Boek ons
Denk mee

Ongemotiveerde dochter

11-07-2016

Vandaag is het tijd om de meedenker van Alicia af te sluiten. Haar 17-jarige dochter hoeft bijna niet naar school, wat resulteert in veel uitslapen en luieren. Dit gedrag is een doorn in het oog van Alicia. Wij vroegen jullie om haar te helpen bij het omdenken van dit probleem. Kan dit gedrag de bedoeling worden? We vroegen ook naar ervaringen. Hoe zijn jullie met een soortgelijke situatie omgegaan? Wat hielp nu het beste?

Zo omschreef Alicia destijds haar probleem:

"Ik heb een vraag over de omgang met mijn dochter van 17 jaar. Ze heeft al een langere periode nauwelijks school en ook volgend schooljaar heeft ze maar acht uur les per week, verspreid over vier dagen. Gevolg is dat ze halve dagen in bed blijft liggen. Ze komt er op z'n vroegst om 13.30 een keer uit om vervolgens uitgebreid te gaan ontbijten en haar mobiel te gebruiken. Tegen een uur of drie gaat ze zich vervelen en depressief voelen. Met een beetje geluk gaat ze nog wat ondernemen of helpt ze na wat aandringen mee met de voorkomende klusjes. Dit is dag in en dag uit hetzelfde ondanks goede en fijne, maar ook boze en geïrriteerde gesprekken met haar. Ze is het ermee eens dat het niet gezond is en dat ze een baantje moet gaan zoeken, maar doet het niet.

Aangezien we verder allemaal hard werken in ons gezin, stoort me dit gedrag enorm. Wel de hand op houden, maar geen enkele verantwoording nemen. Ik ben geneigd niet meer voor haar te strijken en geen geld meer aan haar hobby's enzo uit te geven. WiFi uitzetten is ook een sanctie waar ik wel eens gebruik van maak, maar het helpt allemaal niet veel. Haar eigen kamer bijhouden is al teveel gevraagd en doet ze na vele gesprekken hierover uiteindelijk wel. maar wat kost dat een energie zeg...

Heel graag jullie advies!"

Ervaringsdeskundigen

Het blijkt een onderwerp dat veel herkenning oproept. Met 77 reacties op de website en 109 reacties op Facebook hebben we in ieder geval genoeg om uit te kiezen. Tussen al deze meedenkers zitten ook ervaringsdeskundigen: ex-luierende dochters en zonen.

Esther bijvoorbeeld, is haar ouders erg dankbaar dat zij nooit over haar luierende gedrag hebben gezeurd. Ze vertelt dat ze gewoon zo ontzettend moe was, en als puber echt slaap nodig had. Op een gegeven moment wil iedereen zelfstandig zijn, en verandert het gedrag vanzelf.

Ook Jana is ervaringsdeskundige en schrijft dat ze het ongelooflijk vervelend vond als haar moeder haar veel te vrolijk kwam wekken 's ochtends. Van uitslapen werd ze ook niet gelukkig, maar dit was iets wat ze zelf nog moest leren.

Jortia is juist jaloers op de uitslapende dochter. Met twee peutertjes geniet ze er zo van als ze even tijd voor zichzelf heeft tijdens de middagdutjes.

We lezen veel oplossingen in de reacties, die er eigenlijk op neerkomen dat Alicia haar dochter kan helpen een nieuwe hobby of bezigheid te vinden. Heeft de dochter een schop onder de kont nodig om een baantje te zoeken, zoals wordt gesuggereerd door bijvoorbeeld Lien? Of, zoals Angela voorstelt, speel Pokémon Go! Dan gaat ze er eens op uit.

Accepteren

Wij waren vooral op zoek naar de reacties die het luieren van de dochter loslieten als probleem. Dit is nu eenmaal het geval, kan het juist mogelijkheden opleveren?

Dorien gaf aan dat haar huidige talenten benut kunnen worden. Zit ze de hele dag op haar telefoon? Misschien kan ze Alicia helpen met het opzoeken van informatie of het uitleggen van een app. Dit scheelt jou tijd en zij is er goed in. Ook ontbijt ze zeer uitgebreid, kan ze dan misschien meteen wat lunchpakketjes voor de rest van de familie maken? Of wat snijwerk doen voor het diner?

Ook werd door meerdere mensen verwezen naar het filmpje van Berthold over de lakse puberzoon:

https://www.youtube.com/watch?v=MBpjmUlAmOA

Laura is zelfs naar een van onze theatershows geweest:

Uit de show "Lastige kinderen? Heb jij even geluk!" Stop met opvoeden. Stop met van haar te verlangen wat goed is voor later. Maar kijk naar wat goed is voor in het NU. Luier eens een dagje (of meer) met haar mee en kijk eens of er dan vanzelf een gesprek opgang komt, waardoor je er achter kan komen waarom ze zo doet. Wie weet levert dat verhelderend inzicht op. Meer dan trekken aan een dood paard…

Spiegelen

Meerdere keren werd geopperd om Alicia het gedrag van haar dochter te laten spiegelen. Ga ernaast liggen en geniet samen oprecht van dit gedrag. Zo kan er meer echt contact ontstaan tussen moeder en dochter. Pim zei bijvoorbeeld:

Leuke reacties hieronder, maar het zijn oplossingen, geen omdenkers. Wellicht helpt hier de strategie van het rolverwisselen in combinatie met collaboreren. Maak van haar een partner en ga met haar mee in haar gedrag, kopieer haar, spiegel haar en doe hetzelfde als zij: laat opstaan, luieren, lang ontbijten, niet werken, geen klusjes, niet strijken, laat de boel lekker een tijdje verslonsen en ga "klagen" over hoe slecht het huishouden gedaan wordt. Ga flink tekeer tegen al die ijverige pubers die zo hard werken voor een zakcentje en zeik dat gedrag af. Ga samen op de bank zitten luieren en geniet van het feit dat je zo lekker kunt luieren. Niet opgeven, vooral lang volhouden en zorg dat het dusdanig oploopt dat zij de eerste is die er iets aan gaat doen en haar gedrag verandert. Blijf je rol dan nog even volhouden en als er meermalen acties door haar zijn uitgevoerd, begin je met belonen daarvan. Succes!

De reactie van Alicia

We hebben natuurlijk ook aan Alicia gevraagd of zie iets aan jullie reacties gehad heeft en hoe het nu met haar dochter gaat. Hieronder haar reactie:

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de uiteenlopende reacties en tips die gegeven zijn.

Ik kwam veel adviezen tegen die we al hadden toegepast, maar er zaten ook eyeopeners bij die mij hebben geleerd anders naar de situatie te kijken en naar de verwachtingen die ik heb van mijn dochter.

Het laatste schooljaar van HAVO 5 heeft onze dochter niet kunnen afmaken door deze situatie, dit hoopt ze het huidige schooljaar te doen. Ze heeft deze extra tijd nodig om dingen op een rijtje te zetten.

Inmiddels is ze ook bij professionele hulpverlening beland waar ze nu ondersteuning krijgt in het plannen van haar afspraken en dagindeling.

We hebben het advies van Lien opgevolgd en onze dochter ook voor de keuze gesteld om thuis te werken of een betaalde baan te zoeken.

Dit heeft haar enorm geholpen, ze heeft gesolliciteerd en heeft een baan. Hierdoor is ze gemotiveerd om uit bed te komen, het geld wat ze verdiend kan ze leuke dingen mee doen, ze ontmoet andere mensen en staat veel positiever in het leven.

Ze houdt best haar lange uitslaap dagen en blijft de rommelkont, maar dit is geen punt van ergernis meer. Deels omdat ik anders naar de situatie ben gaan kijken, maar vooral ook omdat ik zie dat onze dochter nu gelukkiger, blijer en positiever is geworden.

Ze wil voorlopig nog gebruik maken van de professionele ondersteuning, er zijn best lastige momenten waarop ze zelf aangeeft dat ze voelt dat ze terugvalt in somberheid en depressie.

Ze herkent de signalen nu en heeft geleerd dat teveel in haar hoofd en agenda haar lamslaat. Om die reden moeten we nu zelfs haar helpen op de rem te trappen en niet te veel hooi op de vork te nemen.

In de reacties las ik ook regelmatig de adviezen terug om te investeren in een goed contact, het doen van leuke dingen en de ontspanning zoeken.

Ondanks de zorgen en ergernissen die er waren hebben we deze momenten veelvuldig gehad. De band was en is sterk en warm en het is heerlijk om nu een dochter te zien die weer geniet van de gewone dingen en van haar persoonlijke groei naar volwassenheid.

Ook onder andere de reactie van Jana en Esther als ervaringsdeskundigen waren fijn om te lezen, hoe zij terugkijken op een soortgelijke periode en nu in het leven staan.

Wat ik vooral geleerd heb? Relativeren, vertrouwen dat het wel goed komt en loslaten…

Iedereen bedankt voor het meedenken!

Bedankt weer voor het meedenken allemaal. Heb je zin in meer meedenkers? Binnenkort vind je op onze website weer een paar kersverse problemen. Alle lopende casussen vind je hier. Schroom je ook vooral niet om je eigen meedenkverhaal in te sturen.

79 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
Nelleke Poorthuis
11-07-2016

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
H
Harry
22-07-2016
Misschien moet je haar gedrag eens een paar dagen spiegelen. Blijf je zelf lekker in bed liggen. Geen boodschappen doen. Niet koken. Niet wassen. Niet schoonmaken en opruimen. Kortom niets faciliteren wat allemaal zo vanzelfsprekend is. En natuurlijk doen alsof je neus bloedt. Benieuwd hoeveel dagen je nodig hebt.
H
Anoniem
22-07-2016
....het idee klinkt heel aanlokkelijk, maar daar is de rest van het gezin dan natuurlijk ook wel de dupe van. ... ben bang dat dat niet gaat lukken!
H
Anoniem
22-07-2016
....het idee klinkt heel aanlokkelijk, maar daar is de rest van het gezin dan natuurlijk ook wel de dupe van. ... ben bang dat dat niet gaat lukken!
J
Jessica
22-07-2016
Ga samen met haar dagjes uit en doe wat gezelligs (zoals een dagje hamam, beautybehandeling of iets avontuurlijks als een paardrijles/tocht of een dagje karten/klimmen/raften- wat goed bij haar/jullie past) en maak van die momenten gebruik om het gezellig te hebben, maar ook een beetje bij te praten. Niet op een dwingende manier, maar op een belangstellende manier. Kortom, biedt iets aan dat veel aantrekkelijker is dan haar bed en kom erachter wat er in haar omgaat. Maak het uitnodigend, maar ga niet leuren ermee. Probeer haar verder te laten merken dat ze er mag zijn. Benoem vooral wat je waardeert, geef eerlijke complimenten en negeer het hanggedrag, want als ze op mij lijkt toen ik die leeftijd had, kan ze wel wat positieve feedback gebruiken en gaat ze bij kritiek extra er tegenin.
J
JT Rugge
22-07-2016
Als je er niet uitkomt: samen naar Jeugdzorg voor een goed plan
E
Esther
22-07-2016
Ze neemt geen verantwoordelijkheid omdat ze zich ook niet verantwoordelijk voelt.
Mijn ouders betaalden mijn school, Zorgverzekering en ik kreeg kleedgeld. Wanneer ik verder nog geld aan iets uit wilde geven bijvoorbeeld uit gaan, dan moest ik zelf dit geld verdienen. Een regel was wel dat ik niet op stap mocht zonder geld. Omdat je niet op iemand anders zak kan teren, aldus mijn ouders.
Wilde ik niet werken? Prima maar dan kon ik dus ook niet naar de kroeg. Nou reken maar dat ik een bijbaantje gezocht heb.
Dit heeft er okk voor gezorgd dat ik de waarde van geld heb leren kennen. En nu, nu ik samen woon, ik ook op een verantwoorde manier met geld om kan gaan.
Mijn advies is om de keuze bij haar te laten: niet werken is prima maar dan zijn er dus ook geen inkomsten. Zo is het in de "volwassen" wereld ook!
E
Ilonka
22-07-2016
Zo hebben mijn ouders het ook gedaan. Ik kreeg wel geld voor kleding maar al het andere extra moest ik zelf doen. Ga der maar voor werken en nog ben ik regelmatig lui thuis totdat mijn ouders een weekend of week weg zijn. Dan ziet het huis er spik en span uit want dan ben ik ineens verantwoordelijk ipv mijn ouders
J
Juliette
22-07-2016
Volgens mij is hier helemaal geen probleem. Heerlijk toch als je nog zo weinig verantwoordelijkheden hebt. Zolang de resultaten goed zijn op school lekker zo laten. Doet ze wel leuke dingen met vriendinnen? Zoals een van de eerdere reageerders zei: er komt nog genoeg tijd waarin je je over van alles druk kan maken.
A
Anja
21-07-2016
Ik heb jaren geleden in een soortgelijke situatie het volgende gedaan. Ik heb een uitzendbureau gebeld en gezegd dat ik een zoon van 18 had, die leuk, sterk en gezellig is en heel goed kan werken. Alleen week zoeken kan hij blijkbaar (nog) niet goed:) Of zij iets voor hem hadden? En ja hoor, ze moesten lachen, maar ze begrepen mij ook. En...
hij kon die dag meteen langskomen.
Ik ben hem wakker gaan maken met de boodschap: wakker worden, je hebt om 12.00 uur een sollicitatiegesprek. Zorg dat je er fris en fruitig en op tijd bent.
Hij ging en kon daar meteen aan de slag. Dat was fijn, voor hem, voor ons, voor de fhele situatie. Geen kwaad woord gevallen en mijn energie positief besteed. Ze zijn eigenlijk nog zo jong en hebben soms gewoon nog even wat hulp nodig. Succes!
k
karin
21-07-2016
Waarschijnlijk heb je maar 1x in je leven zo veel vrije tijd; daar ligt n kans; Je kan zelf bedenken wat je daarmee zou willen doen behalve lekker luieren? Een baantje waarmee je kan sparen voor ... n luxe mobiel, een scooter of n tablet? Of een cursus surfen of schilderen? Of... trainen voor n halve marathon? Of toch het allerliefste gewoon niks, kan ook, maar wees je bewust van deze kans.
K
Kelly
21-07-2016
Ik ben pas 29 en een zoon van 2.5 dus misschien niet de juiste persoon maar wel ben ik ook 17 geweest. Ik werkte al vanaf 12 jaar. 2 krantenwijken. Op mijn 15de kwam er een horecabaan bij. Ik heb
Naast mijn studie/stage alle vrije uurtjes gewerkt. En nu kan ik eerlijk zeggen dat ik daar ontzettend veel spijt van heb!
Bijbaan is zeker niet verkeerd begrijp me goed maar zoek een mooie middenweg. Als ze al 17 is kan ze zeker iets in huis doen. Spreek af wat ze kan doen bijvoorbeeld haar eigen strijk of misschien 1x in de week voor het eten zorgen maar ga dan niet de hele tijd vragen wanneer het gedaan wordt maar laat haar zelf beslissen. Als zal het koken natuurlijk wel even afgestemd moeten worden ;) Ik heb vroeger ook altijd alles gekregen maar waardeerde dit wel en wist hoe hard mijn ouders altijd gewerkt hebben. En ik werkte zelf altijd. Als cijfers op school goed zijn en er een beetje in het huis geholpen wordt zou ik er niet een te groot probleem van maken. Er moet zeker respect zijn maar lang uitslapen hoort erbij als je jong bent en als straks iedereen geld heeft voor uitjes/kleding/vakanties komt ze er zelf wel achter dat het niet slim is wat ze doet. Hoe meer ouders over dingen 'zeuren' hoe meer de meeste zich gaan afzetten denk ik zelf. Kortom probeer samen een mooie middenweg te vinden ze mag zeker haar steentje bijdragen maar vooral is ze maar 1 keer 17 en werken kan ze nog tot 67 (of nog langer) succes!!
G
Gerrita
21-07-2016
Beste Nelleke, Heel herkenbaar. Zelf ben ik een harde werker en een dochter die veel in bed lag of 'de hot op was'. . Pushen, duwen en trekken en sancties heeft geen enkel effect. Dus niet meer doen. Strijd geeft negatieve aandacht en je krijgt er een rotsfeer van. Geef je dochter pluimen: complimenteer wat zij goed doet. Ik ben mijn zeer tegendraadse dochter gaan vertellen hoe lief ik haar vond. Zij was volledig verbaasd. Ik legde uit dat ik haar gedrag vervelend vond, maar dat ik haar heel lief vind. Zoek het positieve in je dochter. Bv. Je dochter is niet lui, maar zorgt goed voor zichzelf. Zij zal voorlopig geen last krijgen van een burn-out. .Als je steeds positieve dingen blijft zeggen verandert haar gedag langzamerhand in positieve zin. Duurt wel even hoor. Mijn dochter is nu 23 en ik heb een hele goede warme band met haar. Mijn dochter vergeleek zich met succesvolle anderen uit het gezin, en had last van faalangst. Succes en probeer te genieten van de verandering in jezelf. Hartelijke groet!
M
Marjolein
21-07-2016
Hoe erg is het? Als eerste zou ik de band met de dochter goed willen houden. Bedenk je wat er allemaal goed gaat in haar leven en hoe ieder kind een periode heeft waarin hij/zij zich afzet van de ouderlijke macht om te komen tot een meer zelfstandige en autonome ik. Haar kracht op het moment is het goed kunnen ontspannen door de verantwoordelijkheden te laten varen, haar zwakte is echter dat het kennelijk resulteert in een gebrek aan behaalde resultaten ten aanzien van de verwachtingen van anderen. Kennelijk heeft zij hier geen last van, maar kennelijk triggert jou dat, doordat beide waarschijnlijk andersom zijn wanneer we op deze variabele kijken naar jouw kracht en zwakte. Het liefst vind je een gulden middenweg, maar als het niet mogelijk is, misschien is het dan tijd om het op dit moment te accepteren en hoort het bij deze levensfase en groeit ze later naar deze gulden middenweg toe of haar eigenlijke ik. Over de privileges die je afneemt op bepaalde momenten, die zou ik slechts rechtstreeks koppelen aan slecht gedrag en niet inzetten om te stimuleren om goed gedrag wenselijk te maken. Om goed gedrag wenselijk te maken zou ik positieve onvoorspelbare stimuli toevoegen (bij voorspelbare stimuli worden ze gewoon en verdwijnt vertoont gedrag eerder na het verdwijnen van de positieve stimulus). Graag wens ik je veel succes bij het vinden van de juiste weg.