Boek ons
Denk mee

Vergetelachtigheid

15-09-2016

Vandaag sluiten we de meedenker van Pien af. Een goede vriend van haar heeft nogal last van vergetelachtigheid, zoals hij dat noemt. Het komt erop neer dat hij telkens vergeet om contact op te nemen of afspraken na te komen, waardoor Pien een negatieve impact op de vriendschap ervaart. Er kwamen veel reacties op deze meedenker, waarvoor dank!

Het probleem

Om het probleem van Pien goed te begrijpen vatten we het hieronder nog even kort samen:

Een goede vriend van Pien, wonend in het buitenland, is meester in het niet reageren op tekstberichten en voicemailberichten. Daardoor heeft ze het gevoel dat het contact maar van één kant komt en de wederkerigheid ontbreekt.
Ze heeft verschillende dingen geprobeerd, zoals laat terug reageren of aangeven dat ze het vervelend vond. Daar werd dan wel met excuus op gereageerd, maar vervolgens gebeurde hetzelfde verhaal van voor af aan.
Als ze elkaar in levenden lijve zien is er geen probleem en hebben ze het heel gezellig samen, maar als er afspraken gemaakt worden komt hij die eigenlijk niet na. Zo had hij bijvoorbeeld beloofd om een tekst van Pien te controleren en terug te sturen, maar hij blijft volhouden dat het vanzelf een keer zal gebeuren.
Ze wil de vriendschap niet verbreken maar ze wil wel leren om op een andere manier met de situatie om te gaan.

Herkenning

Anna herkent zichzelf in de vriend van Pien. Ze vindt zichzelf zeer vergeetachtig, chaotisch en impulsief en is slecht in contacten onderhouden. Vanuit haar ervaring wil ze graag meegeven dat het niet zo is dat haar vrienden niet belangrijk voor haar zijn, maar dat ze er niet aan toe komt om de tijd te verdelen. Anna: "Ik zie soms door de bomen het bos niet meer, weet niet meer wat ik moet antwoorden, ga er nog even over nadenken en dan vergeet ik het weer en zijn we een maand verder.

Op zoek naar de kern

Corine heeft geprobeerd om de kern van het probleem te zoeken. Pien gaf namelijk aan dat ze niet zo goed wist waar haar ergernis vandaan komt. De conclusie was dat het niet erg is dat hij laat (of niet) reageert, maar dat het vooral vervelend is dat hij iets belooft en dit vervolgens niet nakomt.

De tip van Corine was: "Pak een papiertje, en schrijf precies op wat je allemaal denkt/voelt over hem. Weeg je woorden niet af, maar doe lekker pietluttig en kinderachtig, en vooral: oordeel! We vinden vaak dat we 'correct' moeten zijn, waardoor we onze gevoelens en gedachten wegdrukken. Die gevoelens en gedachten zijn er niet voor niets, dus laat ze er gewoon zijn en schrijf ze op. Wellicht kom je dan (dichter bij) jouw precieze ergernis. Grappig genoeg doet het er eigenlijk niet toe waar je ergernis precies vandaan komt. Feit blijft namelijk dat jij je verzet tegen de werkelijkheid: hij doet iets, wat jij niet wil dat hij doet.

Loslaten

De volgende stap is het accepteren van de feiten. Corine zegt: "Accepteer het feit dat hij smoesjes verzint. Jouw overtuiging dat hij geen smoesjes moet verzinnen is hetgeen dat de situatie lastig maakt. Die smoesjes moet hij blijkbaar wél verzinnen, anders zou hij het namelijk niet doen. Je daartegen verzetten is je tegen de werkelijkheid verzetten.

Een anonieme meedenker benadrukt dat je alleen het gedrag van jezelf kunt veranderen, en niet die van anderen. "Wanneer jouw gedrag hetzelfde blijft kun je niet verwachten dat hij er anders op reageert." Ook al is het vervelend dat hij laat of nooit reageert, de makkelijkste manier is om dit te accepteren en te beseffen dat hij niet reageert en zijn afspraken niet nakomt. Je kunt dan twee dingen doen: de vriendschap behouden inclusief het vervelende gedrag, of stoppen met de vriendschap.

En alhoewel dat niet echt omdenken is, blijkt het in veel situaties nog altijd de kortste klap. Zoals Erik ook zegt: "Ga ervan uit dat het voor hem inderdaad echt lastig is, al die berichten. Eén van de video's van Berthold Gunster vertelt: je hebt bij elk probleem drie opties: oplossen, omdenken of loslaten. Volgens mij is dit er een om los te laten. Hij reageert niet op berichten. Accepteer dat als een feit, laat de verwachting los. Bel hem op, prik een datum en ga samen iets leuks doen.

Bekrachtigen

Om ervoor te zorgen dat de vriendschap kan blijven bestaan kan de strategie van het bekrachtigen een handige rol spelen. Hierbij leg je de focus niet op wat er fout gaat, maar juist op wat er goed gaat.

Ingrid zei er het volgende over: "Hij wil jou net zomin kwijt. Dat blijkt uit de voorbeelden die je geeft. Dus als je jezelf ervan kunt overtuigen dat jullie elkaar niet kwijt willen, kijk dan naar de lijntjes die jullie verbinden en maak die lijntjes dikker. Daar waar geen lijnen zijn, steek daar ook je energie niet in. Dat is een loshangend draadje.

Reactie van Pien

We hebben natuurlijk ook aan Pien gevraagd of zie iets aan jullie reacties gehad heeft en hoe het er nu voor staat. Hieronder haar reactie:

Aan iedereen die mij geholpen heeft door middel van een reactie op mijn meedenker heel erg bedankt! De reacties hebben mij op verschillende manieren geraakt, maar ze hebben allemaal op hun eigen manier geholpen. Eerst ben ik bij mezelf gaan kijken: 'Heb ik verwachtingen van deze vriendschap?' En: 'heb ik binnen deze vriendschap verwachtingen uitgesproken?' Ik kwam tot de conclusie: Het gedrag van mensen beoordeel ik vanuit mijn eigen persoonlijke normen en waarden, mijn referentiekader en alles wat mij nog meer 'mens' maakt.

Ik heb alle informatie uit de reacties gebundeld en ben vanuit daar een brief gaan schrijven aan mijn vriend. Volledig vanuit mijn eigen gevoel, zonder verwachtingen, zonder oordeel. Daarna heb ik alles benoemd waarin ik hem waardeer, alles wat hij ooit voor mij gedaan heeft, wat hij voor mij betekent en hoe dankbaar ik daarvoor ben.

Na het versturen van de brief voelde het goed.  Al had hij er niet op gereageerd, ook dan had ik hem met een open hart en met gevoelens van dankbaarheid kunnen loslaten en weer begroeten, als we elkaar weer in levenden lijve zouden zien.

Maar tot mijn verbazing reageerde hij drie minuten nadat ik mijn brief naar hem had verstuurd. En heel lief. Ik weet nu van mezelf dat als ik herhaaldelijk schrijf en er komt steeds geen reactie, ik me genegeerd voel en dat ik me daar heel verdrietig onder voel.

Ik heb besloten zelf niet meer te schrijven of alléén als ik dringend iets wil vertellen, waarbij ik verder niet persé behoefte heb aan een reactie. Komt die er wel dan vind ik het super, zo niet is het ook goed. Vanuit hier zien we wel weer verder. Het belangrijkst is dat hij en ik ons beide goed en fijn en veilig kunnen voelen binnen deze relatie en op deze manier is dat denk ik gelukt.

Ik heb goede hoop dat het zo zal blijven. Dus dank jullie wel allemaal! :)

Wij willen jullie ook weer bedanken voor het meedenken! Heb je zin in meer meedenkers? Je vindt op onze website weer een paar kersverse problemen. Alle casussen vind je hier. Schroom je ook vooral niet om je eigen meedenkverhaal in te sturen.

86 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
Nelleke Poorthuis
15-09-2016

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
N
Nanda
28-09-2016
Hallo Pien,

Ik heb zelf een vriendin die in het buitenland woont. Toevallig was ze gister hier een uurtje, en dan is het inderdaad als van ouds. Ook zij reageert niet altijd op mijn berichtjes. In het begin zat ik de hele dag achter de computer te hopen op een berichtje van haar, toen ze een keer in nederland was heb ik dat met haar besproken en toen zei ze, ik heb het veel te druk met werk en mijn leven daar, dat gaf mij inzicht. Natuurlijk heeft ze daar een leven! Ik heb het losgelaten, af en toe stuur ik een mailtje, en af en toe krijg ik er 1 terug. We kennen elkaar al bijna 24 jaar, en als ze in nederland is zien we elkaar. Soms een uur, soms een dag, ligt er net aan hoeveel tijd zei heeft, en hoeveel tijd ik heb. Ik geniet van het moment, en heb geleerd los te laten, het loopt nu eenmaal zo. Als de vriendschap in uw geval voor de vriend echt van waarde is zal hij toch af en toe contact blijven zoeken, probeer blij te zijn als hij wat laat horen. Verwacht niets meer, dan kan het ook niet tegen vallen.
Succes!
I
Ingrid
24-09-2016
Hallo Pien,
Ik heb de reacties van de anderen niet gelezen, dus misschien is een soortgelijke reactie al wel 1000x gegeven.......
Wat een spagaat voor jou zeg! Ik kan heel ver met je meegaan in de tweestrijd. Het hele 'geven en nemen in een relatie'-verhaal heeft natuurlijk z'n grenzen. Met deze noodkreet lijkt jouw grens bereikt. Maar....
Uit alles blijkt dat je hem niet kwijt wilt en m.i. ligt daar de crux. Hij wil jou net zo min kwijt. Dat blijkt uit de voorbeelden die je geeft (bv 'ik reageer, ik reageer heus').
Dus als je jezelf ervan kunt overtuigen dat jullie elkaar niet kwijt willen, kijk dan naar de lijntjes die jullie verbinden en maak die lijntjes dikker.
Zoek de bevestiging van jullie vriendschap niet in de terugkerende teleurstellingen (je stoot jezelf steeds tegen dezelfde steen Pien, of moet ik zeggen; ezel? zo sla je jezelf murw).
Geniet van de momenten dat jullie samenzijn en echt contact hebben en als jullie prive-levens het toelaten, probeer dat dan zo vaak mogelijk te regelen.
Dus: maak de lijnen die tussen jullie lopen dikker. En daar waar geen lijnen zijn, steek daar ook je energie niet in. Dat is een loshangend draadje en loopt dus dood.
Sterkte Pien. Ben heel benieuwd naar het verdere verloop van deze casus!
E
Eline
23-09-2016
Bellen ipv mailen/tekstberichten sturen. Hij houdt misschien niet van schrijven...?
b
blabla
22-09-2016
Wees blij hij is gelukkig niet gefixeerd op jou. In dat geval had je een stalker als vriend binnengehaald. Het is ook eigenlijk geen narcist, die zouden alleen iets doen als ze er zelf beter van werden. Deze doet alleen iets als hij er anders minder van zou kunnen worden. Waar ik aan denk is dat jij een andere verwachting van een vriend relatie hebt. Voor hem is het belangrijk dat jij tevreden bent. Hij reageert wel als jij aangeeft dat je iets van hem niet leuk vindt. Hij reageert niet als hij het idee heeft dat het niets meer heeft toe te voegen. Lijkt mij een beetje op een 'over' nuchter persoon. Vast iemand uit een klein dorpje.
Mensen prioriteren zaken, vooral mannen zijn daar erg goed in. Vrouwen willen vaak teveel zaken prioriteit geven. Daar komt ook die illusie vandaan dat vrouwen meerdere zaken tegelijk kunnen en mannen niet.

Waarom zou jij eigenlijk deze persoon willen veranderen? Wie geeft jou het recht eisen aan een vriendschap te stellen. Als je hem nodig hebt is hij er. Het lijkt mij dat je blij moet zijn en je verwachtingspatroon moet aanpassen. Dan wordt het een stuk leuker.
b
Lisa
28-10-2016
Hi Pien, wat deze "blabla" schetst, is totaal niet hoe de casus op mij overgekomen is. Dan weet je dat!
b
Pien
22-09-2016
Ik ben zo benieuwd waar het idee vandaan komt dat ik iemand zou willen veranderen... of eisen aan een vriendschap stel? Staat dat zo in de casus ? Als dat zo is dan spijt me dat, want het is zeker niet mijn bedoeling hem te veranderen of eisen te stellen aan een vriendschap. Niet voor niets vraag ik hier mensen om mee te denken over een manier waarop IK makkelijker met de situatie om kan gaan.
Ik merk dat er erg veel wordt ingevuld zonder dat men kennis heeft van de feiten. Ik merk ook dat de reacties mij soms een zwaar gevoel geven, alsof er gedacht wordt dat het een enorm probleem of drama is met gekwetste ego's en of gevoelens, conflict of strijd of wat dan ook. Hier is helemaal niet eens sprake van! Ik vond het gewoon 'leuk' om mensen de kans te geven mee te denken. Over een omdenk-manier voor mij. Dat is alles.
E
Esther van den Enden
19-09-2016
Hoi Pien

Wat een verhaal en wat is er al veel gereageerd. Heel veel waardevolle tips en adviezen waar jij uit mag kiezen wat bij jou past. En ik doe ook nog een duit in het zakje. Ik heb mezelf de vraag gesteld: voor welk probleem is dit de oplossing. En de gedachte die ik vervolgens niet meer uit mijn hoofd kreeg, is deze.

We leven in een steeds kleiner wordende wereld, waarin steeds meer online / digitaal / virtueel verbonden zijn met steeds meer mensen. Paradoxaal genoeg nemen gevoelens van eenzaamheid en afzondering toe. Waarlijk contact en echte verbinding worden zeldzamer.

Met jouw vriend heb je waardevol contact wanneer jullie in levende lijve samen zijn. Koester dat, maak dat groter, zorg dat je daar meer van krijgt (niet alleen met hem: ook met andere vrienden): het is de oplossing / het tegengif in een steeds vluchtiger wereld. En als fysiek samen zijn niet kan, kies dan voor telefoon in plaats van tekst. Dan kun je elkaar in ieder geval nog horen. Succes!
A
Antoinette Zijnen
19-09-2016
Dag Pien,
Speciaal hè, als je in zo'n vriendschap wat heen en weer geslingerd lijkt te worden. Je krijgt ook vele adviezen wat je wel en niet kunt doen. Wat ik er misschien aan kan bijdragen is te onderzoeken wat nu wezenlijk je behoefte is waarom je het zo belangrijk voor je is dat je graag hebt dat je op jouw manier beantwoordt wil worden. Wat heb je je echt nodig. Misschien spiegelt het nog andere zaken in je leven waarin je deze behoefte tegen komt.
Heb je deze behoefe al eens kunnen uitspreken vanuit het diepste van je hart, heb je daar is tijd voor genomen om te vragen om naar die behoefte te luisteren?
Adviezen kunnen mooie strategiën zijn, maar kunnen die ook werkelijk doorgronden wat jij echt nodig hebt?
Het is zo interessant om te onderzoeken wat er werkelijk dit gevoel helemaal uit te klaren. En weet je, dat is zelf niet helmaal nodig bij de persoon zelf. Ik,hoop werkelijk voor je dat je dat je reis naar jezelf je een mooie Ont-moeting geeft en je werkelijk gehoord wordt, in eerste plaats door jezelf. Warme groet.
R
R. Hoogreef
18-09-2016
Ik zeg het gewoon maar kort en krachtig: op mij komt het over dat je voorwaarden schept voor een vriendschap. Als iemand daar niet aan voldoet is dat pijnlijk. Helaas kun je de ander niet veranderen, maar natuurlijk wel kijken naar de waarom het jou zo raakt (en dat zal ook altijd de 'clue' zijn). Wil jij vrienden zijn zoals jouw vriend in elkaar zit, of voldoet hij niet voor jou aan de 'kenmerken' die jij schept aan een vriendschap. Hou het vooral bij jezelf, daar zul je altijd het meeste aan hebben. Het leven biedt jou de uitdagingen in allerlei vormen, zodat jij steeds beter jezelf gaat begrijpen (en dus ook jouw unieke zelf kunt zijn). Denk om: wat wil jij? En hou op het bij hem te leggen! :-)
L
Linda
18-09-2016
Hoi Pien,
Ik lees veel in je stelling en vraag. Omdenken Dat is toch van een heel andere kant bekijken, zodat je je negatieve gevoel positief kan laten zijn? Ik weet niet of je dat in dit geval kunt, maar ik ben ervan overtuigd dat je zelf actie kunt ondernemen, zodat je je er beter onder kunt voelen.
Hij reageert niet of zonder verdere follow-up op jouw tekstberichten en voicemails. Maar als jullie samen zijn, is het oude-jongens-krentenbrood en hebben jullie een enorm waardevol contact. Je bent er voor elkaar en hebt het fijn samen. Maar eens uit het oog, is het op een laag pitje (voor hem, zo lijkt het).
Er is al veel genoemd over verwachtingen. En ik weet niet of het bij jou verwachtingen zijn, of een heel sterk verlangen naar dat de vriendschap verloopt volgens jouw wensen (of voorwaarden).
Ik lees ook heel veel onzekerheid (invulling van mijn kant). Je stuurt een berichtje, je krijgt een berichtje terug, maar er volgen geen acties van zijn kant en lange tijd ook niet van jouw kant. En je wacht keurig af, terwijl je eigenlijk al weet dat die reactie niet komt. Ben je onzeker of je nog een reminder zijn kant op kan sturen, of hij dat waardeert of misschien afkeurt (en daarmee jou afkeurt)? Je benoemt uiteindelijk naar hem zijn tekortkoming en loopt dan tegen erkenning van het probleem door hem, maar geen verandering. Soms ook verdraaiing (liegen?) dat hij geen tijd heeft gehad enz.
Hoe ik denk dat je dit zou kunnen veranderen, is door zelf meer in contact te gaan met hem. Face-to-face-contact werkt voor jullie het best, maar is dat altijd mogelijk? Bellen is al iets persoonlijker dan teksten of voicemail. En benoem wat je graag wilt en voor wanneer je dat wilt. In dit geval gaat het om de vertaling, maak een afspraak over wanneer hij er bij jou op terugkomt. Spreek af om elkaar dan te ontmoeten en dat hij dan de vertaling kan toelichten en je hebt een gezellige avond of dag met hem. Hij heeft dan een deadline en het is minder vrijblijvend om er een keer op terug te komen. Hij heeft al gezegd dat hij je ermee wil helpen.

Sommige mensen hebben het nodig dat je iets vaker contact zoekt en dat er minder initiatief voor contact terugkomt. Maakt dat de vriendschap minder waard? Heb je dan een verschil in belang van de vriendschap? Of accepteer je dat het bij hem zo gaat en ga je er zelf wat vaker achteraan? Het is immers zo dat als jullie contact hebben, dat het erg fijn is. Accepteer je dat?
Succes.
Linda
C
Corine
17-09-2016
Hoi Pien,

Je geeft aan nog zoekende te zijn naar waar je ergernis vandaan komt. Wat het precies is weet ik natuurlijk niet, maar ik heb geprobeerd bij mezelf te voelen waar vandaan mijn ergernis misschien zou komen, wellicht heb je er iets aan.

1. Je geeft aan dat je ergernis niet is dat je vind dat iemand open en eerlijk moet zijn, maar wellicht vind je wel dat vrienden open en eerlijk tegen elkaar moeten zijn?
2. Ikzelf kan niet zo goed tegen mensen die hun verantwoordelijkheid niet nemen. En een smoesje verzinnen is 'je kop in het zand steken' en geen actie ondernemen om het probleem "jullie vriendschap" op te lossen.
3. Je hebt het gevoel dat hij onrespectvol met je omgaat. Immers: hij liegt, hij weet dat jij weet dat hij liegt (en jou daar dus mee zou kunnen kwetsen) en hij doet niet eens moeite om voorzichtig met jou(w gevoelens) om te gaan.
4. Hij gaat eigenlijk helemaal niet in op het probleem dat jij ervaart (jullie niet fijn lopende vriendschap, of jouw tekst die vertaald moet worden maar die nog steeds! niet vertaald is). Hij negeert het en je voelt je onbegrepen. En dat terwijl jij misschien wel altijd moeite doet om hem te begrijpen.
5. Zijn oneerlijke gedrag maakt jou onzeker over jullie vriendschap. Is die wel zo goed en diepgaand als jij zou willen?

Mocht er niks tussen zitten wat je raakt, waarbij je voelt dat het dat misschien wel is, dan kan het volgende helpen:

- Onderzoek jouw eigen kernwaarden eens en maak daar een kernkwadrant van (even googlen als je niet (goed) weet wat het is/hoe het werkt). Wat zijn de meest belangrijke waarden in jou leven? We ergeren ons namelijk aan mensen die het tegenovergestelde gedrag van onze kernwaarden/kernkwaliteiten vertonen.
- Vervolg jouw ergernis met 'en dat betekent dat...' en vul die stippellijntjes in. Bv: "Mijn vriend vraagt mij niet ten huwelijk, en dat betekent dat hij mij daar dus niet speciaal genoeg voor vindt. Voor jou wordt de zin die je afmaakt dus: Hij verzint een smoesje, terwijl hij weet dat ik weet dat het een smoesje is, en dat betekent dus dat ...".
- Pak een papiertje, en schrijf precies op wat je allemaal denkt/voelt over hem. Weeg je woorden niet af, maar doe lekker pietluttig en kinderachtig, en vooral: oordeel! We vinden vaak dat we 'correct' moeten zijn, waardoor we onze gevoelens en gedachten wegdrukken. Die gevoelens en gedachten zijn er niet voor niets, dus laat ze er gewoon zijn en schrijf ze op. Wellicht kom je dan (dichter bij) jouw precieze ergernis.

Grappig genoeg doet het er eigenlijk niet toe waar je ergernis precies vandaan komt. Feit blijft namelijk dat jij je verzet tegen de werkelijkheid: hij doet iets, wat jij niet wil dat hij doet (of hij doet iets niet terwijl jij juist wil dat hij dat wel doet). Accepteer het feit dat hij smoesjes verzint. Jouw overtuiging "Maar dat zou hij niet moeten doen, want... (om welke reden dan ook)" is het gene dat de situatie voor jou zo lastig maakt. Die smoesjes moet hij wél verzinnen, anders zou hij het namelijk niet doen. Jij hebt ergens in je leven vast ook wel een smoesje verzonnen, dat zal voor jou op dat moment nodig geweest zijn om met die situatie om te gaan. Jouw vriend heeft waarschijnlijk (nog) geen andere manieren om met de betreffende situatie om te gaan (wellicht ook weer gevoed door zijn belemmerende overtuigingen of gedachten), en kan dus niet anders dan smoesjes verzinnen. Je daar tegen verzetten is je tegen de werkelijkheid verzetten (en dat kost je alleen maar negatieve energie want je kunt je verzetten tot je een ons weegt, maar de werkelijkheid zal er niet door veranderen).

Ten slotte: jij bent op zoek naar een manier waarop jullie relatie wel werkt, want nu werkt 'ie niet. En jij wil van hém horen hoe hij die relatie dan zou willen hebben. Punt is alleen dat hij jullie relatie niet lastig vindt, jij daarentegen wel. Klopt het dan wel dat je van hém vraagt een oplossing te vinden voor jullie relatie? Jij wil zelf graag dat 'ie anders is, dus geef dan zélf aan dat jij hem anders wil zien (en hoe dan).

Hopelijk heb je iets aan bovenstaande :) Succes!
C
Pien
19-09-2016
Wauw, Corine... Even stil van jouw reactie. Dankjewel. Hier ben ik héél erg blij mee en kan ik mee verder. En ja, kernkwadrant ken ik uit mijn coachingsopleiding! ( Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat jij ook coach bent? Zo niet... je zou een hele goeie zijn! :) ) Ik ga zeer zeker met je tips en het kernkwadrant aan de slag!

p.s. Ik heb nooit aan hem een oplossing gevraagd voor mijn 'probleem' hoor overigens. Als dit in de casus zo overkomt spijt me dat. Ik ben me er heel goed van bewust dat mijn probleem MIJN probleem is en heb dat ook op die manier aan hem kenbaar gemaakt.
E
Erik
17-09-2016
Ik snap deze vriend helemaal.

Ik ben zelf ook niet goed in reageren op tekstberichten. Ze komen van allerlei mensen via allerlei media binnen, ik heb geen overzicht en ik moet er echt de tijd voor nemen om te reageren. Dus ga er vanuit dat het voor hem inderdaad ècht lastig is, al die berichten.

Verder, wat is het probleem? Dat hij niet reageert op berichten, of dat jij van hem verwacht dat hij dat wel doet?

Eén van de video's van Berthold Gunster vertelt: je hebt bij elk probleem drie opties: oplossen, omdenken of loslaten. Volgens mij is dit er een om los te laten. Hij reageert niet op berichten. Accepteer dat als feit, laat de verwachting los, bel hem op, prik een datum en ga samen iets leuks doen. Precies wat je zegt: negeer het negatieve gedrag en beloon het positieve gedrag.
E
Pien
17-09-2016
Ha Erik! Dankjewel voor je reactie! Ik wil graag even reageren omdat ik meer reacties heb gezien waarin gevraagd wordt wat nu eigenlijk echt het probleem is. En naarmate ik meer reacties lees, besef ik dat het 'probleem' achteraf helemaal niet zo 'sec' is: 'dat hij niet reageert op berichten'. Jullie missen natuurlijk ook een stuk van het verhaal, het geheel omvat meer dan voor jullie zichtbaar is en dat maakt het ook lastig om een goed beeld van het geheel te vormen. Dat begrijp ik heel goed.
Ook zie ik het woord 'verwachting' heel vaak voorbij komen. Eerlijk gezegd vind ik dat lastig. Misschien is dat een blinde vlek van mij hoor, die ik me (nog) niet bewust ben. Ik sta zeer zeker open voor feedback wat dat betreft maar op dit moment ben ik mij niet bewust van het hebben van verwachtingen. Daar heb ik zeker wel over nagedacht overigens. En daarover nadenkend ben ik dus tot de conclusie gekomen dat ik geen 'probleem' heb met het niet reageren op berichten. Wat ik lastig vind, (ik denk dat ik het zo beter kan beschrijven dan als 'probleem', het is gewoon iets wat ik lastig vind en waar ik jullie hulp bij vraag met de bedoeling er beter/makkelijker mee om te kunnen gaan) is de manier waarop hij reageert als ik het niet reageren op berichten bespreekbaar probeer te maken. Open probeer te gooien en aangeef een werkbare manier van met elkaar omgaan te willen vinden waar we beide tevreden mee kunnen zijn. Dat zou dus ook heel goed kunnen zijn dat hij aangeeft graag vrij te willen zijn in het al dan niet reageren op berichten. Dan kan ik daar rekening mee houden en me daarop afstemmen. Daar heb ik ook helemaal geen moeite mee. Waar ik wél moeite mee heb is dat hij op zo'n poging van mij reageert met een 'smoes'. Bijvoorbeeld toen ik iets via Messenger had gestuurd. Ik had hem gevraagd of hij me nog wilde helpen met het vertalen van mijn tekst, of liever wilde dat ik daar iemand anders voor zou zoeken en dat ik het zou begrijpen en geen probleem zou vinden als dat zo was. (Niet dat het zo makkelijk is om daar iemand anders voor te vinden omdat het een vertaling betreft in zijn moedertaal en ik ken verder niemand met die taal als moedertaal, dus het wordt toch altijd minder goed vertaald dan wanneer hij het zou doen. Dat terzijde.) Ik zag dat hij mijn vraag had gelezen en heb daarna meer dan een maand afgewacht. Geen reactie. Daarna heb ik dus het gebrek aan reactie van zijn kant bespreekbaar geprobeerd te maken. In de tussentijd had hij meermalen op zijn Facebook account dingen gepost, ik heb daar zelf nog op gereageerd. Hij reageerde op reacties van anderen op zijn posts op Facebook en onder posts van anderen. Zijn reactie op mijn poging e.e.a. bespreekbaar te maken was na drie weken: 'sorry, ik heb de laatste tijd amper op Facebook gekeken, vandaar dat ik nog niet heb gereageerd. maar stuur je tekst maar door hoor!' En dat was dus gewoon niet waar. Hij had juist heel veel en vaak op Facebook gekeken en hij kon ook weten dat ik dat wist. En dát is wat ik lastig vind. Ik merk dat ik me daaraan erger. En wat ik mezelf moet gaan afvragen is 'waarom' ik dat lastig vind en ik me daaraan erger en hoe ik dat kan veranderen in en voor mezelf. Is dat omdat ik 'verwacht' dat iemand eerlijk en open antwoord geeft op mijn vragen? Nee, dat is het niet. Maar wat het dan wel is ben ik nog niet uit voor mezelf.

Sorry als ik jullie op het verkeerde been heb gezet, ik wist dit zelf ook nog niet maar ben hier dus achter gekomen door het lezen van jullie reacties. Waarvoor alvast heel erg bedankt!!! :)