Boek ons

Bang voor afwijzing

20-03-2015

We zijn allemaal wel ergens bang voor. Voor reizen met het vliegtuig. Of spinnen. Een enge man onder je bed. Of bang om afgewezen te worden. Vroeger op het schoolplein durfde je geen verkering te vragen aan het leukste meisje van de klas. Tegenwoordig durf je geen salarisverhoging te vragen aan je baas. Een heel normaal verschijnsel, maar voor niemand leuk.

Waar ben ik bang voor?

Jason Comely had er ook last van. Deze Canadese IT’er zat op een vrijdagavond in zijn eentje thuis. Zijn vrouw had hem negen maanden daarvoor verlaten voor een ander en sindsdien zat hij eenzaam binnen weg te kwijnen. ‘Wat zit ik hier te doen? Waarom ga ik er niet op uit?’, vroeg hij zich af. ‘Waar ben ik eigenlijk bang voor?’ Voor afwijzing, was Jasons conclusie. Vooral van vrouwen. 'Ik sluit mezelf af voor de wereld omdat ik bang ben om afgewezen te worden.'

Streng zijn voor jezelf

Op de één of andere manier moest hij dankzij deze realisatie denken aan de Spetsnaz, een speciale eenheid van het Russische leger. Hun trainingen zijn nogal rigoureus. Zo worden ze soms opgesloten in een kamer met een ontzettend agressieve hond en alleen een spade om zichzelf mee te verdedigen. Er verlaat maar één iemand de kamer: de Spetsnaz of de hond. Waarom Jason deze link legde weten wij ook niet, maar zijn conclusie was dat hij iets kon leren van de strenge methode van deze Russen.

Een afwijzing per dag

Hij besloot volledig in zijn probleem te duiken en nam zichzelf voor dat hij minstens één keer per dag afgewezen móest worden. De eerste keer was op de parkeerplaats van een supermarkt. Hij vroeg een vreemde om een lift naar de andere kant van de stad en werd, zoals verwacht, afgewezen. 'Sorry, ik ga niet die kant op', was het antwoord. 'Joepie, gelukt!', was de reactie van Jason. En dat veranderde alles. Jason maakte van afgewezen worden iets dat hij juist wil en daarom is hij nu blij als hij afgewezen wordt. Dat klinkt simpel en kinderachtig, maar voor hem werkte het. 'De regels van het leven zijn veranderd', aldus Jason.

Exposure Therapy

Zonder dat hij het wist, heeft Jason een bekende techniek uit de psychotherapie toegepast: exposure therapy. Het idee is dat je door jezelf bloot te stellen aan waar je zo bang voor bent, er achter komt dat het helemaal niet zo eng is als je had verwacht. Onze negatieve voorstellingen en doemscenario’s maken iets eng, terwijl er vaak helemaal niets is om echt bang voor te zijn. Jason merkte bijvoorbeeld dat hij het steeds gemakkelijker vond om mensen te benaderen met zijn verzoeken. Want wat is nou echt het allerergste dat ze kunnen doen? Hem afwijzen? Ha! Dat was nou net de bedoeling.

Kaartspel

Tot nu toe al een prachtig verhaal. Maar het wordt nog beter. Jason kreeg namelijk nog een goed idee: hij maakte er een kaartspel van. Alle pogingen tot afwijzingen die hij had uitgevoerd, zette hij op een kaartje en die kaarten begon hij online te verkopen.

Een paar voorbeelden van opdrachten in zijn spel:

  • Ga naast een vreemde zitten en start een gesprek
  • Vraag om een lagere rente voor je lening bij de bank
  • Overtuig een vreemde ervan dat jullie elkaar kennen
  • Vraag om korting voor je iets koopt
  • Kijk iemand tien seconden lang diep in de ogen

Het spel Rejection Therapy bereikte al snel een soort cult status en hij ontving reacties van fans uit alle hoeken van de wereld. Een 80-jarige weduwe uit Rusland gebruikt zijn spel bijvoorbeeld om mannen te versieren.

Jij hebt de controle

Wat heeft Jason van dit hele avontuur geleerd? Dat de meeste angsten volledig irrationeel zijn. Ze zijn een verhaal dat jij jezelf vertelt en je kunt er voor kiezen om daar mee te stoppen. Om te stoppen met luisteren naar dat verhaal. 'Ga er op uit en duik volledig in datgene waar je bang voor bent. Soms wordt het een grote puinhoop. Maar dat is niet erg, want je zult je geweldig voelen als jij je angsten niet meer gehoorzaamt.'

Bron: NPR

Bedankt voor de tip Amanda!

18 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
Nelleke Poorthuis
20-03-2015

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
D
Diana de Raaf
30-03-2015
Herkenbaar van vroeger..
A
Anoniem
25-03-2015
geweldig!
M
Marit
24-03-2015
Interessant, kan ik wat mee aanvangen!
R
Remco
24-03-2015
Eigenlijk reageer ik nooit op een artikel, angst?
maar... ik geloof er wel in, maar eens proberen!
E
Eva
24-03-2015
Kun je ook gebruiken voor angst voor afwijzing bij het zoeken naar een baan...
m
mignonnie
23-03-2015
Ik heb laatst geschreven
een gedicht voor jullie
dat jullie waardeerden
door het niet te doen
daarom schrijf ik dit voor jullie
op mijn blog:

Ik kwam op een site
die doet alsof
zij weten wat omdenken is
waar ik denk niet
omdat zij willen dat
mensen zijn wie zij vinden
net als ik volgens hen
zonder het te doen
omdat ik besef wie zij ZIJN:
mensen zonder hart
alleen voor henzelf
waar zij doen alsof het de wereld is
die om moet voor hen
m
mignonnie
23-03-2015
Ik denk dat ik een gedicht schrijf dat mag
waar jullie doen alsof het een lap tekst is die moet
waar jullie beseffen net als ik
dat jullie agressief zijn
in vinden dat ik moet zijn wat jullie willen
m
mignonnie
23-03-2015
Ik denk dat jullie vinden wat niet IS
omdat ik ken wat anderen kennen volgens hen: angst
zonder het te doen
omdat ik nergens bang voor ben
maar moet
van anderen
zijn wie ik ben volgens hen:
innerlijk-volgens-hen
niet wat IS,
omdat ik ben die IS
maar niet erkend word als zodanig
wat eenzaam is
zoals iemand schreef
die net als ik weet wat eenzaam is:
innerlijk dat MAG
en geen weet heeft van wat anderen moeten
die vinden dat ik minder ben
omdat ik BEN
wat het hart verlangt
niet wat anderen vinden
waar zij vinden dat VINDEN hoort
van alles wat zij vinden
op hun levenspad volgens hen
waar ik het ben
maar zij niet willen wat zij zien
omdat zij weten wat verlicht is:
wat zij vinden,
waar het IS
wat het is volgens mij:
innerlijk dat mag
zoals ik ben als mag!
B
Bastiaan
23-03-2015
Ik had in behoorlijke mate last van dwanghandelingen. Toen mijn eerste kind geboren werd en ik op mijn werk voor de zoveelste keer opnieuw de trap op moest lopen omdat als ik dat niet zou doen een dierbare zou overlijden, was ik er klaar mee. Ik wilde dit niet meer voor mezelf maar ook wilde ik niet dat mijn kind hier mee te maken zou krijgen.
Natuurlijk lag het pobleem dieper dan alleen de dwang. Daarvoor ging ik in therapie. De dwangen ging ik ook te lijf door er doorheen te gaan. Niet meer 10 keer de trap op, licht aan en uit enz. Om gek van te worden. Ik deed het "gewoon" niet meer. Ik ben er mee gestopt. En de dierbare om mij heen zijn er onbeschadigd uit gekomen. Iedereen heeft het overleefd!
Soms als ik niet lekker in mijn vel zit piept er nog wel eens een dwangetje uit. Verstand gebruiken en hop door!
Deal met je angst, wat een bevrijding!!!
A
Ad
23-03-2015
Vandaag weer ervaren met jobhunten.