Boek ons
Denk mee

Mijn vriend lust geen groenten

05-02-2016

Wij kregen weer een heleboel reacties binnen over het probleem van Sara. Haar vriend eet amper groenten en dat baart haar zorgen en leidt tot ergernissen. Jullie meedenkers hadden hier wel het een en ander over te zeggen en hebben geprobeerd om Sara te helpen met haar probleem. Hieronder een samenvatting van de reacties en een reactie van Sara.

Dit is wat Sara ons mailde:

Mijn vriend is 26 jaar oud en eet het liefst geen groenten. Hij vindt ze vies, zegt hij. Bij zijn ouders hoefde hij nooit groenten te eten. Toen we gingen samenwonen had ik het idee dat mijn vriend na ongeveer een jaar al wel aardig wat groenten zou eten en er geen moeite meer mee zou hebben.

Nu, na anderhalf jaar samenwonen, vindt mijn vriend alleen ui en prei ‘oké’. De overige groenten vindt hij nog steeds vies. Ik hou van koken en lust zelf eigenlijk zo’n beetje alles wel. Omdat ik bang ben voor de gezondheid van mijn vriend en koken graag als een hobby wil behouden (een eter die nooit enthousiast is, motiveert niet), zou ik het erg fijn vinden als mijn vriend meer groenten leert eten.

Zelf heb ik al vrij veel dingen geprobeerd, denk ik. Ik heb samen met mijn vriend gerechten bedacht, zodat we beiden inspraak hadden, alleen vond hij dit niet nodig. Ik heb hem gepusht groenten te eten, geen succes. Chagrijnige hoofden en veel gezeik. Hem laten koken. Resultaat: 100 gram prei in een pan bami voor 2 personen. Ik heb het ook wel eens los gelaten, al lukt me dit niet, omdat het vol tegen mijn principes in gaat. Misschien moet ik het ook wel helemaal loslaten. Alleen zou me dat heel veel moeite en pijn doen, omdat ik mij druk maak om zijn gezondheid en me afvraag hoe het ooit zal gaan als we kinderen (mogen) hebben en papa geen groente eet.

Ik moet wel zeggen dat wanneer de groenten door het eten zitten, zoals bij pasta’s en wokgerechten, mijn vriend wel een deel van de groente eet. Al is dit deel niet gegroeid in de anderhalf jaar dat we samenwonen. Zodra we aardappels eten, wil meneer helemaal geen groenten en krijg ik hem ook niet zo ver dat hij er iets van eet.

Buiten groenten om, lust mijn vriend ook geen rijst, eet bijna geen fruit en veel sauzen en kruidenmixen vindt hij ook niet lekker. Graag zou ik willen dat mijn vriend in ieder geval de gevaren gaat inzien van het feit dat hij geen groenten eet.

Het probleem achter het probleem

Veel van jullie keken of er achter deze situatie misschien nog een dieperliggend probleem zit. Waar komt de aversie tegen groenten van Sara’s vriend vandaan? Is het gewoon omdat hij het echt niet lust of zijn er vroeger aan de eettafel dingen voorgevallen die verband houden met zijn huidige eetgewoontes. Er werd ook gezegd dat dit probleem een issue is geworden in de relatie tussen Sara en haar vriend. Waarom zou je hem dwingen? Heeft dit te maken met jullie verstandhouding? Is het een soort patroon? Er werd van alles gesuggereerd, maar de boodschap was: kijk naar het probleem achter het probleem. Misschien zit er veel meer achter dan dat hij ‘gewoon geen groente lust’.

Oplossingen

Zoals altijd werden er ook weer een heleboel oplossingen aangedragen. Deze waren aan de ene kant praktisch van aard, aan de andere kant wat meer emotioneel van aard. Zo zou Sara bijvoorbeeld gewoon een staafmixer kunnen gebruiken om de groenten fijn te malen en (stiekem) door het eten te doen. Ook zou hij bijvoorbeeld eens zelf kunnen koken. Misschien heeft hij wel hele lekkere vleesgerechten die hij jou kan laten proeven. Op die manier kun je toch lekker samen genieten van het eten en nieuwe recepten. En als hij niet wil koken, schrijf dan op wat hij allemaal wél lust en zie de mogelijkheden.

Accepteren

Is dit nou wel echt jouw probleem?, vroegen veel meedenkers zich af. Jouw vriend is een volwassen man en bepaalt dus lekker zelf wel wat hij wel of niet eet. Hij weet vast en zeker heel goed dat hij misschien niet zo gezond eet als hij zou moeten, maar blijkbaar interesseert hem dat niet zo veel. Probeer het daarom los te laten. Het is zijn eigen verantwoordelijkheid en je kunt iemand niet zomaar veranderen als hij er zelf niet achter staat. Blijf je focussen op je eigen hobby, ga lekker voor anderen koken die jouw kookkunsten, inclusief groenten, wél kunnen waarderen.

Reactie Sara

We hebben natuurlijk ook aan Sara gevraagd of ze iets met jullie reacties kon en hoe het er nu voorstaat met het eetpatroon van haar vriend. Dit is wat ze ons mailde:

In eerste instantie schrok ik van de reacties. Er was een groot deel van de mensen die met tips kwam. Helaas had ik deze tips zelf ook allemaal uitgeprobeerd, hahaha! Verder zei de ene helft dat ik het gedrag moest los laten en de andere helft zei dat ik hem moest los laten. Hem los laten zit er voor mij echt niet in, omdat wij heel veel van elkaar houden. Wel hebben de reacties over het los laten van het gedrag mij aan het denken gezet.

Met name de reactie van Ilse vond ik erg nuttig. Ik wist diep van binnen wel dat het probleem voor een groot deel bij mij ligt/lag. Dat was een goede eye-opener voor mij. Nadat ik alle reacties heb gelezen, heb ik het er met hem nog één keer over gehad. Ik heb hem verteld hoe ik erover dacht, maar dat ik ook wist dat het voor een heel groot deel bij mij ligt. Ook zei ik dat ik wou gaan proberen het los te laten en hem zijn gang te laten gaan. Dit heb ik sindsdien ook gedaan en ik merk dat het eten op zich nu veel prettiger is. Het koken is voor mij soms nog balen, maar dat zal ook wel wennen. Eigenlijk valt het los laten me nu niet eens zo zwaar. Het was denk ik met name de eye-opener die ik nodig had. Bedankt voor alle reacties!

Bedankt weer voor het meedenken allemaal. Sara heeft dus echt iets aan jullie tips gehad en het heeft haar zeker aan het denken gezet. Heb je zin in meer meedenkers? Binnenkort vind je op onze website weer een paar kersverse problemen. Alle lopende casussen vind je hier. Schroom je ook vooral niet om je eigen meedenkverhaal in te sturen.

72 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
05-02-2016

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
A
Anoniem
12-02-2016
Ik ben benieuwd wat hij doet als jullie ergens anders eten. Of hij dan gewoon eet wat hij krijgt voorgeschoteld. Mijn zoon (10 jaar) wil thuis niks, maar ergens anders eet hij ineens zowat alles. Gezichtsverlies?

Zelf maak ik graag zelf de sauzen, bij pasta's, maar ook pizza.
De bodem van een pizza zelf bedekken met gepureerde groente. Ik gooi er dan tomaat, wortel en andere groente bij. Idem dito bij pasta sauzen. Ongemerkt krijgt mijn zoon dan toch het nodige binnen.

Verder maak ik vaak 2 soorten groente. Zo hoeft hij niet van 1 veel te eten, maar van 2 een beetje. Dat lukt best aardig.

'Groene' smoothies werken ook goed. Wat gepureerde wortel bij verse jus d'orange. Wortel proef je dan amper terug. Leng het aan met wat water en de dikte is dan ook nagenoeg hetzelfde.

Het belang van groente laten inzien is lastig als iemand zich goed voelt denk ik.
Het effect van alleen aardappels en vlees eten net zo. Iemand moet zelf zijn of haar les leren. Je kan iemand helaas niet behoeden fouten te maken. De ruimte hebben om je eigen fouten te maken is ook nodig.

Succes!
G
Gerdi Kranendonk
11-02-2016
Die is toch niet bij de tijd die man! Loslaten! Niet de groenten , maar de man!
J
Juliette
11-02-2016
Laat het los. Smaak is heel persoonlijk. Hoewel dit vrij extreem is kan je het een beetje vergelijken met mensen die muziek als lawaai ervaren. Kook 3x in de week pasta of wok. Vraag of hij 1 a 2 x buiten de deur wil eten (en dan kook jij voor een vriendin of je gaat naar een eetclub). En die andere twee keer kook je aardappelen en alleen voor jezelf groente. Wat betreft die kinderen. Ga je daar vooral pas druk over maken als ze er zijn. Kinderen kunnen makkelijke of moeilijke eters blijken te zijn. Je merkt het wel en kan kinderen ook nog wel uitleggen dat pappa dit nou eenmaal 'niet heeft geleerd '.
E
Erik
11-02-2016
Ik snap je vriend wel hoor, Sara. Ik ben zelf ook moeilijk met eten, ken veel smaken niet. Ik vermoed dat mijn smaakzin daardoor onderontwikkeld is, waardoor de smaaksensatie bij mij anders is dan bij anderen (heb je daar wel eens over nagedacht? Dat groente voor hem wellicht simpelweg ànders smaakt dan voor jou). Heel toevallig heb ik ook een vriend die heel erg van koken houdt, en omdat ik me bij hem veilig voel, heb ik hem gevraagd of hij mij wil helpen nieuwe dingen te proberen. Hij houdt er rekening mee als hij kookt door niet al te exotische dingen te bereiden, en héél belangrijk: hij veroordeelt mijn beperktere eetgewoontes niet. Vooral dat laatste is een grote reden waarom ik me veilig voel bij hem en me kwetsbaar durf op te stellen, en voor mijzelf is dat zeker een voorwaarde om nieuwe dingen te durven proberen.

Dus: voelt je vriend zich veilig bij jou als het om eten gaat? Durft hij zijn zwakte te laten zien, zonder dat hij bang hoeft te zijn voor oordelen? Of zou het kunnen dat hij misschien wat angstig is bij jou aan tafel (bang voor afkeuring), waardoor de spreekwoordelijke luiken dicht gaan en hij terugvalt in zijn oude gewoontes?

Punt 2 wat ik wil maken is dat jij niet kunt bepalen wat hij belangrijk vindt. Jij vindt gezondheid belangrijk (en eten lekker, en koken leuk), dus jij wil daar tijd aan besteden. Groot gelijk heb je, dus blijf dat vooral doen! Maar hij vindt dat niet belangrijk (genoeg). Tja. Dat moet je denk ik als gegeven accepteren. Iedereen vindt andere dingen belangrijk.

Bedenk ook dat je hem niet verantwoordelijk kunt stellen voor hoe hij is opgevoed bij zijn ouders thuis. (Uiteraard wel voor hoe hij zich nú opstelt).

Punt 3, je hebt je vriend niet nodig om je hobby uit te oefenen. Heb je vriend(inn)en die ook graag koken en vanalles eten? Spreek met hen af om (bijvoorbeeld) ééns in de week bij elkaar te komen eten, waarbij steeds één van jullie de gastheer/vrouw is en kookt voor de groep. Zo kun je de hobby delen met gelijkgestemden en heb je meteen een leuk avondje uit. Begin desnoods met één vriend(in)/kennis. Mocht je deze mensen niet in je vriendengroep hebben, dan zijn er volgens mij ook wel dergelijke kookclubjes te vinden op internet. Immers moet iedereen eten ;)

Ik denk dat je vriend zich gelukkig mag prijzen met een bezorgde partner die hem graag helpt. Maar zorg er hoe dan ook voor dat jij ondanks zijn slechte eetgedrag, zèlf gezond (en met plezier) blijft eten! Succes ermee!
J
Judith
11-02-2016
Misschien werkt dit hetzelfde als tussen ouders en kinderen: hoe meer druk je uitoefent dat hij bepaald gedrag vertoont, hoe meer het loont voor hem om dit juist níet te doen. Macht! Aandacht! Dus qua beïnvloeding kun je niet veel meer dan er ófwel een echte dealbreaker van te maken (ik wil alleen een partner die mét mij het goede voorbeeld aan mijn kinderen geeft cq actief moeite doet om langer/gezonder mijn partner te zijn) ofwel het helemaal bij hem te laten (zijn gezondheid is zijn risico). In beide gevallen is hij degene die moet beslissen of hij het de moeite waard vindt om gezond gedrag te vertonen, in plaats van dat jij die beslissing al voor hem genomen lijkt te hebben. Sterkte!!
P
Pauline
11-02-2016
Hoi! Een lastig probleem heb je.. Zoals hierboven al eens gezegd is, kun je groentes makkelijk 'verstoppen' in zoetigheden (zoete aardappelbrownie bijvoorbeeld). Ook kun je zelf pastasaus maken van tomaten, wortel, etc. Daar zit stiekem ook veel meer groente in dan je denkt! Of probeer het met de lunch: gebakken boerenomelet met tomaten, ui en paprika. Wat betreft fruit: zelf ijs maken, of misschien een lekker sapje? Het opbouwen en er geen strijd meer van maken lijkt me de beste tip. Hij is een volwassen man en hij mag natuurlijk zijn eigen keuzes maken! Laat vooral niet je eigen plezier in het koken bederven. Zie het als een uitdaging om hem lekkere dingen te laten eten ;)
M
Marianne
11-02-2016
Hoi Sara, wat mij vooral opvalt is dat je je vriend 'bemoedert' door te hameren op gezond eten en groenten leren eten. Maar je bent zijn moeder niet, en het is heel schadelijk voor je relatie als je die rol toch op je neemt. Zijn eigen moeder was bovendien makkelijker hierin, van haar hoefde hij geen groente te eten. Hij zal jullie gaan vergelijken en dat wil je niet.
Je vriend is volwassen, weet wat wel en niet verstandig is. Leg hem je zorgen een laatste keer uit en geef hem daarna zijn verantwoordelijkheid terug. En besluit voor jezelf of het een 'deal-breaker' is voor je relatie. Kan je ermee leven als hij blijft zoals hij is?
Succes!
L
Lisette
11-02-2016
Mijn vriend heeft precies hetzelfde, hij eet wel iets meer groentes (snijbonen, spinazie, boerenkool, bloemkool en bruine bonen) maar lust en eet geen fruit. Macaroni eet hij alleen met 1 sausje en dan zonder groentes, lasagne idem. Rijst eet hij niet. Buitenlandse gerechten eet hij bijna niet.
Wij koken bijna altijd apart, erg ongezellig, maar ik ga niet elke dag uren in de keuken staan en met een 4 pitsfornuis kun je niet alles tegelijk klaarmaken. Bij hem thuis werd altijd wat anders op tafel gezet als één van de kinderen iets niets lustte. Zijn moeder zegt dat hij vroeger al geen fruithapjes at, die spuugde hij weer uit. Ik had in het begin van onze relatie de stille hoop dat hij wel meer fruit en groente ging eten, maar na 4 jaar is dat wel verdwenen. Ik heb me erbij neergelegd, ik maak me alleen wel zorgen over de toekomst. Als wij ooit kinderen mogen krijgen en die wil ik alles laten proeven, hoe moet dat dan als papa vrij eenzijdig eet en regelmatig wat anders eet. Ben heel benieuwd hoe andere mensen daar over denken of daar misschien ervaring mee hebben?
K
Kathleen
11-02-2016
Tja , eten is wel heel belangrijk in het leven. Is alleen het eten een punt van ergernis?
of is er meer?

Misschien tijd voor een andere relatie ?
of twee verschillende maaltijden maken, voor je zelf en voor je vriend gewoon elke dag hetzelfde.
geniet van wat je voor jezelf kookt, en kook voor je vriend wat hij lekker vind en kook voor jezelf ook wat JIJ lekker vindt. .
zijn er meer ergernissen?
dan is het de vraag, wil jij je vriend veranderen of accepteer je hem zoals hij is?
Succes met je keuzes.
e
erica
11-02-2016
Herkenbaar! Mijn man is ook een moeilijke eter - geen groente (tenzij tot snot gekookt), geen vis, geen kaas en geen rijst. Dat klinkt als een uitdaging, tot je gaat opschrijven wat hij wel allemaal lust. En wat een mogelijkheden zie je dan! Ik ben zelf dol op groente, dus ik maak vaak maaltijden met eenzelfde basis, en dan varianten met wat we apart van elkaar lekker vinden. Want eten is meer dan vullen, het is voeden. En de stress die het geruzie oplevert is ongezonder dan het gebrek aan groente!