Boek ons
Denk mee

Vergetelachtigheid

15-09-2016

Vandaag sluiten we de meedenker van Pien af. Een goede vriend van haar heeft nogal last van vergetelachtigheid, zoals hij dat noemt. Het komt erop neer dat hij telkens vergeet om contact op te nemen of afspraken na te komen, waardoor Pien een negatieve impact op de vriendschap ervaart. Er kwamen veel reacties op deze meedenker, waarvoor dank!

Het probleem

Om het probleem van Pien goed te begrijpen vatten we het hieronder nog even kort samen:

Een goede vriend van Pien, wonend in het buitenland, is meester in het niet reageren op tekstberichten en voicemailberichten. Daardoor heeft ze het gevoel dat het contact maar van één kant komt en de wederkerigheid ontbreekt.
Ze heeft verschillende dingen geprobeerd, zoals laat terug reageren of aangeven dat ze het vervelend vond. Daar werd dan wel met excuus op gereageerd, maar vervolgens gebeurde hetzelfde verhaal van voor af aan.
Als ze elkaar in levenden lijve zien is er geen probleem en hebben ze het heel gezellig samen, maar als er afspraken gemaakt worden komt hij die eigenlijk niet na. Zo had hij bijvoorbeeld beloofd om een tekst van Pien te controleren en terug te sturen, maar hij blijft volhouden dat het vanzelf een keer zal gebeuren.
Ze wil de vriendschap niet verbreken maar ze wil wel leren om op een andere manier met de situatie om te gaan.

Herkenning

Anna herkent zichzelf in de vriend van Pien. Ze vindt zichzelf zeer vergeetachtig, chaotisch en impulsief en is slecht in contacten onderhouden. Vanuit haar ervaring wil ze graag meegeven dat het niet zo is dat haar vrienden niet belangrijk voor haar zijn, maar dat ze er niet aan toe komt om de tijd te verdelen. Anna: "Ik zie soms door de bomen het bos niet meer, weet niet meer wat ik moet antwoorden, ga er nog even over nadenken en dan vergeet ik het weer en zijn we een maand verder.

Op zoek naar de kern

Corine heeft geprobeerd om de kern van het probleem te zoeken. Pien gaf namelijk aan dat ze niet zo goed wist waar haar ergernis vandaan komt. De conclusie was dat het niet erg is dat hij laat (of niet) reageert, maar dat het vooral vervelend is dat hij iets belooft en dit vervolgens niet nakomt.

De tip van Corine was: "Pak een papiertje, en schrijf precies op wat je allemaal denkt/voelt over hem. Weeg je woorden niet af, maar doe lekker pietluttig en kinderachtig, en vooral: oordeel! We vinden vaak dat we 'correct' moeten zijn, waardoor we onze gevoelens en gedachten wegdrukken. Die gevoelens en gedachten zijn er niet voor niets, dus laat ze er gewoon zijn en schrijf ze op. Wellicht kom je dan (dichter bij) jouw precieze ergernis. Grappig genoeg doet het er eigenlijk niet toe waar je ergernis precies vandaan komt. Feit blijft namelijk dat jij je verzet tegen de werkelijkheid: hij doet iets, wat jij niet wil dat hij doet.

Loslaten

De volgende stap is het accepteren van de feiten. Corine zegt: "Accepteer het feit dat hij smoesjes verzint. Jouw overtuiging dat hij geen smoesjes moet verzinnen is hetgeen dat de situatie lastig maakt. Die smoesjes moet hij blijkbaar wél verzinnen, anders zou hij het namelijk niet doen. Je daartegen verzetten is je tegen de werkelijkheid verzetten.

Een anonieme meedenker benadrukt dat je alleen het gedrag van jezelf kunt veranderen, en niet die van anderen. "Wanneer jouw gedrag hetzelfde blijft kun je niet verwachten dat hij er anders op reageert." Ook al is het vervelend dat hij laat of nooit reageert, de makkelijkste manier is om dit te accepteren en te beseffen dat hij niet reageert en zijn afspraken niet nakomt. Je kunt dan twee dingen doen: de vriendschap behouden inclusief het vervelende gedrag, of stoppen met de vriendschap.

En alhoewel dat niet echt omdenken is, blijkt het in veel situaties nog altijd de kortste klap. Zoals Erik ook zegt: "Ga ervan uit dat het voor hem inderdaad echt lastig is, al die berichten. Eén van de video's van Berthold Gunster vertelt: je hebt bij elk probleem drie opties: oplossen, omdenken of loslaten. Volgens mij is dit er een om los te laten. Hij reageert niet op berichten. Accepteer dat als een feit, laat de verwachting los. Bel hem op, prik een datum en ga samen iets leuks doen.

Bekrachtigen

Om ervoor te zorgen dat de vriendschap kan blijven bestaan kan de strategie van het bekrachtigen een handige rol spelen. Hierbij leg je de focus niet op wat er fout gaat, maar juist op wat er goed gaat.

Ingrid zei er het volgende over: "Hij wil jou net zomin kwijt. Dat blijkt uit de voorbeelden die je geeft. Dus als je jezelf ervan kunt overtuigen dat jullie elkaar niet kwijt willen, kijk dan naar de lijntjes die jullie verbinden en maak die lijntjes dikker. Daar waar geen lijnen zijn, steek daar ook je energie niet in. Dat is een loshangend draadje.

Reactie van Pien

We hebben natuurlijk ook aan Pien gevraagd of zie iets aan jullie reacties gehad heeft en hoe het er nu voor staat. Hieronder haar reactie:

Aan iedereen die mij geholpen heeft door middel van een reactie op mijn meedenker heel erg bedankt! De reacties hebben mij op verschillende manieren geraakt, maar ze hebben allemaal op hun eigen manier geholpen. Eerst ben ik bij mezelf gaan kijken: 'Heb ik verwachtingen van deze vriendschap?' En: 'heb ik binnen deze vriendschap verwachtingen uitgesproken?' Ik kwam tot de conclusie: Het gedrag van mensen beoordeel ik vanuit mijn eigen persoonlijke normen en waarden, mijn referentiekader en alles wat mij nog meer 'mens' maakt.

Ik heb alle informatie uit de reacties gebundeld en ben vanuit daar een brief gaan schrijven aan mijn vriend. Volledig vanuit mijn eigen gevoel, zonder verwachtingen, zonder oordeel. Daarna heb ik alles benoemd waarin ik hem waardeer, alles wat hij ooit voor mij gedaan heeft, wat hij voor mij betekent en hoe dankbaar ik daarvoor ben.

Na het versturen van de brief voelde het goed.  Al had hij er niet op gereageerd, ook dan had ik hem met een open hart en met gevoelens van dankbaarheid kunnen loslaten en weer begroeten, als we elkaar weer in levenden lijve zouden zien.

Maar tot mijn verbazing reageerde hij drie minuten nadat ik mijn brief naar hem had verstuurd. En heel lief. Ik weet nu van mezelf dat als ik herhaaldelijk schrijf en er komt steeds geen reactie, ik me genegeerd voel en dat ik me daar heel verdrietig onder voel.

Ik heb besloten zelf niet meer te schrijven of alléén als ik dringend iets wil vertellen, waarbij ik verder niet persé behoefte heb aan een reactie. Komt die er wel dan vind ik het super, zo niet is het ook goed. Vanuit hier zien we wel weer verder. Het belangrijkst is dat hij en ik ons beide goed en fijn en veilig kunnen voelen binnen deze relatie en op deze manier is dat denk ik gelukt.

Ik heb goede hoop dat het zo zal blijven. Dus dank jullie wel allemaal! :)

Wij willen jullie ook weer bedanken voor het meedenken! Heb je zin in meer meedenkers? Je vindt op onze website weer een paar kersverse problemen. Alle casussen vind je hier. Schroom je ook vooral niet om je eigen meedenkverhaal in te sturen.

86 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
Nelleke Poorthuis
15-09-2016

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
J
Jaap Koole
16-09-2016
Je probleem is niet jullie vriendschap, die ziet er OK uit. Het probleem is geworteld in jouw verwachting van hoe e-verkeer (chat, facebook, mail, etc) hoort te verlopen. Hij heeft die regels zich niet eigen gemaakt. Als je verwacht dat dit ooit gebeurd, dan heb ik een vervelende mededeling voor je.... dat gaat niet gebeuren, hij ziet het niet, snapt het niet, wil het niet , kan het niet. En jij gaat hem heus niet beter africhten op dat gebied. Ik zou zeggen, beoordeel zijn vriendschap, hulp en betrokkenheid voor je. Niet zijn e-vaardigheden, die slechts een aspect van al die genoemde dingen zijn. Wees blij met de echte contacten die je met hem hebt. Verwacht gewoon niks van zijn e-communicatie. Net of je een vriend hebt die niet kan autorijden, daar beoordeel je geen vriendschap op. Laat de techniek de techniek, hij is er niet geschikt voor. Dus doe het anders.
A
Anoniem
16-09-2016
Waarom bél je hem niet gewoon? Dan heb je hem direct aan de lijn! Probleem opgelost?
H
Henri
16-09-2016
Jouw verwachting is zijn verantwoording. Waardeer en accepteer hem hoe hij is en spreek eventueel meer 'live' af...
H
Henri
16-09-2016
Jouw verwachting is niet zijn verantwoording. Waardeer en accepteer hem hoe hij is en spreek eventueel meer 'live' af...
J
Jessica
16-09-2016
Ik heb meerdere (liefdes)relaties gehad met mannen die allemaal heel specifiek omgingen van communicatie. Allemaal vonden ze het leuk om me in levende lijve te zien, maar met andere zommunicatiemiddelen was er altijd wat. De één hield niet van bellen, maar wel van chatten en mailen. De ander hield heel veel van lange telefoongesprekken, maar op een e-mail hoorde ik nooit wat.

Dus wat ik je aanraad zoals anderen ook al hebben gezegd is al het contact op afstand telefonisch of via skype/facetime te laten verlopen. Mailen zou ik gewoon niet meer doen en hem vragen om hulp al helemaal niet.

Accepteer dat hij kennelijk chaotisch is op het gebied van afspraken nakomen, plannen en organiseren.Je kan namelijk een ander niet veranderen, alleen jezelf. Door op een manier contact te zoeken waarvan je weet dat je direct antwoord krijgt (telefoon, skype) en verder alle verwachtingen te laten varen, neem je de controle over de verstandhouding weer terug. Zie het niet als een falen dat van hem of jezelf dat hij zelf weinig tot geen initiatief tot contact zoekt, maar als een mogelijkheid om in je eigen leven meer aandacht te besteden aan je bestaande vrienden/familie of aan nieuwe vrienden.
J
Jolisa
16-09-2016
Beste Pien,

"Ik zou deze vriendschap graag behouden, maar dan wel op een manier die voor ons beiden bevredigend is en op basis van wederkerigheid."
Wat is voor jou bevredigend? Zijn aandacht? Misschien heb ik het verkeerd, maar het lijkt erop dat je naar zijn aandacht verlangt. Omdat je specifiek hem om hulp hebt gevraagd (terwijl er ook anderen/andere hulpmiddelen zijn) en teleurgesteld bent wanneer je niet een gewenste reactie ontvangt. Je kan wel dezelfde interesses en passies met elkaar delen en het erg gezellig hebben met elkaar, maar ik raad je aan om niet naar wederkerigheid te verlangen. Dat kan niet. Iedereen is anders, niemand is perfect, en verwachtingen van elkaar hebben kan erg teleurstellend werken.

In het teken van omdenken zou ik zeggen: Kijk niet naar je vriend, maar kijk naar jezelf. Waarom wil je zijn reactie/aandacht? Wat doet dat met je op het moment dat je zijn aandacht hebt en wat doet het met je wanneer het contact stil ligt? En is er iets of iemand anders die dat verlangende gevoel ook kan invullen?
J
Jolisa
16-09-2016
"Ik zou deze vriendschap graag behouden, maar dan wel op een manier die voor ons bevredigend is en op basis van wederkerigheid."
Wat is voor jou bevredigend? Zijn aandacht? Misschien heb ik het verkeerd, maar het lijkt erop dat je naar zijn aandacht verlangt. Omdat je specifiek hém om hulp hebt gevraagd (terwijl er ook anderen/andere hulpmiddelen zijn) en teleurgesteld bent wanneer je niet een gewenste reactie ontvangt. Je kan wel dezelfde interesses, passies en gezelligheid met elkaar delen, maar ik raad je aan om niet naar wederkerigheid te verlangen. Dat gaat niet. Iedereen is anders, niemand is perfect, en verwachtingen van elkaar hebben kan ontzettend teleurstellend werken.

In het teken van OMdenken zou ik zeggen: Kijk niet naar je vriend, maar kijk naar jezelf. Waarom wil je zijn reactie/aandacht? Wat doet dat met je op het moment dat je zijn aandacht hebt en wat doet het met je wanneer het contact stil ligt en wat doe je dan? Is er iets of iemand anders die dat verlangende gevoel ook kan invullen?
J
Jacqueline de Ruig
15-09-2016
Beste Pien,
Ook ik heb hierin persoonlijke ervaringen opgedaan. Laat ik beginnen met dat er niets mis is met het verlangen naar een goed contact tussen jou en je vriend, ookal kan hij dus blijkbaar niet aan je wensen voldoen. In mijn eigen kwestie was het het omdenken: ik ben blij met wat ik krijg, de omslag. En dit betekend niet dat je nog steeds regelmatig mag lopen balen als het contact er niet tot weinig is. Qua je eigen frequentie van reageren, moet je doen wat goed voelt voor joú! Daarin de ander proberen los van te zien. Als het voor jou voelt dat je nu moet appen, smsen, chatten, mailen... doe dat dan ook vooral, maar weet dat dit anders zit bij de ander.
Geniet van het mooie contact dat jullie hebben als jullie elkaar écht zien en spreken en er niet niets mis met het blijven uitspreken van je frustraties en wensen. Blijf trouw aan jezelf en aan hoe jij vind dat vriendschap (en het contact daarin) hoort te zijn, verwacht vanuit de ander alleen geen verandering. Dat kan niet als het niet vanuit diegene zelf komt.
Iemand heeft ooit een hele mooie spreuk tegen me gezegd die me veel hou-vast bied in zulke situatie en ik hoop dat ie misschien ook iets voor jou kan betekenen.
"Er is niets mis met het verlangen naar een hele koek, als je ook alleen maar de kruimels kan waarderen".
Ik hoop dat dit je iets kan helpen bij je eigen situatie. Heel veel sterkte en succes!
L
Lidia
15-09-2016
Hmm mm, het is duidelijk dat wat jij van hem wilt hij niet zal geven dus ik zou zeggen :e mail hem niet meer! Delete zijn adres zelfs! Om mee te beginnen. ...
W
Wilbert
15-09-2016
Als je dit weet, waarom vraag je hem dan nog iets. Accepteer hoe hij is en geniet van de leuke dingen samen. Het leven is tekort om je eraan te ergeren!