Boek ons
Denk mee

Tussen twee liefdes

09-02-2016

Het is tijd om de meedenker van Marco af te ronden. Marco zat vast tussen twee liefdes en deelde zijn verhaal met jullie. Hij kreeg volop reacties en dat heeft veel goeds gedaan in zijn situatie.

Dit was het probleem waar Marco mee zat:

De situatie waarin ik niet verder kom, waarschijnlijk doordat ik hierin blijf vastdenken, is als volgt;

Ik ben een gescheiden vader met twee dochters van 5 en 7 jaar oud. Een kleine 10 jaar geleden ben ik verhuisd vanwege mijn werk. In mijn nieuwe woonplaats heb ik destijds mijn inmiddels ex-vrouw ontmoet. Getrouwd en dus twee mooie dochters gekregen.

Inmiddels is mijn huwelijk ten einde. Ik heb een ruime omgangsregeling met mijn dochters. Om de week zijn ze van vrijdagmiddag tot en met dinsdagavond bij mij. In de andere weken zijn ze op dinsdagmiddag vanuit school tot en met het avondeten bij mij.

Sinds begin vorig jaar heb ik een lieve vriendin. Zij woont echter niet in de buurt maar in mijn oude woonplaats. Hierdoor hebben wij dus een relatie op afstand die ons allebei steeds meer moeite kost. We willen zo graag verder met elkaar, samenwonen, iets gaan opbouwen. Ik zou graag terug naar mijn oude woonplaats omdat ik mij daar thuis voel. Al die jaren heb ik altijd het verlangen gehad ooit terug te gaan. Maar ik wil mijn dochters niet minder gaan zien en ben ook bang voor de afstand die er tussen ons zal gaan ontstaan. Aan de andere kant is mijn vriendin zeer gehecht aan haar woonplaats en ziet zij er heel erg tegenop naar mij toe te verhuizen.

Gevangen tussen mijn twee grote liefdes. We hebben vele scenario’s laten passeren maar we lopen hier steeds in vast en komen maar niet tot een voor ieder bevredigende oplossing. Ik ben erg benieuwd naar mooie omdenk-ideeën, ervaringen van anderen of gewoon een nuttige tip.

Marco reageerde als volgt op al jullie tips en ervaringen:

Lieve meedenkers, allen ontzettend bedankt voor het meedenken met ons "probleem". Sommigen van jullie hebben het geïnterpreteerd alsof ik vroeg om advies in het maken van een keuze. Deze keuze hoeft niet te worden gemaakt, mijn dochters staan altijd voorop en komen op de eerste plaats. Ik was vooral benieuwd naar ervaringsverhalen en creatieve omdenk-ideeën. En ook al wisten we diep in ons hart de uiteindelijke oplossing al, toch hebben de veelvuldige reacties ons enorm geholpen en gesterkt in het maken van de juiste beslissingen. We genieten van al het mooie dat we hebben en dat ons door deze bijzondere situatie geboden wordt!

Vergelijkbare situaties

Iets waar Marco veel aan heeft gehad, zijn de vergelijkbare verhalen van de meedenkers. Er waren ongelooflijk veel mensen die in eenzelfde situatie zitten of hebben gezeten. De meesten van hen gaven Marco de tip om altijd voor zijn dochters te kiezen. Zo kan hij bijvoorbeeld bij zijn dochters wonen als zij in zijn huis zijn en kan hij bij zijn vriendin wonen als zijn dochters bij hun moeder zijn. Op die manier kan hij ook nog eens soms in zijn oude woonplaats zijn. Een andere optie was dat de kinderen in een huis gingen wonen en Marco en zijn ex-vrouw dan om en om in dat huis zouden wonen.

Marco mailde ons:

Voor wat betreft het resultaat; dit is ook waar we naartoe aan het werken zijn. Mijn woonlasten in mijn huidige woonplaats zien te verlagen waardoor er meer speling ontstaat om in de woonplaats van mijn vriendin al rustig aan iets op te bouwen samen, op de dagen dat ik de kinderen niet onder mijn hoede heb.

Geluk

Er kwamen veel toejuichende kreten vanuit de meedenkers. Ze stelden dat Marco aan het vastdenken was en zijn situatie op een andere manier zou moeten benaderen. ‘Wat een mazzelaar’ en ‘wat mooi, twee liefdes’ kwamen we bijvoorbeeld een aantal keer tegen in de reacties. Volgens veel meedenkers moet Marco zich juist gelukkig prijzen met de rijkdom aan liefde die Marco heeft. Hij moet het dus helemaal niet zien als een probleem maar als een geluk. Geniet van alle liefde, van je dochters én van je vriendin. Deze liefde kan hartstikke mooi naast elkaar bestaan.

Wij hebben er alle vertrouwen in dat dit Marco helemaal gaat lukken!

Bedankt weer voor het meedenken allemaal. Marco heeft dus echt iets aan jullie tips gehad. Heb je zin in meer meedenkers? Binnenkort vind je op onze website weer een paar kersverse problemen. Alle lopende casussen vind je hier. Schroom je ook vooral niet om je eigen meedenkverhaal in te sturen.

86 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
09-02-2016

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
Z
Zefanja
17-02-2016
Kunnen jouw kinderen jou tegemoet komen? Ik denk het niet. Ze hebben voorlopig nog geen rijbewijs of andere mogelijkheden om zichzelf over grotere afstanden te verplaatsen. Ik neem aan dat dit voor je vriendin wel een mogelijkheid is?

Je zit in de spagaat. Werk, wonen, liefde en kinderen. Maar wat nou als je toch gewoon de tijd neemt? Mag het ook even knellen? Kun je dromen? Hoe ziet je ideale droom eruit als er geen reisafstanden waren?

Misschien even buiten de box denken... Wat vindt jouw vriendin zo moeilijk? Is het wel dat reizen? Of is het meer dat ze haar eigen plekje in jouw leven wil? Ik weet dat mijn moeder de flexibele was in haar huidige relatie, mijn zusje en ik waren net het huis uit en zijn kinderen een jaar of 8 jonger en nog op de basisschool. Het reizen vond ze vermoeiend en gedoe, maar dat was niet de angel. Uiteindelijk is hij verhuisd naar een stad dichtbij het dorp waar hij woonde en zijn kinderen toch naar de middelbare school zouden gaan. Voor de reisafstand maakt het nauwelijks uit voor mijn moeder, maar dit huis hebben ze samen uitgezocht, het is nu ook haar thuis.

Wat wilde je graag horen? Ik kreeg het gevoel dat je toestemming en redenen zocht om voor je vriendin te kiezen. Ik hoop dat je voor je kinderen kiest. Zij hebben geen keuze en je vriendin heeft wel een keuze. Ik hoop dat je de kracht hebt om beide liefdes in stand te houden voor langere tijd. Ik houd het zelf al 6,5 jaar uit met 2 etmalen per week. Bij mij is het de studiesteden die ons scheidt. Gelukkug valt er veel te dromen.
K
K.
17-02-2016
Als je verhuisd naar je vriendin, word het alleen voor haar makkelijker. Dat wil zeggen als ze niet mee wilt rijden om de kinderen op te halen. Je kinderen heen en weer rijden is voor hun ook geen pretje. Bovendien is het moeilijk voor kinderen om part-time vriendjes te maken. Als ze verder echt niet in de buurt wonen. Misschien kunnen jou kinderen het wel, omdat ze het gewend zijn bijvoorbeeld, maar de nieuwe buurt kinderen moeten dat ook maar kunnen. Mijn zoontje van 7 heeft er erg veel moeite mee. Wij gingen niet verhuizen om te kunnen samen wonen. Wij moesten verhuizen om de kosten naar beneden te krijgen. Dat lukte niet binnen het dorp waar mijn zoontje de meeste tijd verblijft. Wij rijden 3 kwartier heen en terug. Daar word je echt niet vrolijk van. (eerst was het 10 minuten) Wij hadden niet echt veel andere keus helaas. Mochten onze financiën ooit verbeteren (waar ik wel van uit ga) dan verhuizen we terug. Ik denk dat het zeker op de lange termijn problematisch kan worden. Met kinderen in de pubertijd die liever ''thuis'' blijven bij hun vrienden dan dat ze mee moeten naar een ander huis waar het ''saai'' is. Als je de mogelijkheid hebt, kies dan voor het gemak, de rust, de vrede, het vertrouwde voor je kinderen. Een moeilijke keuze, voor alle partijen. Probeer je het eens in te denken van uit het kind zijn. En vanuit de gedachte van een puber.
M
Martine van Middelkoop
17-02-2016
Heel herkenbaar! Wij lossen het op met een (groot) vast huis waar de kinderen wonen en m'n ex en ik om beurten zijn. Maar soms ook tegelijk, want we hebben er ieder onze eigen etage. De tijd dat we niet bij de kinderen zijn, brengen we met onze nieuwe liefdes (en hun kinderen) door! Hoe dit op langere termijn gaat bevallen gaan we ervaren, volg daarvoor m'n blogs @voordekinderen op Facebook en Twiiter! Veel succes en geluk :-)
R
Riemer
17-02-2016
Ik zie het probleem niet. Tegenwoordig bestaan er auto's, is er OV en is het op velerlei manieren mogelijk om je geliefde te ontmoeten.
Je kinderen gaan een leven lang mee, eerdere ervaringen hebben jou geleerd dat een relatie met een levenspartner niet eeuwig hoeft te zijn.
Er is hier geen situatie van "vastdenken" maar er is hier een situatie van "niet meer denken".
Wat als je niet kiest?
F
Fiona Schneijderberg
17-02-2016
Beste Marco. Jouw verhaal vertoont gelijkenissen met de mannier waarop in nu leef. Misschien dat je iets uit mijn verhaal kunt halen. Mijn partner woont op 2 uur afstand van mij en mijn dochter. Wij hebben al 16 jaar een relatie en hebben in die periode 5 jaar samen gewoond. Ik werd daar niet gelukkiger van en daarom hebben we de stap genomen dat ik terug ging naar mijn roots. Hij kon/kan niet mee verhuizen daar hij een eigen bedrijf heeft en dit financiel en logistiek gezien niet mee kan verhuizen. Het idee dat wij samen moesten blijven wonen, omdat dat zo hoort is naar mijns inziens vast denken. Vaak hoor ik de vraag en je dochter dan, dan ziet ze haar vader weinig. Mijns inziens is niet de frequentie van elkaar zien belangrijk, maar de inhoud als je elkaar ziet en er voor elkaar zijn als het echt nodig is. Daarnaast hoor ik regelmatig, maar dan sta jij er vaak alleen voor. Ook hierin geld dat er voordelen zijn die erg onder gewaardeerd zijn: ik heb geen last van ergernissen, vuile was, uiteenlopende opvoedingsideen en onze relatie is zal nooit vast roesten in gewoontes. Daarnaast is het verlangen naar elkaar altijd aanwezig waardoor we altijd naar de weekenden uitkijken. Bij ons werkt dit en mede daardoor zijn we zo lang bij elkaar. We zijn nu allemaal gelukkig, mede door hoe we nu leven. Dit is mijn verhaal en mijn kijk op relaties en wat ik daarin belangrijk vindt. Daarnaast denk ik dat het belang is dat je met elkaar praat, voor wie is wat belangrijk, waarom, waar komt dit vandaan. Je dochters, je ex en je vriendin sterk maken door in gesprek te gaan. Hen te laten inzien dat kwaliteit van contact iets anders is dan de frequentie en natuurlijk dit ook waar maken door er te zijn als het echt nodig is.
B
Bert
17-02-2016
Hoi Marco,
Het is simpel je kiest onvoorwaardelijk voor je kinderen als je nieuwe liefde het niet kan opbrengen om jou tegemoet te komen is het geen echte liefde. Ga verder met je leven en je vind vast een lieve vrouw die voor jou en je kinderen kiest ,succes.
R
RA
17-02-2016
Beste Marco,
In jouw verhaal kan ik niet afleiden hoe groot de afstand is tussen jouw huidige woonplaats en die van jouw vriendin. Mijn excuses als deze verder is dan in mijn voorbeeld of moeilijk(er) overkombaar is.
Ik wil daarbij toch wel zeggen dat afstand steeds relatief is. Ik ben opgegroeid in Australië en de VS, en wat daar naast de deur was, wordt hier (in België in mijn geval) al als veraf beschouwd.
Ik ben vier en half jaar geleden gescheiden. Mijn nieuwe vriend en ik woonden in twee verschillende steden, ongeveer 60 km van elkaar. Wij hebben elk drie kinderen, toen allen nog in de lagere school, en hadden elk een week/week regeling van verblijf.
In eerste instantie hebben de apart gewoond, dan hebben we wisselend - met de kinderen - bij elkaar gelogeerd. Maar wij wouden natuurlijk een nieuwe thuis die van iedereen was (niet de helft die 'op visite' ging bij de anderen). Wij hebben toen in beide steden gezocht, maar uiteindelijk ben ik verhuisd. Mét mijn kinderen. En de kinderen zijn op hun school gebleven en ook hun naschoolse activiteiten blijven lopen. Dat vraagt wat organisatie en vooral ook inzet om heen en weer te rijden. En om de twee weken een hele woensdagmiddag (als zaakvoerder geen evidentie om die tijd te nemen, maar ook wel een verrijking voor mezelf om het wel te doen) dat ik 'taxi' speel voor de kinderen.
En nu hebben de kinderen twee 'thuizen' en zijn ze multi-burger in twee steden. Dat kan toch enkel een verrijking zijn? Het enige dat we allemaal daarvoor moeten over hebben is wat tijd in de auto. Maar dat is ook tijd dat we hebben om bij te praten, samen muziek te beluisteren (via de smartphone om beurten een liedje kiezen) enzoverder.
Ondertussen zijn wij een nieuw samengesteld gezin van 8, en vonden wij heel goed onze draai. Wij hebben een ideale woning gebonden die van 'ons' is en waar ieder zijn plek heeft. Een week met 2 en een week met 8. In elk geval veel leven ;-)
Daarnaast dient toch ook gezegd dat mijn (ondertussen) man en ik allebei zelfstandige zijn en een heel druk werkagenda hebben.
Vermoeiend? ja. Soms moeilijk? Ja. Vraagt het toegevingen? Uiteraard. Maar geen seconde dat ik spijt heb van mijn beslissing. Een beetje moeite (moeten) doen kan geen kwaad. Kijk naar de verrijkende kanten en niet enkel naar de beslommeringen.
En sta jezelf toe om je eigen geluk ook na te streven. Enkel een gelukkig persoon kan een ander (ook kinderen) écht gelukkig maken. Geniet van wat je hebt, wat je kan hebben. Er zijn voor elkaar betekent veel meer dan enkel meetbare tijd dat je samen bent. Zoek gewoon een evenwicht waarbij jouw beide liefdes een plaats krijgen, want ware liefde kent geen beperking, geen grenzen en geen afstand.

Veel succes!
I
Ilse
17-02-2016
Waarom de kinderen heen en weer laten reizen tussen de huizen van de gescheiden ouders? Je kunt ook samen met je ex een huis organiseren waar je kinderen vast wonen. Jij en je ex zijn daar dan om en om. De overige tijd ben je bij je nieuwe liefde in je oude woonplaats.
L
Linda
17-02-2016
Kinderen gaan voor. Zij hebben het recht in 1 woonplaats en leven op te bouwen. Naar vriendjes te gaan wanneer zij dat willen en niet belemmerd te worden door de afstand.
Juist voor pubers, wat ze ook gaan worden, is het belangrijk dat zij zonder moeite en zonder afhankelijk te zijn van hun ouders, gewoon bij hun vrienden te kunnen chillen.
L
Lidwien
17-02-2016
Marco, ik denk niet dat je gevangen zit tussen 2 liefdes. Je bent gezegend dat er zovelen van je houden. Jij hoeft jezelf alleen maar de vraag te stellen hoe jij je parttime gezinnetje in stand kunt houden als vader, en dan kan jou vriendin beslissen of ze ook deel wil uitmaken van dat gezin. Veel succes en geniet vooral van de liefde die je omringt.