Boek ons
Omge- dacht

Ongewenst kinderloos

07-08-2013

Tijd om het meedenkverhaal over ongewenst kinderloos zijn af te ronden. De afgelopen tijd konden jullie hier helpen met dit probleem omdenken. Er zijn veel reacties binnengekomen; sommigen herkenden de situatie helaas maar al te goed, anderen probeerden advies te geven door er vanuit een ander perspectief tegenaan te kijken.

adviesbordjesHet probleem van de indienster was als volgt:

Al mijn hele leven heb ik maar één wens: moeder worden. Begin 1996 ben ik dan ook gestopt met de pil, maar zwanger worden wilde maar niet lukken. In de zomer van 2011 heb ik besloten om definitief te stoppen met proberen zwanger te worden. Op zich gaat het nu goed met me, maar waar ik het meest tegenaan loop, is het feit dat het niet gelukt is en dat ik dus de rest van mijn leven kinderloos blijf. Daarnaast is er het extra gemis door die miskraam. Hoe geef ik hier een goede draai aan? Is dit om te denken? Ze zeggen wel eens, dat je met positief denken en een duidelijke wens alles kunt bereiken. Maar… wat doe je als dit niet het geval is (mijn wens is immers: moeder worden)? Dan is er dus een groot gemis. Hoe geef je dat een plek?

Er kwamen heel erg veel reacties binnen van de Omdenken fans, dank jullie wel. We vinden het geweldig dat jullie iedere keer weer zo goed meedenken. We gaven het bij de start van dit meedenkverhaal ook al aan: dit probleem is erg lastig om te denken. Bij omdenken gaat het vaak niet alleen om het accepteren van een probleem als feit, maar ook om het loslaten van een wens. En dat is bij een kinderwens natuurlijk niet zomaar gebeurd.

We hebben de indienster van het verhaal uiteraard ook gevraagd wat ze van de reacties vond. Kon ze er wat mee? Hielp het? En zat er een goede omdenker tussen? Ze zegt hierover:

Als eerste wil ik iedereen héél hartelijk danken voor hun reacties! Er zaten veel lieve en hartverwarmende bij, waarvoor mijn dank! Er hebben veel mensen gereageerd die mijn situatie herkenden, maar ook mensen die waarschijnlijk geen kinderen/kinderwens hebben en er dus ook anders instaan (wat logisch is). Op een aantal berichten heb ik specifiek gereageerd, maar er waren er zoveel, dat ik alle anderen ook nogmaals wil bedanken voor hun reacties!

Veel mensen gaven al aan dat dit een situatie is die moeilijk om te denken is. En dat dit verdriet iets is wat hierbij hoort en waar ik ook de ruimte voor moet nemen. Een paar keer is er geschreven over adoptie en pleegzorg, maar ik zie dit zelf meer als een alternatief dan als een omdenkprincipe. Niet dat er wat mis is met adoptie en pleegzorg (integendeel!), maar in mijn ogen is het geen omdenken.

De reactie van Jan Kok vond ik zeker de beste omdenkreactie, omdat hij uitgaat van dat wat er is (inclusief het verdriet) en daar een kracht van maakt. Zijn reactie is er ook zeker één die ik mee wil nemen.

En verder zal ik, wat vele van de schrijvers ook zeggen, vooral genieten van wat er wél is. Dit is ook iets wat ik, samen met mijn vriend, ook al echt doe. En ja, het verdriet is er en zal terug blijven komen, en dat mag... Dit hele proces heeft me ook sterker gemaakt, sterker dan ik ooit voor mogelijk heb gehad... en ook dit is iets wat al deze reacties hebben benadrukt.

Mensen bedankt!

Goed om te lezen dat we de indienster met z`n allen toch een beetje hebben kunnen helpen. Jan, jij wint een boek van Berthold Gunster voor jouw bijdrage. We zullen via e-mail contact met je opnemen. Volgende week vinden jullie hier weer een nieuw Omdenkprobleem om je tanden op stuk te bijten.

Wil je zelf een probleem inbrengen? Mail ons via dit adres.

februari 2013 

63 reacties
Omdenken bij jouw organisatie?
Dat kan!
Bekijk de mogelijkheden
07-08-2013

Eigen omdenkverhaal? Denk mee! We zijn altijd op zoek naar mooie staaltjes omdenkerij.

Reageren onder dit verhaal kan helaas niet meer, maar we horen graag wat je wilt vertellen via contact@omdenken.nl.
B
Bianca
01-12-2012
Ze zeggen wel eens kinderen houden je een spiegel voor en je moet er lessen door leren. Wanneer je jou situatie omdenkt kan je het positief bekijken, dat jij al perfect bent:-)

Heel veel respect dat je hier je verhaal neer zet. Ik heb ook enig ervaring hoe het is om niet makkelijk zwanger te worden. Gelukkig is al mijn tijd en moeite beloond.
Misschien is mjn antwoord met een knipoog maar probeerde nog een nieuwe andere insteek te vinden.

Ik denk dat jij niet hoeft om te denken. Helaas wordt in het leven niet alle wensen vervuld....Veel kracht, liefde en wijsheid!
B
Annoesjka
06-07-2014
Wat ontzettend lief dit omdenken.
A
Annette
30-11-2012
Beste schrijfster,
verdriet x weerstand = lijden
In jou situatie mag dit verdriet en het gemis er zijn. Dat is er gewoon. Er kan acceptatie zijn, van het verdriet en van de situatie, en misschien is het mogelijk zo je weerstand te verminderen.
Je kan deze emoties omzetten in iets anders, een creatieve uiting als schilderen, schrijven, tekenen, zingen of iets anders dat jou aanspreekt. Een krachtige emotie maakt van hobby, kunst en van medeleven, begrip en empathie. Door jou verhaal te delen met anderen, kunnen zij herkenning vinden en steun voelen in hun verwerkingsproces in een vergelijkbare situatie.
Zoals jou verhaal en jou zoektocht mij steun geeft in mijn (vergelijkbare) situatie.
Bedankt!
M
MB
29-11-2012
Lieve dochter.
Wat ben ik trots op jouw manier van omgaan met je kinderloosheid
Geweldig zoals je dat doet!
Ik hou van je en je bent top! Liefs MB
M
Schrijfster omdenkprobleem
29-11-2012
Thanks mams, lief!!!
H
Harry
29-11-2012
Als het om leven en dood gaat kun je niet zomaar omdenken. Je hebt te maken met een rouwproces om het verlies. Dat is ook zo bij ongewenst kinderloos zijn. Aan wat je allemaal wel kan is goed voor later. Wat er echter ook is, is dat je bent gaan staan voor je wens en verlangen. Je hebt jezelf daarin serieus genomen. Ook nu ben je gaan staan voor je verlies, helemaal nu je je op deze site gemeld hebt. Met die kracht ga je ongetwijfeld verder in je leven ook heel veel neerzetten ook al is het anders dan je hebt gewild. Voor nu gebruik je die kracht om deze fase door te komen en dat is moedig. Ik heb respect voor je! Niets is voorspelbaar maar je doet er zo alles aan om tevreden te kunnen zijn over hoe je je leven vormt geeft en dat verdien je ook!
H
Schrijfster omdenkprobleem
29-11-2012
Dank voor je lieve woorden!
G
Gautam & Arjuna 2013
29-11-2012
mijn verhaal lees je op www.whativf.weblog.nl Met een druk (22) gezinsleven in de hemelse sferen ben ik het aardse leven maar gaan beschouwen als een genieten van mijn me, myself and I tijd.
P
Petra
28-11-2012
Wees blij dat je een partner hebt ?!
P
nono
04-02-2013
Is dit een projectie van je eigen gemis? Wanneer dit zo is, is dit geen reden om het gevoel van anderen te bagatelliseren.
M
Martine
28-11-2012
Beste schrijfster, wat een toeval om te lezen dat jij ook met kinderen werkt. Ik ben pedagogisch coach in de kinderopvang en kan hier ook enorm veel in kwijt. Succes met je zoektocht!
M
Martine
28-11-2012
Nou er staan best een aantal nare reacties tussen. Helaas ben ik ook ongewenst kinderloos. Na een lang medisch traject bleek dat ik in de vervroegde overgang zit en nooit moeder zal worden. Het is dan heel zwaar om te `omdenken`. Sommige vrouwen hebben een diep gewortelde kinderwens en hier is echt geen vervanging voor. Mijn ex-man heeft tijdens ons huwelijk een affaire gehad en de vrouw in kwestie zwanger gemaakt. Het is onmogelijk om in je eentje te adopteren of voor pleegzorg te kiezen. Daar sta je dan alleen. Het is echt niet zo dat je meer vakantiedagen, geld of tijd hebt als ongewenst kinderloze vrouw. Soms hoef je niet geforceerd om te denken. Soms moet je gewoon voorzichtig weer gaan leven en ervaren wat wel en niet goed voelt. Zo ga ik niet meer naar kinderverjaardagen en ga op een rustig moment een cadeautje brengen. Soms moet je dingen accepteren en langzaam je draai vinden het leven. Zorg wel dat je werk hebt waar je heel veel plezier in hebt zodat je in de maatschappij blijft meedraaien en daar kun je enorm veel energie kwijt. Het is niet zo dat mijn manier ook jouw manier moet zijn. Ik hoop alleen zo dat je je draai weer zult vinden in het leven.
M
Schrijfster omdenkprobleem
28-11-2012
Dank je voor je openhartige reactie Martine!! Om eerlijk te zijn, heb ik kinderverjaardagen en kraambezoeken nooit gemeden en kan ik daar redelijk mee omgaan. Ik werk ook met kinderen en kan daar ook veel in kwijt.
Ik ben al best een end met het acceptatieproces, maar wil de uitdaging aangaan om te kijken of er een mooie omdenkgedachte is waar ik hopelijk wat mee kan. Ik zou zeggen...blijf gewoon meelezen....goede tips zijn (voor mij iig) nooit weg. En zoals jij al zegt, ieder heeft hier zijn/haar eigen manier in en dat is ook goed!! Jij sterkte ook!
V
Victor
28-11-2012
Acceptatie dat niet alle (diepe) wensen in vervulling gaan. Het blijft wensen, net als een geloof een kwestie van geloven is. Omdenken in het geval `ongewenst kinderloos` zou uit kunnen komen bij ongewenste kinderen. Lijkt me hopeloos. En dat is kinderloos niet.
V
Vlinder
28-11-2012
Je leven inrichten op een wens en dan die wens niet in vervulling zien gaan, blijft niet alleen bij het gemis van een kind maar van alle kinderen die je had willen krijgen. Die miskraam heeft dat nog eens vergroot. In alles zal het gemis zichtbaar en voelbaar zijn. Wellicht lukt het op den duur een manier te vinden om het gemis niet meer leidend te laten zijn. Maak een plekje in je huis met wat kleine spulletjes die je verdriet symboliseren. Dan kun je er voor kiezen er voor even wel of niet meer mee bezig te zijn. Of wijs een plek aan in de natuur om naar terug te keren een keer in de zoveel tijd en gedag zeggen tegen de kinderen die met je hadden kunnen zijn. Succes en sterkte...