Updates van onze podcastgasten

In de Omdenken Podcast luister je wekelijks mee met de openhartige gesprekken die Berthold Gunster voert met mensen over hun problemen. Ben je nou benieuwd hoe het nu met onze gasten gaat? Veel van hen hebben ons een update gestuurd. Scroll naar beneden om alle verhalen te lezen!

Ook zo benieuwd?

Hieronder lees je verhalen van de mensen die zo openhartig zijn geweest in onze podcast. Er volgen de komende weken meer verhalen!

Tot en met seizoen 5 waren de updates ook in podcastvorm te beluisteren, maar vanaf nu alleen nog in blogvorm. Zo kun jij direct nadat een aflevering online staat al teruglezen hoe het nu is met de podcastgast en hoef je niet meer door de afleveringen heen te scrollen als je op zoek bent naar een bepaalde update.

Karin uit aflevering 78 - Onzichtbare rouw

Karin (42) heeft twee gezonde kinderen, maar haar wens om een derde kindje te krijgen ging niet in vervulling. Ze krijgt vaak reacties zoals 'gelukkig heb je al 2 gezonde kinderen', waardoor ze het gevoel heeft dat de pijn en de rouw er niet mogen zijn. Hoe kan ze het verdriet een plek geven?

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Karin? (4 maanden later)

"Ik vond het zeker ook een mooi, waardevol en verrassend gesprek. Het heeft me mooie inzichten gegeven, waar vervolgens ook wel weer thema’s uitkomen. Ik heb mezelf namelijk de vraag gesteld waarom ik weinig gedeeld heb. Dat heeft alles met vertrouwen, aansluiting en gezien worden te maken. Daarvanuit heb ik de podcast dan ook met een selectief groepje gedeeld. Daar zijn warme en fijne reacties uit voort gekomen, maar ook bevestiging waarom ik het niet eerder met die persoon heb gedeeld.Het belangrijkste thema, onzichtbare rouw (treffende titel) heeft ook gemaakt dat ik serieus weer even ben gaan voelen. De pijn misschien wel echt binnen heb gelaten. Hoe ook, het heeft opgeleverd. Het heeft me weer een beetje wijzer gemaakt, waar ik op mijn beurt weer blij van word! Dat niet stil kunnen staan en altijd op zoek naar groei heeft me aan het denken gezet. En daarin dus ook keuzes gemaakt.En ongetwijfeld blijf ik er steeds op andere momenten weer wat aan hebben, het is immers een hardnekkige strategie. 😉"

Feline uit aflevering 77 - Erbij horen

Feline (32) is vaak bang er niet bij te horen. Ze is bang dat mensen haar stom, irritant of niet leuk vinden. En daarom doet ze extra haar best om leuk, geïnteresseerd en behulpzaam te zijn. Maar dat lijkt vaak juist een tegengesteld effect te hebben. Mensen nemen juist meer afstand of sluiten haar voor haar gevoel zelfs buiten. Wat gebeurt er nou precies in die dynamiek? En wat kan ze eraan veranderen?

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Feline? (5 maanden later)

"Ik heb ontzettend veel gehad aan het gesprek. Ik heb het ook aan wat naasten laten horen en daar heb ik veel begrip van ontvangen. Het hielp mij vooral heel erg om het niet meer zo beladen te zien allemaal. Ik maak er nu bijvoorbeeld met mijn vriend veel grapjes om dat ik zo "afwijkend" ben. Nu vind ik het nog steeds wel heel spannend om in groepen af te spreken maar echt al wel een stuk minder. Ik heb nu hulp bij een psycholoog die mij ook doormiddel van EMDR nog verder helpt want alleen omdenken was helaas niet genoeg voor mij. Toch voel ik mij al minder afwijkend en soms juist wel heel afwijkend maar dan lach ik erom.

Heel erg bedankt voor het mooie gesprek en zal hier de rest van mij leven echt nog wel wat aan hebben."

Tessa uit aflevering 76 - Ik koop te veel

Tessa (54) krijgt haar huis niet meer opgeruimd. Ze blijft maar spullen kopen en gooit nauwelijks iets weg. Dingen kopen maakt haar blij, maar tegelijkertijd voelt ze ook schaamte. Schaamte voor haar gedrag en voor de enorme bergen spullen in haar huis. Daarom nodigt ze liever geen mensen meer uit bij haar thuis. Ze ziet wel in dat dit koopgedrag waarschijnlijk een manier is om met emoties om te gaan, maar het lukt haar niet om er iets aan te veranderen.

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Tessa? (2 maanden later)

"Ons gesprek is nog heel recent [red. 2 maanden geleden], dus ik zit er nog middenin; de bewustwording, mijn automatische reactie om mezelf op te vrolijken door iets leuks of moois te kopen in plaats van te voelen hoe het met mij gaat. Dit is niet iets wat van de ene op de andere dag weg is, maar het gesprek heeft me wel goed op weg geholpen: ik hoef niet vrolijk te zijn om er te mogen zijn... ophouden met het toneelstukje (blijkbaar doorzichtiger dan ik doorhad) en échter durven zijn...

Ik blijf altijd dol op mooie spulletjes, en mezelf en anderen kunnen opvrolijken is ook een gave, maar dat ik mezelf niet meer hoef te verdoven of opzij te zetten, geeft de broodnodige vrijheid. Ik ben heel dankbaar voor de luchtigheid die door dit gesprek voor mij bij dit zware onderwerp is gekomen.

Lieve groeten en veel dank, Tessa"

Sara uit aflevering 74 - Ik kan niet blij zijn met kleine dingen

Sara (17) heeft het gevoel dat alles altijd beter, meer en groter moet. Een betere studie, meer vriendinnen, politiek actiever zijn, verdere reizen maken en bij alle feestjes zijn... Het is nooit goed genoeg. Terwijl ze zo graag gewoon blij zou willen zijn met hoe het nu is. En met de kleine dingen. Waarom moet het altijd maar groter? Een ontwapenend en luchtig gesprek over de essentie van het leven en het Omdenken gedachtengoed.

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Sara? (2,5 maand later)

"Op het gesprek kijk ik heel goed terug. Het was super inspirerend en leerzaam. Sindsdien is mijn mindset erg veranderd. Ik sta wat langer stil bij keuzes om goed na te voelen of dat is wat ik wil of wat anderen willen. Nadat mijn studie is begonnen hoop ik dit goed te kunnen vasthouden als ik uit de vakantiebubbel ben. Sinds het gesprek is het veel makkelijker om alles te doen of juist niet te doen in plaats van een hele lange puzzeldenkweg af te leggen waarin je de hele tijd afweegt wat andere mensen van je denken. Dank voor alles."

Fanny uit aflevering 73 - Bang dat kanker terugkomt

Fanny (35) is ex-kankerpatiënt. Gelukkig is ze nu helemaal beter, maar ze blijft angstig dat het weer terugkomt én dat het dan haar eigen schuld is. Zo is ze bijvoorbeeld bang dat ze weer ziek wordt als ze niet gezond genoeg eet, te druk is of te weinig dankbaar is geweest. Rationeel weet ze wel dat het niet zo zwart-wit is, maar toch blijft ze op die manier obsessief met haar gezondheid bezig en dat zit haar dagelijks leven in de weg.

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Fanny? (2 maanden later)

"Het gaat goed met mij. Ik ben aan het genieten van de zomer in Den Haag en op het strand. Het gesprek met Berthold heeft me twee dingen opgeleverd.

In de eerste weken na de opname kwam ik regelmatig situaties tegen waarin ik dingen juist wel of juist niet deed om te voorkomen dat ik een drama-queen ben. Doordat ik me er nu meer bewust van ben probeer ik in dit soort situaties soms juist wel de drama-queen te zijn en eerlijk te zijn over hoe ik me voel. Uiteindelijk valt het dan reuze mee en levert het juist fijne gesprekken op.

Daarnaast heeft het terugluisteren van het gesprek me opgeleverd dat ik met meer empathie naar mezelf kan kijken. Waar ik me eerst schaamde voor mijn gedachten en drama, voelde ik bij het terugluisteren vooral empathie en begrip voor mijn reactie op situaties. Nogmaals dank voor het fijne gesprek!"

Marieke uit aflevering 72 - Mijn man praat te hard

Soms blijken er achter ogenschijnlijk 'kleine' problemen grote diepere lagen te liggen. Zo ook bij het probleem van Marieke (49). Haar man werkt sinds corona elke dag thuis en 70% van de tijd is hij aan het bellen. Nou ja, bellen... 'schreeuwbellen' noemt de rest van het gezin het ook wel. Haar man weet wel dat hij dat doet, maar in verhitte telefoongesprekken vergeet hij dat weer. Marieke vindt dat ze zich niet mag ergeren, 'want hij heeft het al zwaar genoeg', maar dat gebeurt natuurlijk toch.

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Marieke? (6 maanden later)

"Inmiddels heb ik de podcast al meerdere keren terug geluisterd. Mijn worsteling bleek groter dan alles wat ik al geprobeerd had; Geen waardeloze moeder, waardeloze huisvrouw maar waardeloze àlles. En het laat zich raden; zo iemand wil ik uiteraard niet zijn!

Ik doe nog steeds dingen voor anderen. Verras nog steeds graag mensen maar het voelt veel meer een bewuste keuze. De noodzaak lijkt verdwenen. Hoe bizar is dat?!

En een ander inzicht wat me veel heeft gebracht is mijn bestaansrechtdingetje (het gebrek aan gevoel van bestaansrecht). Berthold zei; je bent er al! Klinkt zo simpel.. maar ik bén er al! Dus bestaansrecht verdienen is een non-issue geworden zeg maar.

Met humor mijn gevoel van waardeloosheid omarmen doe ik met mijn nieuw verzonnen mantra; never fail to fail. Past ook goed bij de heerlijke levenshouding; zoals verwacht loopt alles anders! Klinkt misschien gek maar het helpt me alle keren dat ik niet faal te zien als meevaller. En dat geeft lucht. En natuurlijk zijn er op een dag voldoende momenten dat ik keihard faal maar hé.. ik ben er nog steeds."

Loes uit aflevering 71 - Te druk (hoe voorkom ik een volgende burn-out)

Loes (30) heeft bakken energie, vindt van alles leuk en houdt van mensen. Ze leeft volgens het credo 'alles of niets'. Want dingen half doen is zonde. Klein detail: ze heeft de afgelopen drie jaar wel vier burnouts gehad... dus wellicht is deze levenshouding niet optimaal. Samen met Berthold gaat ze op zoek naar de balans.

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Loes? (3,5 maand later)

"Afgelopen maanden heb ik nog veel terug gedacht aan mijn ‘alles-of-niets-mentaliteit’: het komt zelfs toevallig naar boven als ik met mensen in gesprek ben. Zo krijg ik al snel te horen nadat ik nieuwe mensen leer kennen: ‘Wow Loes, jij staat altijd aan, of niet? Je hebt veel positieve energie, zeg!’ Je kunt dit zien als een compliment, en zo is het waarschijnlijk ook bedoeld.

Tegelijkertijd gaan bij mij nu alarmbellen rinkelen. Ik ga nu na of ik opnieuw ‘alles’ geef en of ik voldoende achterover leun. Dit doe ik middels dagelijkse reflectiemomenten die ik heel bewust inlas. Ik betrap mezelf regelmatig op dat ik relaxter omga met dingen. Ik ‘hoef’ niet meer álles te geven. Mijn omgeving reageert hier heel goed op.

In de tussentijd is veel gebeurd: ik heb een héle leuke baan als orthopedagoog gevonden en ik woon alleen in ons huis tot de sleuteloverdracht plaatsvindt (ons huis is verkocht en mijn ex-vriend heeft een eigen woning gevonden). Waar ik over een paar maanden kom te wonen en met wie ik ooit samen mag zijn weet ik niet. Maar weet je? Ik zie het wel. Alles komt uiteindelijk goed!"

Henk uit aflevering 70 - Bindingsangst

Henk (37) komt genoeg leuke vrouwen tegen in zijn leven en toch lukt het maar niet om zich te binden. Hij heeft behoefte aan een relatie, maar iets houdt hem tegen. Is het bindingsangst? Of toch iets anders?

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Henk? (2,5 maand later)

"Het gesprek met Berthold heb ik als zeer plezierig ervaren. Waar ik zelf dacht aan een serieus probleem te leiden, namelijk bindingsangst, heb ik door het gesprek geleerd dat het vaak op het gebied van communicatie mis gaat. Ik reageer vaak niet al te snel en bondig. Zowel zakelijk als privé. Ik heb dat nooit als een probleem ervaren. ‘Zo ben ik nou eenmaal’, heb ik altijd gedacht. Maar dat andere mensen daardoor vaker gaan mailen en juist meer woorden gaan gebruiken heb ik nooit begrepen. Nu ik bewust sneller en ook met meer woorden reageer (als de ander ook snel is en met meer woorden praat) verloopt de communicatie meteen veel soepeler. Vanavond heb ik zelfs een date en ik heb er op voorhand erg veel zin in. Ik realiseer me namelijk dat ik niet alleen met mailen of appen, maar ook in een gesprek met iemand voortdurend kan kijken naar de wederzijdse afstemming. Dat klinkt simpel, maar is echt totaal nieuw voor mij. Bijkomstig voordeel van het gesprek is dat ik daarna ben gaan nadenken over mijn verdere werk- en privéleven. Door het gesprek heb ik met alles wat minder paniek en heb om die reden besloten terug te verhuizen naar mijn geboortegrond, Friesland.”

Jessica uit aflevering 69 - Omgaan met kritiek

Jessica (35) doet er alles aan om kritiek te voorkomen, want kritiek krijgen voelt voor haar als falen. Zelfs de kleinste opmerkingen blijven hardnekkig lang hangen. Het maakt niet uit wie het zegt. Daarom wil ze alles zo perfect mogelijk doen en dat is natuurlijk doodvermoeiend. Kan ze met Berthold een manier vinden om hier relaxter mee om te gaan?

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Jessica? (5 maanden later)

"Ik ben echt aan het oefenen geslagen om mijn gevoel te uiten n.a.v. kritiek / feedback. Ook als het positieve opmerkingen zijn probeer ik nu bijvoorbeeld te reageren met 'wat leuk om te horen!' 'dat doet me goed'. En als ik iets negatiefs hoor ben ik er nog steeds door geraakt, en kan ik er moeilijk mee omgaan, en heb ik het nodig om er veel over te praten, om het allemaal op een rijtje te zetten en kijken of er een fout bij mezelf ligt...... dat blijft. Maar ik weet wel wat ik er nu aan kan doen en dat is het delen met die persoon zelf of ik moet het loslaten. En dat inzicht heeft me enorm geholpen."

Robin uit aflevering 66 - Non-binair: Mijn ouders accepteren mij niet

Robin (20) is non-binair en identificeert zich dus niet als man en ook niet als vrouw. Robins ouders zeggen dat te accepteren, maar toch voelt dat in geen enkel opzicht zo. Ze weigeren bijvoorbeeld 'Robin' te zeggen en blijven diens oude naam gebruiken.

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Robin? (2 maanden later)

"Twee dagen na de opname van de aflevering had ik een uitslag van een autisme test die ik heb gedaan. Daar was uitgekomen dat ik autistisch ben. Mijn moeder heeft daarop gereageerd dat het eigenlijk nergens op slaat en dat ik de psycholoog dingen heb verteld die niet kloppen. Daarnaast heeft ze twee uitspraken gedaan die ik heel naar vind: "hoe meer ik je alleen laat, hoe meer je denkt dat je autisme hebt" en "sinds je denkt dat je autisme hebt weet je ineens niet meer hoe dingen moeten en gaan. Het lijkt alsof je basiskennis die je had verloren bent". Door deze dingen heb ik niet gedurfd iets over mijn identiteit te zeggen. Ik heb afgelopen week contact gehad met veilig thuis omdat ik het niet meer zag zitten. Zij gaven me het advies bij de huisarts een afspraak maken voor een doorverwijzing naar de genderpoli. Zij weten hoe ze om moeten gaan met dit soort ouders en kunnen me helpen. Zij helpen vaker kinderen met niet-accepterende ouders dus dat is fijn.

Een paar weken hierna is er een brief met mijn naam van mijn nieuwe studie op de mat gevallen. Dit kwam voor mijn moeder over als verraad, ze was heel erg boos op mij. Ze wil graag het gesprek met me aan hoe ik haar tegemoet kan komen en hoe zij mij tegemoet kan komen. Haar voorstel was: ik noem je geen Robin, maar "insert deadname" (deadname staat voor de naam die mijn ouders hebben gegeven bij m'n geboorte), maar anderen kunnen dat wel doen. Ik ben hier niet echt blij mee, maar weet niet wat ik anders kan dan het accepteren."

Ilona uit aflevering 65 - Ik gun mezelf geen rust

In deze aflevering gaat Berthold in gesprek met Ilona (40). Ze kan nooit eens lekker op de bank hangen met een boek of een serie. Dat is namelijk niet nuttig. Zelfs als haar to-do-lijstjes leeg zijn en ze écht de tijd maakt om te ontspannen, blijft ze onrustig. Hoe kan ze ooit die rust vinden?

Luister hier de aflevering terug

Hoe is het nu met Ilona? (4 maanden later)

"Ik ben inmiddels enorm gegroeid en mag mezelf een happy loser noemen. De eerste weken na de podcast opnames voelde alles nog heel onnatuurlijk. Ik moest mezelf echt dwingen om dingen te laten. Heel geforceerd en obsessief probeerde ik controle te krijgen op het kunnen ontspannen. Dat mislukte natuurlijk, zoals verwacht.

Ik gaf niet op. Ik hou ervan om crime series te kijken. Maar zoals ik aangaf tijdens het gesprek, mis ik vaak het moraal van het verhaal, omdat ik halverwege toch vind dat ik moet stofzuigen, die ene klus (ik ben freelancer) moet afmaken (terwijl er gewoon een strakke en logische planning ligt) of wat dan ook. Altijd was er een excuus om uit de rustpositie te moeten komen.

Ik ben gaan experimenteren met de handvaten die ik mee kreeg. Ik ben bewust een serie af gaan kijken. Ik voelde enorme onrust in het begin. Maar inmiddels is er een stemmetje zo goed ontwikkelt, dat wanneer ik wil opgeven hij zegt ; Jij bent een loser en dat is okay. Inmiddels lach ik er om en hoor ik mezelf steeds vaker op dat stemmetje reageren : I'm a loser and I like it.

Door alles wat meer met een korreltje zout te nemen en mij echt rustmomenten te gunnen (wel eerst de moetjes afwerken, want hee, ik moet wel realistisch blijven) merk ik dat mijn vastgeroeste overtuigingen inmiddels zijn gaan wankelen en ik steeds meer moetjes los kan laten.

Opmerkelijk is dat mijn gezin het lastig vindt om met deze veranderingen om te gaan.
Voorbeeld: was die niet in de wasmand zit wordt niet gewassen. Say what?? Die afspraak stond altijd al. Alleen ik werd onrustig van rondslingerende was in huis, dus stapte uit mijn rustmoment en verzamelde en waste alles was. Nu niet meer. Ik kijk gewoon een serie (of wat dan ook) en laat de boel de boel. Mijn probleem is nu het probleem van mijn man en dochter.

Ik ben enorm dankbaar voor deze ervaring. En bovendien heb ik echt enorm veel reacties van herkenning en erkenning ontvangen. ook van vreemden. Ik gun iedereen die met dit vraagstuk worstel rust."

Marlijn uit aflevering 60 - Zwanger worden lukt maar niet

Marlijn (27) en haar vriend willen al 2 jaar kinderen, maar het lukt niet. Een enorm frustrerende situatie die veel stress en onzekerheid geeft. Ook krijgen steeds meer mensen om Marlijn heen wél kinderen en ze vindt het moeilijk om blij voor hen te zijn. Daardoor vindt ze zichzelf een 'jaloers en vervelend mens' worden.

Klink hier om de aflevering terug te luisteren

Hoe is het nu met Marlijn? (2 maanden later)

"Na mijn gesprek met Berthold heb ik diezelfde avond het gesprek thuis terug geluisterd. En opnieuw. En opnieuw. En ten slotte nog eens samen met mijn partner. Hierdoor kwam het gesprek tussen ons meer op gang en kregen we ook meer begrip voor elkaar, ik dacht dat dit er al voldoende was maar we hadden toch vraagtekens hoe het proces voor ons beide nou echt was.

Ik ben me na het gesprek meer gaan verdiepen in het vinden van rust in mijn hoofd en lijf waardoor ik nog meer ben gaan sporten, wandelen en regelmatig een momentje voor mezelf nam. Mijn heksenbezem staat sindsdien in de kast, haha! Ik voel me een stukje rustiger en heb weer wat vertrouwen. Ik ben geen falende vrouw, ik doe juist onwijs mijn best om gezond en ontspannen door het leven te gaan wat ook een positieve weergave heeft op mijn omgeving. Tuurlijk heb ik mijn momentjes nog, maar deze kan ik beter controleren. Ik mag er zijn en zal door dit inzicht een nog betere mama worden dan ik hiervoor had durven hopen. We hebben weer wat vertrouwen. :-)

De berichtjes die ik ontving gaven mij nog meer vertrouwen wat ik onwijs waardeer. Ik gun iedereen zo'n inzicht en de rust terug in het lijf en koppie. Oh, side note: ik ben trotse tante geworden van een prachtig nichtje en ben daar nu helemaal oké mee!

Veel liefs Marlijn"

Bob uit aflevering 59 - Altijd discussies

Bob (35) heeft een kritische houding en een sterke mening. Dat leidt vaak tot discussies en komt de relaties met collega's, vrienden en zijn vrouw niet altijd ten goede. Hij geeft zich namelijk niet graag gewonnen en kan kritiek soms vrij tactloos uiten. Waarom doet hij dit toch? En kan hij ervoor zorgen dat relaties niet op spanning komen te staan?

Klink hier om de aflevering terug te luisteren

Hoe is het nu met Bob? (4 maanden later)

"Wat mij het meest geholpen heeft aan de aflevering is een zetje om meer open te zijn over mijn autisme. Ik ben nu verder aan het uitvinden wat dat precies betekent in mijn leven en hoe ik daar het best mee kan omgaan. Het aangaan van discussie probeer ik zoveel mogelijk te mijden, maar dat lukt niet altijd. Ik heb de aflevering met enige mensen gedeeld en alleen maar positieve reacties ontvangen. Ook heb ik een aantal bemoedigende reacties mogen ontvangen van onbekende luisteraars. Al met al was het voor mij een erg prettige ervaring waar ik veel aan heb gehad."

Louise uit aflevering 57 - Altijd te laat naar bed

Louise (48) gaat structureel rond een uur of 02:00 naar bed. En dat terwijl de wekker om 07:00 gaat om haar dochter naar school te brengen. Dat leidt tot vermoeidheid en concentratieproblemen. Maar eerder slapen lukt maar niet. Het is trouwens niet omdat ze moeite heeft met inslapen, maar ze is gewoon nog bezig met van alles en nog wat. Valt dit probleem op te lossen? Of om te denken?

Luister de aflevering hier terug

Hoe is het nu met Louise? (4 maanden later)

"Het gaat ok met mij. Het gesprek met Berthold heeft niet direct geleid tot het oplossen van het probleem. Ik vind het nog steeds erg moeilijk om op tijd naar bed te gaan. Het heeft er wel voor gezorgd dat ik er makkelijker over ben gaan praten. Door het gesprek ben ik er met andere ogen naar gaan kijken (minder schaamte) en mede doordat vrienden de (wan)hoop in mijn stem hoorden heb ik het gevoel gekregen dat er meer begrip is. Al met al voelt het gesprek als dat ik weer een stukje verder ben gekomen op mijn reis om mijn gedrag te veranderen. Inmiddels ben ik in gesprek met een organisatie voor psychologische hulp om (hopelijk) de laatste stappen te zetten."

Sabrina uit aflevering 55 - Gedoe met mijn moeder

Sabrina (39) en haar moeder houden van elkaar, maar toch loopt hun relatie soms stroef. Haar moeder heeft vaak heftige meningen en emoties. Sabrina is een stuk genuanceerder. Ze begrijpen elkaar daardoor niet en dat botst.

Klik hier om de aflevering terug te luisteren

Hoe is het nu met Sabrina? (3,5 maand later)

"Ik was heel blij met het gesprek met Berthold. Ik heb in het begin een paar keer heel bewust geoefend met mijn moeder in een gesprek [red: met spiegelen van haar moeders gedrag]. Het gekke vond ik dat mijn moeder er eigenlijk amper op reageerde, ze zei gewoon iets van 'inderdaad ja', en vertelde weer verder. Ik had dus een reactie verwacht van "doe niet zo nep, of doe niet zo overdreven", want het voelde voor mij echt super overdreven. En het kostte mij echt al mijn energie. Daarna heb ik het nog een paar keer geprobeerd in een telefoongesprek, maar ik merkte dat mijn energie daarna op was... dus eerlijk gezegd ben ik er bij m'n moeder mee gestopt, heel af en toe probeer ik nog iets heel kleins.

Toen de podcast uitkwam heb ik hem aan haar laten horen, ze wilde er graag nog een keer over praten met mij, maar dan moest ze er eerst goed over nadenken...dus mijn angst is dat het dan een heel zwaar beladen gesprek wordt. Maar ja, dat zien we dan wel weer.

Ik heb de technieken ondertussen wel heel goed kunnen toepassen in mijn werk en zelfs ook met vriendschappelijke relaties. Ik moet zeggen dat ik daar erg blij mee ben! Het voelt namelijk heel fijn om in een gesprek waarin ik merk dat de ander heel veel ruimte inneemt, door een sterke mening te ventileren bijvoorbeeld, dat ik dan op even krachtige manier zeg hoe ik er zelf over denk. En dat lukt ook heel goed op een luchtige manier. Ik leerde dus ook dat mensen dat meestal niet doen om mij te overtuigen, of om mij aan hun kant te krijgen, maar gewoon omdat het iets is wat hem/haar op dat moment bezig houdt. Dat was best wel een eye-opener voor mij, dat ik mij vaak toch onbewust verantwoordelijk voel voor een gesprek, en dat dat dus ook van mij heel irritant kan zijn!

Ik denk dat dit toepassen bij mijn moeder nog een stapje te ver is, er zitten toch teveel andere issues onder waardoor het me niet goed lukt. Maar ik ben het boek aan het lezen en voel me nu al als persoon echt steviger in m'n schoenen staan. Dank je wel daarvoor!"

Naisha uit aflevering 53 - Kind uit vorige relatie

In deze laatste aflevering van seizoen 5 gaat Naisha (29) in gesprek met Berthold. Ze is nu 5 jaar samen met haar vriend en ze hebben samen een zoon. Haar vriend heeft echter ook een dochter uit een vorige relatie. Elke zondag gaat hij naar zijn dochter toe. Dat bezoek vindt altijd plaats bij zijn ex thuis. Want zo wil zijn ex dat. Naisha heeft daar grote moeite mee.

Klink hier om de aflevering terug te luisteren

Hoe is het nu met Naisha? (2,5 maand later)

"Het gaat eigenlijk wel een stuk beter. Toen ik de podcast-opname terugluisterde vond ik het nog heel heftig, maar naarmate de tijd verstrijkt en ik vaker naar de opname luister, kan ik het wel beter een plek geven. Mijn coach heeft er ook naar geluisterd en samen gaan we kijken wat er nog meet onder de stenen ligt. Dus daar ben ik ook heel benieuwd naar.

De weken na het gesprek heb ik wel geleerd om er zelf iets luchtiger mee om te gaan. Ik heb er een beetje een grapje van gemaakt. Nu schreeuw ik iedere zondag tegen mijn vriend 'Ik laat je los, ik laat je los!'. Daar moet hij wel heel erg om lachen. We vinden het allebei fijn dat ik er wat losser mee om kan gaan, dus de situatie is wat kalmer geworden.

Voor mijn vriend waren dingen wel herkenbaar. Hij herkent dat ik graag de controle wil houden over dingen. In mijn omgeving heb ik het nog niet echt gedeeld, maar de mensen die het toevallig tegenkwamen vonden dat ik heel moedig was."

Maurits uit Aflevering 52 - Te hard werken

Maurits werkt met veel plezier en passie als zelfstandig therapeut. Hij vindt het belangrijk om altijd klaar te staan voor zijn cliënten en daardoor werkt hij vaak volle en lange dagen. Hij dreigt daar zelf alleen wel aan onderdoor te gaan. En zijn gezin is er ook niet altijd blij mee. Waarom blijft hij dan toch zo hard werken?

Klik hier om de aflevering terug te luisteren

Hoe is het nu met Maurits?

Het was een plezier om met Berthold in gesprek te zijn. Ik vond het fijn om iemand te ontmoeten die het zelfde tempo van praten en denken heeft. Het was leuk om zo snel de diepte in te duiken.

Bij het terugluisteren van het gesprek viel het me op hoe snel we weer bij mijn bekende thema uitkomen. Een patroon dat ik herken bij mezelf van andere situaties en momenten in mijn leven. "Oja, dit is wat ik altijd doe en het gebeurt bij dit probleem weer".

Ik kan echt merken dat dingen anders zijn. Ik kan er makkelijker voor kiezen om goed te zorgen voor mezelf. Een belangrijke kernopmerking van Berthold die rond blijft zingen is: een 'nee' tegen het een, is een 'ja' tegen het ander. Dat werkt natuurlijk zo naar andere mensen, maar ook naar mezelf. Als ik ergens 'nee' tegen kan zeggen, ben ik ook beter voor mezelf bezig en daarmee weer beter voor anderen.

En dat is misschien niet altijd zichtbaar voor anderen, maar er zit nu veel meer ontspanning bij mij.

Manon uit aflevering 49 - Dochter met een beperking

Manon heeft een 13-jarige dochter met een verstandelijke beperking. Haar dochter heeft constant zorg nodig en dat gaat vaak gepaard met veel weerstand. Vanuit haar dochter, maar ook van de maatschappij. Als Manon heel eerlijk is, geniet ze niet van het moederschap. En ze voelt zich behoorlijk eenzaam in haar strijd. Waarom kan ze niet 'gewoon' die liefdevolle moeder zijn die haar dochter verdient?

Klink hier om de aflevering terug te luisteren

Hoe is het nu met Manon? (3 maanden later)

Tijdens het gesprek zag ik in dat ik mijn dochter er een probleem bij gaf. Omdat ik mijn teleurstelling op haar botvierde. Het deed me zo'n pijn toen ik me dat realiseerde, dat mijn houding naar haar 180 graden is gedraaid.

Hierdoor is er veel meer ontspanning ontstaan. Deze verandering is ook voor haar merkbaar. Onlangs vertelde ze tegen mijn zus: "het is veel leuker thuis nu, we maken geen ruzie meer en ik mis mama als ze er niet is.

Het gesprek met Berthold is dan ook een keerpunt waar ik zeer dankbaar voor ben. Tussen de opname en uitzending heb ik niemand verteld dat ik mee deed met de podcast. Ik vond het zo spannend en ik had geen idee hoe het zou uitpakken.

Na de uitzending ontving ik superveel mooie, open en eerlijke verhalen van ouders met een soortgelijke situatie. Dit heeft me enorm geholpen. Waardoor ik meer uit mijn schulp ben gekropen. Ik heb de podcast zelfs actief aan een aantal mensen laten horen. Wat heel interessant voor mij was, is dat deze mensen mij vertelde dat ze onze situatie daardoor veel beter begrepen en aangaven dat ze voorheen niet door hadden hoe zwaar aan onze kant kan zijn.

Wat me ook heeft geholpen is dat Berthold mij vertelde hoe ik wel met in contact en in gesprek kan blijven met mensen, door te benoemen hoe verdrietig en lastig de situatie kan zijn zonder veel details over het onderwerp te geven. Een soort van shit punt.

De dynamiek in ons gezin is meer ontspannen geworden. Het probleem en het verdriet is er nog steeds, maar de hete angel lijkt eruit te zijn. Deze winst had ik voor het gesprek niet haalbaar verwacht.

Ik wil iedereen bedanken die de moeite heeft genomen om mij te schrijven en hun verhaal met mij te delen. Want deze warme stroom aan reacties voelde ik me alsmaar bevestigd en dit heeft zeer zeker ook bijgedragen aan mijnv eranderde houding.

Ik vocht altijd tegen mijn pijn en gemis, maar door zoveel mooie verhalen te lezen realiseerde ik me dat het vechten niet helpend is. En ik voelde me daardoor niet meer alleen staan, wat ik voorheen wel voelde in mijn eigen omgeving.

Ik heb alle mails bewaard en ik hoop ooit aan iedereen iets terug te kunnen sturen. Al met al een zeer geslaagd gesprek en heel dankbaar voor de reacties van de luisteraars. Heel veel dank aan Berthold en aan zijn team.

Imme uit aflevering 45 - Faalangst op het werk

Imme haalde altijd veel plezier uit het maken van foto's. Maar dat was voordat ze ervoor betaald kreeg. Nu heeft ze van haar hobby haar werk gemaakt en heeft ze opdrachtgevers en klanten en die verwachten natuurlijk kwaliteit. Kan ze dat wel? Ze is bang om slecht werk te leveren, want dan zal iedereen zien dat ze eigenlijk maar een amateuristische fotograaf is.

Klik hier om de aflevering terug te luisteren

Hoe is het nu met Imme? (6 maanden later)

Ik kwam er in het gesprek achter dat dit eigenlijk nooit over gaat. Want wanneer ben ik dan eindelijk wél goed genoeg als fotograaf? Ik zal altijd beter willen zijn. Dus er is geen knop waar ik op kan drukken zodat het hele probleem is opgelost. Het heeft me rust gegeven om dat in te zien.

En door te accepteren dat dat oordeel toch wel bij me blijft, voel ik juist meer rust om lekker te mogen prutsen. Ik mag mislukken en oefenen. Ik mag mezelf daar de ruimte voor geven.

Dus als ik in paniek schiet of als ik me afvraag of ik het wel goed genoeg doe, dan probeer ik even stil te staan en te lachen om mezelf: "oh haha, ik doe het weer". Accepteren dat ik mag mislukken en prutsen.

Ik heb nu met een aantal collega fotografen een groep opgericht om elkaar feedback te geven, te leren van elkaar en ervaringen uit te wisselen. Want je bent als fotograaf veel in je eentje aan het werk, dus op deze manier kunnen we toch meer delen in een veilige omgeving. Dat geeft me ook meer zekerheid.