuwe mogelijkheid?

De slotbalans

Er is veel gereageerd. De reacties laten we onder dit bericht nog even staan, zodat je kunt lezen wat er binnenkwam. Veel! Leuk! Dank!

Laten we het verlossende woord meteen maar spreken. Met bewondering voor alle creatieve invalshoeken: de casus is niet omgedacht.

Als je het vanuit het ProRail perspectief beziet, kan het – zo menen wij inmiddels - ook niet omgedacht wórden. Immers, omdenken kijkt wat er ontstaat aan nieuwe mogelijkheden als het probleem (gewonden en zelfs sterfgevallen langs het spoor) juist de bedoéling wordt. Je voelt al snel aan, dat je daar in deze situatie niet ver mee komt.

Nou kun je zeggen: “Hadden jullie dat niet van te voren kunnen bedenken? Als het niet omgedacht kan worden, waarom doe ik dan m’n best nog?” Haha. Tegen die mensen zouden we willen zeggen: juist grote dank voor al je suggesties. Want alleen zó komen we er achter, of iets zich wel of niet laat omdenken.

Als we een nieuwe casus plaatsen, weten we nooit op voorhand of iets omdenkbaar is of niet. Liever dan dat we voorbarige conclusies gaan trekken, laten we er jullie omdenkpotentieel op los. The wisdom of the crowds.

Terugblik

We blikken terug met Geert,de inbrenger van de casus. Geert is werkzaam bij ProRail, maar wil benadrukken dat hij dit op persoonlijke titel bij Omdenken wilde inbrengen en dat hij niet námens ProRail spreekt. Waarvan akte.

Hij zegt: “wat bijzonder om op deze manier zo’n casus op te zetten en te zien wat er aan omdenkreacties binnenkomt. Goed te zien wat de kracht is van Twitter en jullie site. Ik ben blij met de uitkomst, ook al zat hét omdenkidee er niet bij.”

De reacties

Gebak uitdelen bij nul ongelukken is een sympathiek idee. ProRail heeft onlangs een campagne gelanceerd die zich richt op scholen, om kinderen op een educatieve manier het belang van veiligheid op het spoor bij te brengen. Daar sluit dit goed bij aan.

Wat opviel, is dat veel suggesties in de oplossingen-hoek zitten. En hoe creatief ze ook zijn, oplossen is echt iets anders dan omdenken. Bij oplossen werk je het probleem weg. Bij omdenken houd je het probleem in stand, en zoek je vanuit acceptatie van het probleem naar nieuwe mogelijkheden. Dat was bij deze casus, zo merkten we, lastig.

Onaangenaam

Omdenken begint met inzien, dat een probleem pas een probleem wordt als je het vanuit een bepaald standpunt bekijkt. Als je het perspectief kiest van ProRail, en dat was de opdracht, dan is deze situatie eigenlijk niet omdenkbaar.

Er zijn andere perspectieven mogelijk. Alleen gaat het dan meteen een onaangename en morbide kant op. Als je zou kijken wie er juist voordeel heeft van de onveilige situatie, dan zou je – puur theoretisch en ‘for the sake of the argument’ – vanuit het perspectief van iemand die een eind aan zijn leven wil maken, wel op bepaalde gedachtes kunnen komen. De vraag is of je die kant op wílt denken.

Ook bezien vanuit het ProRail perspectief, kwamen sommigen met voorstellen in de hoek van dreigen met dood, verderf en andere bangmakerij. Ook ProRail zelf had al eerder campagnes die daar op inspeelden, zoals ‘Wil je blijven leven, wacht dan even’. Geert zegt daarover: “het spreekt me niet aan. Ik zie meer in de belonen-variant”.

Belonen

Wij van omdenken vinden belonen van góed gedrag ook vele malen beter, fijner en plezieriger dan straffen van ongewenst gedrag. Geert, tot slot. “Mij valt op dat Alex het meest betrokken is. Hij erkent het probleem en bedenkt hoe het anders kan. Zijn veiligheidsgebak noemde ik al. Wat mij betreft valt hij in de (troost)prijzen.” En zodoende wint Alex een boek van Berthold Gunster naar keuze voor zijn vele suggesties.

En nu?

ProRail blijft met dit onderwerp bezig. Misschien hebben ze wat aan alle omdenksuggesties… Geert, die werkzaam is bij ProRail zal zorgen dat ze bij de projecten rondom veiligheid worden meegenomen.

Allemaal wederom heel hartelijk dank!

Heb je zelf een probleem, dat om te denken valt? En waar je de denkkracht van mede-omdenkers op wilt loslaten? Stuur ons jouw casus!

76 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
07-08-2013

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
j
jamie
09-02-2015
Ik denk niet dat dit haalbaar is aangezien goederentreinen en passagierstreinen met verschillende snelheden over het zelfde spoor rijden.
Het punt waar de trein de spoorwegovergang in werking zet blijft ten alle tijden op dezelfde afstand van de spoorwegovergang liggen.

Dit betekend dat een goederentrein met bijv een snelheid van 90 km/u langer er over zal doen om bij de spoorwegovergang te komen dan een intercity met 140 km/u.

Mvg jamie
M
Martijn
11-07-2012
Het zorgt voor werkgelegenheid? Begrafenisondernemers bij dodelijke slachtoffers. Jonge nieuwe verpleegkundigen, dokters, chirurgen ... leren het behandelen van slachtoffers als gevolg van een treinongeval. Extra stimulans voor ontwikkelaars van arm en been protheses. Psychologen die het fenomeen van het "niet kunnen wachten" kunnen observeren en onderzoeken en andere psychologen die mensen met trauma`s helpen. En als je echt wil dat niemand oversteekt wanneer het niet hoort zet je een agent of klaar-over (jobstudenten) bij elke oversteek die de mensen zegt wanneer ze door mogen en wanneer niet. Er zijn maar weinig mensen die wanneer een autoriteit in de buurt is iets zouden doen als het spoor al oversteken zonder dat ze er toestemming voor hebben gekregen.
b
ben moller
24-06-2012
is niet aan prorail om menselijk wangedrag aan te pakken maar het omdenken der massa om de ongelukken te reduceren.( iedereen weet wat een spoorboom afsluiting betekend dus pak je eigenverantwoording!)
I
Ine
16-06-2012
Hiermee wordt uiteindelijk een "schoolvoorbeeld" getoond wat "omdenken" is; het probleem, dat deze casus niet om te denken is, wordt omgedacht tot het positieve feit dat het dilemma, of deze casus wel of niet om te denken is, daarmee verdwenen is......:-D
L
Leo
13-06-2012
Het begint met "Het menselijk gedrag laat zich niet makkelijk corrigeren zoals de trein willen halen, er komt toch geen trein aan, haast of stoerdoenerij", zien als een gegeven, een feit en niet als een probleem. Veel mensen denken in oplossingen door alles te benoemen wat er `niet` is. De oplossing moeten we dus zoeken in het gegeven dat menselijk gedrag zich moeilijk laat corrigeren.
C
Clemens
12-06-2012
Een groen verkeerslicht plaatsen met de tekst: "de trein wacht wel"
A
Arnoud
12-06-2012
Mensen hebben een hekel aan wachten. Je kunt dat omdenken door ze te belonen voor hun inzet. Bijvoorbeeld door een kauwgomballenautomaat te plaatsen die gratis kauwgomballen geeft op het moment dat het licht weer op groen gaat. Het groene licht betekent dus niet dat je over mag steken, maar dat je een gratis kauwgombal krijgt. Waarna je kauwend het spoor veilig oversteekt. Wie wil er nou niet een paar minuutjes wachten voor een traktatie?
P
Patrick
10-06-2012
Je zou kunnen overwegen om wat Ja-maar borden te plaatsen. Uiteraard onder licentie. Enkele suggesties: `Ja, maar waarom moet ik altijd wachten`, `Ja, maar ik stond hier gisteren ook al`, `Ja, maar hebben ze hier geen wachtruimte`,
`Ja, maar het eten wordt koud`, `Ja, maar wanneer gaan ze dat viaduct eens aanleggen`, `Ja, maar nou kom ik weer te laat`, `Ja, maar hoe lang gaat dit duren`, `Ja, maar ik had beter kunnen omrijden`, `Ja, maar betaal ik hier nou belasting voor`, `Ja, maar ze doen dit vast om mij te pesten`, `Ja, maar dit is slecht voor de economie`, `Ja, maar vroeger wachtte de trein op ons`, `Ja, maar ik kan hier niet mee overweg`.
N
Noor
04-06-2012
In plaats van te investeren in technische voorzieningen die je moeten weerhouden van oversteken, investeren in een veilige oversteek. Bijvoorbeeld loopbruggen of tunnels, zodat iedereen veilig kan oversteken en treinen kunnen doorrijden.
N
Alex
04-06-2012
Een loopbrug en een tunnel is toch
J
Jan
04-06-2012
Er zijn twee oorzaken: mensen die wel en niet opletten. Mensen die niet opletten zul je moeten waarschuwen. Mensen die opletten moet je de informatie bieden (je moet de trein op welke manier ook kunnen zien!) om een goede risico-afweging te maken. Links-rechts-links en oversteken maar...
J
Anto
03-09-2016
Wat krijg je als je de treinspoor oversteekt, een boete of zo?
J
Alex
04-06-2012
Stel dat het juist de bedoeling is dat mensen niet opletten.... wat dan?